Στόχος επίθεσης έγινε σήμερα (Δευτέρα) το διυλιστήριο πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, Ras Tanura, κατά μήκος της ακτής του Κόλπου, σύμφωνα με πηγή με γνώση του περιστατικού, όπως ανέφερε το AFP, καθώς το Ιράν εξαπέλυσε νέα επίθεση εναντίον χωρών της περιοχής.
Οπως μεταδίδει το MarketWatch, μετά από μια αρχική απότομη άνοδο, οι τιμές του πετρελαίου σταθεροποιήθηκαν σε αύξηση 5 έως 6 δολαρίων μετά την επανέναρξη των συναλλαγών για πρώτη φορά από την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν. Τις μεσημεριανές ώρες, το Brent ενισχύεται 8,9% στα 79,3 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ το αμερικανικό αργό με ίδια κίνηση βρίσκεται στα $72,9.
Πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει το πετρέλαιο
Το ερώτημα είναι πόσο ψηλά θα μπορούσε να φτάσει το πετρέλαιο, σε περίπτωση παρατεταμένου πολέμου.
Οι στρατηγικοί αναλυτές της JP Morgan, με επικεφαλής τη Natasha Kaneva, λένε ότι ο διεθνής δείκτης αναφοράς του Brent μπορεί να φτάσει τα 120 δολάρια. Το αμερικανικό αργό, που είναι δημοφιλές στις ΗΠΑ, διαπραγματεύεται χαμηλότερα κατά επτά δολάρια σε σύγκριση με το Brent.
Η Natasha Kaneva σημειώνει ότι «πέρα από την αρχική αυθόρμητη αντίδραση, η πορεία των τιμών του πετρελαίου θα εξαρτηθεί τελικά από τέσσερις μεταβλητές»:
- πόσα βαρέλια θα διακοπούν φυσικά
- πόσο θα διαρκέσει η διακοπή
- σε περίπτωση παρατεταμένης διακοπής, αν μπορεί να κινητοποιηθεί αρκετά γρήγορα αξιόπιστη εφεδρική προμήθεια -συμπεριλαμβανομένων πιθανών στρατηγικών αποθεμάτων-, για να αποφευχθεί μια διαρθρωτική σύσφιξη της παγκόσμιας ισορροπίας πετρελαίου
- και τι θα ακολουθήσει
«Εκτιμούμε ότι αν η σύγκρουση διαρκέσει περισσότερο από τρεις εβδομάδες, οι παραγωγοί πετρελαίου [του Κόλπου] θα εξαντλήσουν την αποθηκευτική τους ικανότητα και θα αναγκαστούν να σταματήσουν την παραγωγή. Σε αυτό το σενάριο, το Brent θα μπορούσε να διαπραγματευτεί στην περιοχή των 100-120 δολαρίων. Δεδομένου του χρονοδιαγράμματος αυτών των αβεβαιοτήτων, δεν προβαίνουμε σε αλλαγές στην υπάρχουσα πρόβλεψη τιμών σε αυτό το στάδιο», ανέφεραν.
Το Στενό του Ορμούζ και οι κίνδυνοι για την προσφορά
Οι αναλυτές σημείωσαν ότι το Στενό του Ορμούζ δεν είναι επίσημα κλειστό, αλλά η κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων έχει σταματήσει λόγω των υψηλότερων ασφαλίστρων και της πιθανής απόσυρσης της ασφαλιστικής κάλυψης, για να μην αναφέρουμε τα προβλήματα ασφάλειας του πληρώματος.
Η αύξηση των ασφαλίστρων μπορεί να σημαίνει ότι ένα πλοίο θα αντιμετωπίσει κόστος 375.000 δολαρίων ανά ταξίδι, από 250.000 δολάρια. Η αλλαγή της διαδρομής είναι δυνατή, αλλά οι επιλογές είναι περιορισμένες, ανέφεραν.
«Στα επτά κράτη του Κόλπου που εξαρτώνται από το Ορμούζ -Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Ιράκ, Κουβέιτ, Ιράν, Κατάρ και Ομάν- εκτιμούμε ότι υπάρχει διαθέσιμη χωρητικότητα αποθήκευσης πετρελαίου στην ξηρά περίπου 343 εκατ. βαρελιών, εξαιρουμένου του πετρελαίου που βρίσκεται ήδη στη θάλασσα. Με τους τρέχοντες ρυθμούς παραγωγής, αυτό ισοδυναμεί με περίπου 22 ημέρες παραγωγής αργού», αναφέρουν.
Άλλα 60 άδεια δεξαμενόπλοια θα μπορούσαν να απορροφήσουν ακόμη 50 εκατομμύρια βαρέλια, παρατείνοντας τις δραστηριότητες για άλλες τρεις έως τέσσερις ημέρες.
Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο της σημείωσης ήταν η ανάλυση της αλλαγής καθεστώτος στις χώρες παραγωγής πετρελαίου.
«Από το 1979, έχουν σημειωθεί οκτώ σημαντικές περιπτώσεις αλλαγής καθεστώτος σε μεσαίου έως μεγάλου μεγέθους χώρες παραγωγής πετρελαίου, καθεμία με αρκετά μεγάλες επιπτώσεις στις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου και τη δυναμική της προσφοράς. Ενώ οι συνθήκες της ζήτησης και η εφεδρική παραγωγική ικανότητα του ΟΠΕΚ διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τη συνολική επίδραση στην αγορά, αυτά τα γεγονότα συνήθως οδηγούν σε σημαντική αύξηση των τιμών του πετρελαίου, με μέση αύξηση 76% από την έναρξη έως την κορύφωση», αναφέρουν.
Κατά τη διάρκεια της ιρανικής επανάστασης του 1979, οι τιμές αυξήθηκαν από 13 δολάρια ανά βαρέλι σε 34 δολάρια στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Ακόμη και πριν από την πρόσφατη επίθεση, η παραγωγή του Ιράν, που ανέρχεται σε 3,3 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, υστερεί σε σχέση με τα 5,3 εκατομμύρια που είχε επιτύχει το 1978.