Τα παράπονα γαλάζιων βουλευτών επιμένουν, οι αιχμές προς το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου και κυρίως προς τον υπουργό Επικρατείας Άκη Σκέρτσο συνεχίζονται και ο πρωθυπουργός επιχειρεί να κινηθεί πάνω σε λεπτές ισορροπίες: την υπεράσπιση του συγκεκριμένου μοντέλου διακυβέρνησης, χωρίς όμως να διαρραγεί η σχέση του με την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Τόσο στο προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο όσο και στο χθεσινό υπουργικό συμβούλιο, ο κ. Μητσοτάκης επέλεξε να ρίξει τους τόνους, δίνοντας έμφαση στη θεσμική διάκριση των ρόλων του καθενός: το επιτελικό κράτος αφορά την εκτελεστική εξουσία, ενώ οι βουλευτές διατηρούν τον αυτόνομο ρόλο τους στη νομοθετική λειτουργία.
Πρόκειται για μια προσπάθεια αποσυμπίεσης από ένα ακόμα ανοικτό μέτωπο για την κυβέρνηση, καθώς αναγνωρίζει ότι η ενόχληση στο εσωτερικό της παράταξης δεν είναι αμελητέα.
Την ίδια στιγμή, κυβερνητικές πηγές διευκρινίζουν ότι το επιτελικό κράτος είναι ένα εργαλείο συντονισμού και όχι μηχανισμός συγκεντρωτισμού. Στο επιχείρημα αυτό ενσωματώνονται και η ανάγκη διαχείρισης σύνθετων έργων, όπως οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά και η σύνδεση της τεχνοκρατικής επάρκειας με την πολιτική νομιμοποίηση. Με άλλα λόγια, το Μαξίμου επιδιώκει να αποδομήσει τον επιχειρούμενο διαχωρισμό σε «εκλεγμένους» και «διορισμένους», που αποτελεί βασικό άξονα της εσωκομματικής κριτικής από μερίδα βουλευτών.
Από την άλλη, οι διαφωνούντες δεν δείχνουν διατεθειμένοι να κάνουν πίσω από τις εκπεφρασμένες θέσεις τους. Απορρίπτουν τον χαρακτηρισμό «αντάρτες» που τους αποδίδουν κάποιοι και επιμένουν ότι εκφράζουν θεσμικά κατοχυρωμένες ανησυχίες για την ποιότητα της διακυβέρνησης και τον ρόλο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Χάσμα και δυσαρέσκεια
Στο στόχαστρο πέρα του υπουργού Επικρατείας, βρίσκονται γενικότερα οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί και η αυξημένη -όπως υποστηρίζουν- επιρροή τους.
Ενδεικτική είναι η χθεσινή σύγκρουση στη Βουλή μεταξύ του υφυπουργού Υποδομών, Νίκου Ταχιάου και του βουλευτή Θεσπρωτίας, Βασίλη Γιόγιακα, που -σύμφωνα με βουλευτές της ΝΔ- ανέδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο το χάσμα μεταξύ κεντρικού σχεδιασμού και περιφερειακών διεκδικήσεων και κατ’ επέκταση μιας βαθύτερης δυσαρέσκειας για τον τρόπο λήψης των αποφάσεων.
Με αφορμή τον οδικό άξονα Ηγουμενίτσα – Μαυρομάτι (το τελωνείο στα ελληνοαλβανικά σύνορα), ο υφυπουργός τόνισε: «Δεν υπάρχουν τα 300 εκατομμύρια, μην αφήσουμε να περάσει ο λαϊκισμός, τα χρηματοδοτικά εργαλεία δεν πάνε με τον εκλογικό κύκλο. Τι απάντηση περιμένατε;». Ο βουλευτής δήλωσε «έκπληκτος» και κατηγόρησε τον κ. Ταχιάο πως «τα ισοπεδώσατε όλα. Εμείς στην Ήπειρο, την Θεσπρωτία δεν είμαστε Ελλάδα. Είναι προσβολή στους κατοίκους. Να μην κάνουνε ερωτήσεις;».
Αίσθηση, εξάλλου, προκάλεσε η δημόσια τοποθέτηση του βουλευτή Μεσσηνίας, Μίλτου Χρυσομάλλη, ο οποίος αμφισβήτησε ανοιχτά την προοπτική ενότητας της ΝΔ στις επόμενες εκλογές. Συγκεκριμένα, στην ερώτηση εάν θα πάει η ΝΔ ενωμένη στις κάλπες, απάντησε:
«Δεν θα μπορούσε να το ισχυριστεί κάποιος αυτό, από τη στιγμή που υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις, καταρχήν από τους δύο πρώην προέδρους και δύο πρώην πρωθυπουργούς, αλλά και από πάρα πολλά στελέχη. Και αυτά είναι προβλήματα που πρέπει να τα δούμε», επιτείνοντας το βαρύ κλίμα στο κυβερνητικό στρατόπεδο.
Στον αντίποδα, στελέχη όπως η Ντόρα Μπακογιάννη υπερασπίζονται το δικαίωμα των βουλευτών να παρεμβαίνουν, απορρίπτοντας τη δραματοποίηση κάθε διαφοροποίησης. «Είναι δυνατόν σε μια ευρωπαϊκή χώρα ένα άρθρο 5 βουλευτών να θεωρείται ανταρσία;», διερωτήθηκε και έκανε λόγο για στρέβλωση της λειτουργίας του πολιτικού συστήματος.
Το ζητούμενο για τον πρωθυπουργό είναι να αποτρέψει τη μετατροπή της κριτικής σε οργανωμένη εσωκομματική αμφισβήτηση, σε μια εξαιρετικά κρίσιμη συγκυρία και με την άμμο στην κλεψύδρα για τις εκλογές να έχει αρχίσει να περιορίζεται. Μπροστά του, για να το πετύχει αυτό, έχει δύο κρίσιμα ορόσημα: τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας την άλλη εβδομάδα (στις 7 Μαΐου) και μία εβδομάδα αργότερα, το τακτικό συνέδριο της ΝΔ. Ζητούμενο είναι να αντιμετωπιστεί εν τη γενέσει της η εσωστρέφεια και να μπει η παράταξη στην τελική ευθεία για τις κάλπες με την μέγιστη δυνατή συνοχή και συσπείρωση. Αν θα το πετύχει, μένει να φανεί.