Ο Πάολο Ζαμπόλι έχει ένα εντυπωσιακό σύνθημα: «20 δισ. δολάρια σε 20 λεπτά».
Είναι το μότο ενός ανθρώπου που έχει δηλώσει ότι σύστησε τη Μελάνια και τον Ντόναλντ Τραμπ, και μετακινείται αεροπορικώς μεταξύ ευρωπαϊκών και μεσανατολικών πρωτευουσών, άλλοτε δίπλα σε κορυφαίους Αμερικανούς αξιωματούχους και άλλοτε δίπλα σε μοντέλα πασαρέλας.
«Το νούμερο ένα αφεντικό μου είναι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο Ζαμπόλι στους FT. «Παίρνω οδηγίες από τον Λευκό Οίκο, το Υπουργείο Εμπορίου και το Υπουργείο Πολέμου... οτιδήποτε για την προώθηση της ατζέντας America First».
Την περασμένη εβδομάδα, υπό την επίσημη ιδιότητά του ως ειδικού απεσταλμένου των ΗΠΑ, ο Ζαμπόλι βρέθηκε με τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς στην Ουγγαρία, όπου έκλεισε συμφωνία για την πώληση πυρηνικής ενέργειας. Λίγους μήνες νωρίτερα, βρισκόταν στο Ουζμπεκιστάν προωθώντας αεροσκάφη της Boeing.
«Έχω γίνει ουσιαστικά ο δεύτερος καλύτερος πωλητής της Boeing στον κόσμο, αμέσως μετά τον πρόεδρο... απλήρωτος, αλλά είναι αλήθεια», είπε, με έναν συνδυασμό υπερηφάνειας και θεατρικής δυσπιστίας.
Η Boeing δεν επιβεβαίωσε αυτή την περιγραφή του ρόλου του. Ωστόσο, η φράση είναι χαρακτηριστική του Ζαμπόλι. Αποτυπώνει ένα αρχέτυπο μιας εποχής υπερβολικής δημιουργίας πλούτου, γράφει η εφημερίδα.
Η μετάβαση του Ζαμπόλι από κοσμικός της Νέας Υόρκης και πρώην ατζέντης μοντέλων σε απεσταλμένο του Τραμπ που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο προσφέρει ένα παράθυρο στο πώς ο Αμερικανός πρόεδρος ασκεί συναλλακτική ισχύ. Πιστοί συνεργάτες χρησιμοποιούνται ως ενδιάμεσοι σε ένα σύστημα όπου η πρόσβαση, οι σχέσεις και οι συμφωνίες συχνά συγχέονται.
Η εγγύτητα του Ζαμπόλι στην εξουσία έχει προκαλέσει ενδιαφέρον. Οι The New York Times ανέφεραν πρόσφατα ότι ζήτησε βοήθεια από τις αμερικανικές αρχές μετανάστευσης σε διαμάχη με την πρώην σύντροφό του, Αμάντα Ουνγκάρο, Βραζιλιάνα υπήκοο που τελικά απελάθηκε.
Το δημοσίευμα υποδηλώνει ότι ο Ζαμπόλι ενδέχεται να χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις του με τον Λευκό Οίκο εναντίον της πρώην συντρόφου του σχεδόν δύο δεκαετιών, με την οποία βρίσκεται σε δικαστική διαμάχη για την επιμέλεια του παιδιού τους.
Ο ίδιος απέρριψε την κατηγορία ως ανακριβή και πολιτικά υποκινούμενη, επιμένοντας ότι δεν ζήτησε καμία χάρη, αλλά απλώς αναζήτησε διευκρινίσεις.
Ωστόσο, η πρόσφατη δημοσιότητα δεν έχει περιορίσει την ικανότητά του να οικοδομήσει έναν ρόλο και ένα επιχειρηματικό μοντέλο γύρω από τη διευκόλυνση συμφωνιών για την Αμερική του Τραμπ.
Στην αφήγηση του Ζαμπόλι, το ταξίδι στο Ουζμπεκιστάν συμπύκνωσε την προσέγγισή του. Οι αρχές της χώρας είχαν αρχικά προτείνει μια παραγγελία Boeing ύψους 4 δισ. δολαρίων. Εκείνος αντέδρασε. «Τους είπα: “Είστε τρελοί; Δεν πρόκειται να τηλεφωνήσω στο αφεντικό μου για μόλις 6 δισ. δολάρια... θέλω 50 δισ.”».
Μέσα σε λίγες ώρες, σύμφωνα με τον ίδιο, οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία 20 δισ. δολαρίων. «20 δισ. σε 20 λεπτά», επανέλαβε με έντονη ιταλική προφορά. «Έχω δουλέψει και σε πολλά άλλα... μικρά, που ντρέπομαι να αναφέρω γιατί είναι κάτω από ένα δισεκατομμύριο».
Η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Ο Τραμπ ανακοίνωσε τον Σεπτέμβριο ότι η Uzbekistan Airways συμφώνησε να αγοράσει 22 αεροσκάφη αξίας άνω των 8 δισ. δολαρίων, με δυνατότητα για περισσότερα. Αργότερα, δήλωσε ότι το Ουζμπεκιστάν θα επενδύσει «πάνω από 100 δισ. δολάρια» στην αμερικανική βιομηχανία.
«Ο πρόεδρος έκλεισε μόνος του τη συμφωνία με την Uzbekistan Airways για 22 αεροσκάφη Dreamliner κατά τη διάρκεια της τηλεφωνικής του συνομιλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2025 με τον πρόεδρο Σαβκάτ Μιρζιγιόγεφ», δήλωσε αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ο Ζαμπόλι προώθησε επίσης μια πρόσφατη συμφωνία για τη δημιουργία του «Donald J Trump Park» στο Βουκουρέστι, με αφορμή την 250ή επέτειο της αμερικανικής ανεξαρτησίας.
Όπως και ο πρόεδρος του οποίου το στυλ μιμείται, ο Ζαμπόλι δεν εστιάζει ιδιαίτερα στις λεπτομέρειες και υποβαθμίζει τη μηχανική των συμφωνιών. «Φέρνω τους ανθρώπους κοντά, δημιουργώ παγκόσμιες συνεργασίες. Μετά έρχονται οι λεπτομέρειες... εκεί αναλαμβάνουν οι υπουργοί».
Ωστόσο, η λογική της «διπλωματίας» του είναι απλούστερη και πιο αποκαλυπτική.
«Όταν με βλέπουν, όλοι θέλουν κάτι. Θέλουν πρόσβαση στον πρόεδρο», είπε. «Τους λέω: “Αγοράστε Boeing”. Αν θέλετε να κάνετε τον πρόεδρο χαρούμενο, αγοράστε Boeing. Είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο».
Η Boeing αρνήθηκε να σχολιάσει, ενώ ο Λευκός Οίκος παρέπεμψε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Ο Ζαμπόλι δεν κρύβει τον ρόλο του. Μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς του καταγράφεται στο Instagram του, ως μια συνεχής προβολή συναντήσεων, χειραψιών και συμφωνιών.
Πολύ πριν αρχίσει να κλείνει συμφωνίες για λογαριασμό της Ουάσιγκτον, ο Ζαμπόλι ήταν γνώριμη φιγούρα στη νυχτερινή ζωή της Νέας Υόρκης και στη βιομηχανία της μόδας στα τέλη της δεκαετίας του 1990.
Ένα προφίλ στο Vanity Fair το 2001 τον περιέγραφε ως έναν εκκεντρικό «ιμπρεσάριο», του οποίου η αυτοπεποίθηση συχνά ξεπερνούσε τις γλωσσικές του ικανότητες.
Εκείνη την περίοδο, ο Ζαμπόλι -μέλος ιταλικής οικογένειας με ρίζες στη χαλυβουργία και τους σιδηροδρόμους, που ισχυρίζεται ότι έχει μακρινές σχέσεις με την οικογένεια Ανιέλι- πραγματοποίησε τη συμφωνία που καθόρισε τη ζωή του: έχει δηλώσει ότι το 1998 σύστησε τη Μελάνια Κνάους στον Τραμπ σε ένα πάρτι της εβδομάδας μόδας.
Ο ρόλος του αυτός επανήλθε πρόσφατα στη δημοσιότητα, όταν η Μελάνια Τραμπ αρνήθηκε δημόσια οποιαδήποτε σχέση με τον Τζέφρι Έπσταϊν. Ο Ζαμπόλι, χαρακτηριστικά, το υποβάθμισε: «Και τι λέει ο Έπσταϊν για μένα; “Είναι μπελάς, μείνετε μακριά”. Ποτέ δεν με κάλεσε στο νησί».
Σε μια διοίκηση που δίνει προτεραιότητα στην πίστη και τα αποτελέσματα έναντι των διαδικασιών, ο Ζαμπόλι ενσαρκώνει μια μορφή «παράλληλης διπλωματίας»: άτυπη, βασισμένη στις προσωπικότητες και προσανατολισμένη στις συμφωνίες.
Το αποτέλεσμα είναι η κατάρρευση παραδοσιακών διαχωρισμών της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής: μεταξύ κρατικής πολιτικής και εμπορικής δραστηριότητας, δημόσιας εξουσίας και ιδιωτικών δικτύων, διπλωματίας και επιχειρηματικών συμφωνιών.
Για τον Ζαμπόλι, δεν υπάρχει αντίφαση. Το μήνυμα παραμένει το ίδιο, είτε διατυπώνεται σε ένα υπουργείο της Βουδαπέστης είτε σε μια πρωτεύουσα της Κεντρικής Ασίας: μεγάλα ποσά, γρήγορα χρονοδιαγράμματα και σαφής οδηγία για το πώς επιτυγχάνεται το επιθυμητό αποτέλεσμα.
«Αγοράστε αμερικανικά», λέει.
Και αν αυτό δεν λειτουργήσει, «20 δισ. σε 20 λεπτά».