Η κλιμάκωση της πολεμικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, με τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, προκαλεί ισχυρούς τριγμούς στην παγκόσμια αγορά λιπασμάτων. Η περιοχή του Κόλπου αποτελεί τον κύριο τροφοδότη του πλανήτη σε άζωτο και φωσφορικά άλατα και η τρέχουσα κρίση έχει ήδη αναγκάσει εργοστάσια να αναστείλουν τη λειτουργία τους, την ίδια ώρα που οι εντάσεις στις κύριες εμπορικές αρτηρίες, θέτουν σε κίνδυνο την επισιτιστική ασφάλεια μεγάλων οικονομιών όπως η Ινδία, η Κίνα και η Αυστραλία.
Η μεγαλύτερη απειλή εστιάζεται στα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το 25% του παγκόσμιου εμπορίου αζωτούχων λιπασμάτων και το ένα τρίτο των θρεπτικών συστατικών. Το κλείσιμο της διόδου αυτής έχει παραλύσει τις εξαγωγές, ενώ οι επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές έχουν πλήξει την ίδια την παραγωγή.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Κατάρ, όπου η Qatar Energy αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία της μεγαλύτερης μονάδας παραγωγής ουρίας (είδος λιπάσματος) στον κόσμο, εξαιτίας της έλλειψης φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη. Αναλυτές επισημαίνουν ότι ο κόσμος έχει χάσει ουσιαστικά τρεις από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς ουρίας –το Κατάρ, το Ιράν και τη Σαουδική Αραβία– γεγονός που δημιουργεί ένα τεράστιο κενό στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.
Οι επιπτώσεις στις τιμές ήταν ακαριαίες. Η τιμή της ουρίας κατέγραψε άνοδο περίπου 70-80 δολαρίων ανά τόνο μέσα σε λίγες ημέρες, πλησιάζοντας ή και ξεπερνώντας τα 550 δολάρια. Αντίστοιχες πιέσεις δέχονται και τα φωσφορικά λιπάσματα, ενώ η ανησυχία εντείνεται από την πιθανότητα η Κίνα να επεκτείνει τους περιορισμούς στις εξαγωγές της για να διασφαλίσει την εγχώρια επάρκεια.
Για τους αγρότες, η χρονική στιγμή της σύγκρουσης είναι η χειρότερη δυνατή. Στην Ινδία, η παραγωγή έχει ήδη μειωθεί εξαιτίας της έλλειψης εισαγόμενου LNG, ενώ στην Αυστραλία και τις ΗΠΑ οι παραγωγοί προετοιμάζονται για τη σπορά των δημητριακών. Ο κίνδυνος δεν αφορά μόνο το κόστος, αλλά και τη φυσική διαθεσιμότητα των προϊόντων. Απαιτούνται τουλάχιστον δύο μήνες για να φορτωθεί ένα πλοίο στον Περσικό Κόλπο και να φτάσει το λίπασμα στα χέρια του τελικού καταναλωτή. Εάν οι ελλείψεις επιμείνουν, πολλοί αγρότες ίσως αναγκαστούν να αλλάξουν καλλιέργειες, για παράδειγμα από το καλαμπόκι στη σόγια, η οποία απαιτεί λιγότερο άζωτο.
Παρά την παρέμβαση της κυβέρνησης Τραμπ για την παροχή ναυτικής συνοδείας και ασφάλισης στα τάνκερ που διασχίζουν τα Στενά του Ορμούζ, η νευρικότητα στις αγορές παραμένει. Ενώ τα μέτρα αυτά προσέφεραν μια προσωρινή ανακούφιση στις τιμές του πετρελαίου, η αβεβαιότητα για τη διάρκεια της σύγκρουσης καθιστά τον προγραμματισμό της νέας σοδειάς μια εξαιρετικά ριψοκίνδυνη διαδικασία.
Σε πολλές περιοχές, το κόστος των εισροών (καύσιμα και λιπάσματα) έχει αυξηθεί τόσο πολύ, που απαιτούνται πλέον σοδειές-ρεκόρ απλώς και μόνο για να μπορέσουν οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις να καλύψουν τα έξοδά τους.