Σύμφωνα με αξιωματούχους της αμερικανικής διοίκησης, το υπό συζήτηση σχέδιο προβλέπει τη μετακίνηση αμερικανικών στρατευμάτων από χώρες της Συμμαχίας που κρίνονται «μη συνεργάσιμες» προς άλλες που επέδειξαν μεγαλύτερη υποστήριξη στην αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση. Αν και το μέτρο δεν φτάνει στο σημείο της πλήρους αποχώρησης των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ, κάτι που ο Τραμπ έχει κατά καιρούς απειλήσει αλλά δεν μπορεί να υλοποιήσει χωρίς το Κογκρέσο, σηματοδοτεί μια σοβαρή κλιμάκωση της έντασης στις διατλαντικές σχέσεις.
Το σχέδιο βρίσκεται ακόμη σε πρώιμο στάδιο, ωστόσο έχει ήδη συζητηθεί σε υψηλό επίπεδο στον Λευκό Οίκο και αποτελεί μία από τις επιλογές για την «τιμωρία» συμμάχων. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει το διευρυνόμενο ρήγμα μεταξύ Ουάσινγκτον και Ευρωπαίων συμμάχων, ιδιαίτερα μετά την απόφαση Τραμπ να προχωρήσει σε πόλεμο με το Ιράν.
Ενδεικτική του κλίματος είναι η δήλωση της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ, η οποία κατηγόρησε το ΝΑΤΟ ότι «γύρισε την πλάτη» στον αμερικανικό λαό, υπογραμμίζοντας ότι οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν σε μεγάλο βαθμό την άμυνα της Συμμαχίας. Παράλληλα, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επισκέφθηκε την Ουάσινγκτον σε μια προσπάθεια να γεφυρώσει τις εντάσεις.
Σήμερα, περίπου 84.000 Αμερικανοί στρατιώτες σταθμεύουν στην Ευρώπη, με τις βάσεις να αποτελούν κρίσιμους κόμβους για παγκόσμιες επιχειρήσεις αλλά και σημαντική οικονομική ενίσχυση για τις χώρες υποδοχής. Παράλληλα, η παρουσία αυτή λειτουργεί αποτρεπτικά έναντι της Ρωσίας, ιδίως στην Ανατολική Ευρώπη.
Στο στόχαστρο της Ουάσινγκτον φέρονται να βρίσκονται χώρες όπως η Ισπανία, η οποία δεν έχει δεσμευτεί για αμυντικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ και φέρεται να εμπόδισε τη χρήση του εναέριου χώρου της από αμερικανικά αεροσκάφη. Αντίστοιχα, δυσαρέσκεια υπάρχει και απέναντι στη Γερμανία λόγω της κριτικής που άσκησε στον πόλεμο, παρά τον κομβικό ρόλο της για τις αμερικανικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή.
Περιορισμούς φέρονται να επέβαλαν επίσης η Ιταλία και η Γαλλία στη χρήση στρατιωτικών βάσεων, εντείνοντας την ενόχληση της αμερικανικής πλευράς.
Αντίθετα, χώρες όπως η Πολωνία, η Ρουμανία, η Λιθουανία και η Ελλάδα θεωρούνται πιο «συνεργάσιμες» και ενδέχεται να ωφεληθούν από πιθανή ενίσχυση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας. Ιδίως οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης έχουν ήδη υψηλές αμυντικές δαπάνες και στήριξαν πρωτοβουλίες για τη διεθνή επιτήρηση των Στενών του Ορμούζ.
Ο ίδιος ο Τραμπ εμφανίστηκε ιδιαίτερα επικριτικός, δηλώνοντας ότι είναι «πολύ απογοητευμένος» από το ΝΑΤΟ και χαρακτηρίζοντας τη στάση του στον πόλεμο με το Ιράν ως «στίγμα που δεν θα σβήσει ποτέ». Σε αναρτήσεις του, μάλιστα, υποστήριξε ότι οι σύμμαχοι «δεν έκαναν απολύτως τίποτα» για να βοηθήσουν.
Πηγή: Wall Street Journal, ertnews.gr