Σε έναν κόσμο που προσέχει εκείνον που μιλά περισσότερο, είναι εύκολο να πιστέψουμε ότι το ήσυχο παιδί χρειάζεται «διόρθωση»...
Στο παιδικό πάρτι κάθεται λίγο πιο πέρα, παρατηρώντας τους άλλους να τρέχουν. Στην τάξη μπορεί να ξέρει την απάντηση, αλλά να μη σηκώνει πρώτο το χέρι. Όταν επιστρέφει σπίτι,
θέλει να παίξει μόνο του αντί να περιγράψει αμέσως τη μέρα του. Κι εμείς, συχνά με τις καλύτερες προθέσεις, αρχίζουμε: «Πήγαινε στα παιδάκια», «Μίλα λίγο», «Γιατί είσαι τόσο κλειστό;».
Διαβάστε το υπόλοιπο άρθρο στο mama365.gr