«Μια τόσο σοβαρή υπόθεση όπως το Ασφαλιστικό Σύστημα αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση με νεοφιλελεύθερη εμμονή, ευσεβείς πόθους και πλασματικές εκτιμήσεις, ενώ το κόστος θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι, οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι»
Τα παραπάνω δηλώνει η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, τομεάρχης Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με αφορμή την συνέντευξη του υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Πάνου Τσακλόγλου στην Εφημερίδα των Συντακτών.
Αναλυτικά:
«Ο κ. Τσακλόγλου δηλώνει ότι το κόστος μετατροπής της επικουρικής ασφάλισης σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα θα καλυφθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ εκτιμά πως ένα πολύ μεγάλο μέρος του κόστους θα καλυφθεί από το «μέρισμα ανάπτυξης» που θα προκύψει από την επιτάχυνση της αναπτυξιακής διαδικασίας. Είναι μάλιστα αποκαλυπτικός, καθώς ομολογεί ότι δεν γνωρίζει το κόστος της μετάβασης, αφού αυτό θα προκύψει από την αναλογιστική μελέτη, τη μελέτη των μακροοικονομικών επιπτώσεων της μεταρρύθμισης και την ανάλυση βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους.
Η αλήθεια όμως είναι ότι η ιδιωτικοποίηση της Επικουρικής Ασφάλισης που επιδιώκει η κυβέρνηση της ΝΔ αναιρεί τον χαρακτήρα της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και τον αναδιανεμητικό της χαρακτήρα, καταλύει την βασική αρχή «της αλληλεγγύης των γενεών» και θα θέσει σε κίνδυνο τις σημερινές επικουρικές συντάξεις.
Είναι φανερό ότι οι φορολογούμενοι, οι συνταξιούχοι και οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν το κόστος των αλλαγών μέσω του κρατικού προϋπολογισμού και η νέα γενιά καταδικάζεται στην επισφάλεια τόσο στον εργασιακό χώρο, όσο και στην ασφαλιστική κάλυψη. Όσον αφορά στο κόστος, είναι ενδεικτικό ότι στο σχέδιο Προϋπολογισμού 2021 δεν αναφέρεται ούτε πώς θα καλυφθεί το κόστος της μετάβασης ούτε πόσο τελικά είναι.
Εξάλλου, η κυβέρνηση δια του αρμοδίου υφυπουργού ομολογεί ότι δεν γνωρίζει το ακριβές κόστος. Όσον αφορά στην εκτίμηση ότι μεγάλο μέρος του κόστους θα καλυφθεί από το μέρισμα ανάπτυξης σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης και αυξανόμενης ύφεσης, αποδεικνύει ότι μια τόσο σοβαρή υπόθεση όπως το Ασφαλιστικό Σύστημα αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση με νεοφιλελεύθερη εμμονή, ευσεβείς πόθους και πλασματικές εκτιμήσεις.
Σε σχέση με τις επιπτώσεις της σχεδιαζόμενης ασφαλιστικής «μεταρρύθμισης» και με δεδομένο ότι το κόστος της μετάβασης υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 55 δισ. ευρώ, η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υφυπουργός οφείλουν να απαντήσουν σε ορισμένα κρίσιμα ερωτήματα:
- Ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κ. Βρούτσης, δήλωνε πριν από εννέα μήνες στη Βουλή ότι, η μεταρρύθμιση του ν.4670/2020, «παρέχει πλήρη βιωσιμότητα στο ασφαλιστικό, μέχρι το 2070» και μάλιστα «με αξιοπρεπείς παροχές». Αντίθετα, το σχέδιο Πισσαρίδη αναφέρει ότι, με την υφιστάμενη κατάσταση του ασφαλιστικού συστήματος «το ύψος των συντάξεων θα πρέπει να μειώνεται διαρκώς» και «το ύψος των εισφορών και φόρων θα αυξάνεται». Τι ισχύει τελικά;
- Το σχέδιο Πισσαρίδη, παρά τη νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης τον περασμένο Φεβρουάριο, θεωρεί ότι, το σύστημα εξακολουθεί να έχει πρόβλημα ανταποδοτικότητας «φωτογραφίζοντας» τις χαμηλές συντάξεις, που λόγω της κάθετης αναδιανομής, παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης. Σχεδιάζεται δηλαδή μείωση των πιο χαμηλών συντάξεων;
- Εφόσον το κράτος θα αποδίδει μέρος από το όφελος της ανάπτυξης στην κάλυψη του κόστους μετάβασης, τότε ποιο θα είναι το όφελος για την οικονομία, αφού αυτοί οι πόροι θα στερούνται από τη χρηματοδότηση των παραγωγικών τομέων της οικονομίας, του Κοινωνικού Κράτους και των δημόσιων επενδύσεων;
- Εφόσον ο Κρατικός Προϋπολογισμός θα χρηματοδοτήσει το κόστος της μετάβασης, σημαίνει ότι οι φορολογούμενοι θα χρηματοδοτούν τα κέρδη αυτών που θα διαχειρίζονται την κεφαλαιοποίηση της επικουρικής κοινωνικής ασφάλισης;
- Η αναφορά στην «μεταρρύθμιση» του συστήματος Επικουρικής Ασφάλισης στο σχέδιο που υπέβαλε η κυβέρνηση της ΝΔ στην ΕΕ για το Ταμείο Ανάκαμψης (Άξονας 3.1) τι εξυπηρετεί; Μήπως σχεδιάζεται ένα μέρος των κονδυλίων, που προορίζονται για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και της εργασίας, να χρηματοδοτήσει τελικά το κόστος της ιδιωτικοποίησης της επικουρικής ασφάλισης προς όφελος των ιδιωτικών πολυεθνικών εταιριών που θα συμμετάσχουν;».