«Ζηλεύω όσες μπορούν να αφήσουν το παιδί στη γιαγιά και να πάνε για έναν καφέ. Που έχουν κάποιον να κρατήσει το μωρό όταν είναι άρρωστες»
Κάθε πρωί, μια μαμά ξυπνά πριν ακόμη χαράξει καλά καλά. Ετοιμάζει πρωινό, ντύνει τα παιδιά, τρέχει να προλάβει δουλειά, σχολείο, υποχρεώσεις και επιστρέφει σπίτι για να συνεχίσει έναν δεύτερο γύρο φροντίδας που μοιάζει να μην τελειώνει ποτέ. Δεν έχει τη μαμά της δίπλα, ούτε πεθερά να κρατήσει τα παιδιά έστω για μία ώρα.
Δεν υπάρχει κάποιος να πει «πήγαινε να ξεκουραστείς λίγο, θα τα αναλάβω εγώ». Και κάθε φορά που βλέπει άλλες μαμάδες να έχουν βοήθεια, νιώθει ένα σφίξιμο. Όχι γιατί δεν χαίρεται για εκείνες, αλλά γιατί μέσα της σκέφτεται πόσο διαφορετικά θα ήταν όλα αν είχε κι εκείνη κάποιον δίπλα της:
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr