Κρατικό συγκρότημα παραθαλάσσιων ξενοδοχείων ετοιμάζεται να μεταβιβαστεί στον ιδιωτικό τομέα από την κυβέρνηση του Χαβιέ Μιλέι, σε μια κίνηση που σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής του περονιστικού «κοινωνικού τουρισμού».
Χτισμένα στα τέλη της δεκαετίας του 1940 κατά τη θητεία του πρώην προέδρου Χουάν Ντομίνγκο Περόν και της συζύγου του Έβα Περόν (γνωστή ως Εβίτα), τα εννέα ξενοδοχεία του Τσαπαντμαλάλ ενσάρκωναν τη βασική αρχή του κινήματος: την εγγύηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στις διακοπές.
Μέχρι πρόσφατα, οι Αργεντινοί μπορούσαν να περάσουν εκεί μία εβδομάδα, με πλήρη διαμονή και διατροφή, σε επιδοτούμενες τιμές που μερικές φορές έπεφταν ακόμη και στα 3 ή 4 δολάρια τη βραδιά.
Έως και 5.000 επισκέπτες περνούσαν τις μέρες τους στην παραλία, κολυμπούσαν στον Ατλαντικό, έτρωγαν δείπνο που σερβίριζαν κομψά ντυμένοι σερβιτόροι και χόρευαν σε πάρτι στις βεράντες των ξενοδοχείων, όπου το προσωπικό έβγαζε ηχεία έξω για να παίζει αργεντίνικη μουσική.
«Άνθρωποι που περνούσαν τις μέρες τους δουλεύοντας στα χωράφια έρχονταν εδώ και ένιωθαν: "Ναι, το αξίζω αυτό". Τα παιδιά έφευγαν με την ελπίδα ότι η ζωή μπορεί να είναι όμορφη», είπε η 43χρονη Σίντια Σουάρες, η οποία εργάζεται στο Τσαπαντμαλάλ εδώ και 20 χρόνια και διαχειρίζεται το μουσείο Έβα Πέρον.
«Δεν μπορείς να υποτιμήσεις την πολιτιστική αξία… το τι σημαίνει για τους ανθρώπους να έχουν δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο» είπε στους Financial Times. «Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για να τους το στερήσουν αυτό» πρόσθεσε.