Επίθεση στην Μαρία Καρυστιανού εξαπολύει με ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ μετά τις αναφορές της στον Νίκο Ανδρουλάκη και στην υπόθεση των υποκλοπών.
Ειδικότερα, η κα Καρυστιανού δήλωσε μεταξύ άλλων σε συνέντευξή της στο Open ότι «ο κύριος Ανδρουλάκης μου έκανε εντύπωση η στάση του με τις υποκλοπές. Δεν πίεσε να μάθει γιατί τον άκουγαν. Ήταν ένα κομμάτι που αφορούσε τη Δημοκρατία γενικότερα. Για ποιο λόγο ο κύριος Μητσοτάκης έπρεπε να ακούει τους πάντες; Άρα όταν και ως αντιπολίτευση δεν κάνεις κάποια πράγματα, δημιουργεί δεύτερες και τρίτες σκέψεις για τους λόγους που δεν το κάνεις».
Η ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι «η κυρία Καρυστιανού όσο μιλάει για θέματα που δε γνωρίζει, εκτίθεται. Εκτός και αν το κάνει σκοπίμως για να δώσει πολιτικά διαπιστευτήρια, οπότε τότε υπάρχει και ηθικό ζήτημα.
Σεβόμαστε τον αγώνα της, αλλά όλοι κρίνονται.
Προς ενημέρωση της κυρίας Καρυστιανού, ο Νίκος Ανδρουλάκης ήταν εκείνος που με την προσφυγή του στη δικαιοσύνη αποκάλυψε το σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων και οδήγησε σε όλες τις δικαστικές νίκες απέναντι στο δυσώδες παρακράτος του συστήματος Μαξίμου.
Μετά από προσφυγή του κ. Ανδρουλάκη, το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, το ΣτΕ κήρυξε αντισυνταγματικό τον νόμο Τσιάρα που ήταν ο "νομικός φερετζές" των υποκλοπών.
Με προσφυγή του κ. Ανδρουλάκη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ζητεί εξηγήσεις από την κυβέρνηση για το θέμα.
Αύριο αναμένεται η έκδοση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου όπου οι αποκαλύψεις ήταν καταιγιστικές για χειραγώγηση της εξεταστικής επιτροπής των υποκλοπών και την ύπαρξη ενιαίου κέντρου παρακολουθήσεων ΕΥΠ - Predator. Σε αυτή τη δίκη μοναδικοί μηνυτές ήταν ο κ. Ανδρουλάκης και ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης.
Ποιος είχε, λοιπόν, κάτι να κρύψει; Αυτός, που ειναι ο μοναδικός που κινησε όλες τις νομικές διαδικασίες και άγει τις αποκαλύψεις ή όσοι υπουργοί και αξιωματούχοι σιώπησαν μπροστά στο καθήκον τους;
Και άλλοι στο παρελθόν αναπαρήγαγαν αντίστοιχα ψεύδη και ψεκασμένες συκοφαντίες. Διαψεύστηκαν στην πράξη και ακυρώθηκαν ως πολιτικά πρόσωπα.
Ο δρόμος της αλήθειας και της ευθύνης αποδείχτηκε μοναχικός, γι' αυτό και είναι τόσο σημαντικός και βαθιά αξιακός».