Η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρούς κινδύνους, καθώς η κρίση στη Μέση Ανατολή μπορεί να προκαλέσει ύφεση, άνοδο του πληθωρισμού και νέες αναταράξεις στις αγορές, προειδοποιεί ο ΟΟΣΑ.
Οπως μεταδίδει το Bloomberg, η τύχη της παγκόσμιας οικονομίας εξαρτάται από τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, η οποία έχει ήδη επιβραδύνει την ανάπτυξη και θα μπορούσε να προκαλέσει υφέσεις και σημαντικά υψηλότερο πληθωρισμό, σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Οι πληθωριστικές πιέσεις και η εξασθενημένη ζήτηση αναμένεται να γίνουν αισθητές για αρκετό χρονικό διάστημα και ενδέχεται να επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο, ακόμη και μετά από μια πιθανή επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ, αναφέρει ο Οργανισμός με έδρα το Παρίσι στην τελευταία του έκθεση για τις οικονομικές προοπτικές.
Ακόμη και σε ένα σενάριο προσωρινής διαταραχής, ο ΟΟΣΑ αναθεώρησε προς τα πάνω τις προβλέψεις του για τον πληθωρισμό το 2027, ενώ προχώρησε μόνο σε μικρές αλλαγές στις ήδη αδύναμες εκτιμήσεις ανάπτυξης που είχε ανακοινώσει τον Μάρτιο.
Κίνδυνος μεγάλης επιβράδυνσης της παγκόσμιας οικονομίας
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, η παγκόσμια ανάπτυξη θα μπορούσε να υποχωρήσει στο 1,8%, εάν οι επιπτώσεις του πολέμου με το Ιράν συνεχιστούν έως το 2027.
Ο Οργανισμός παρουσίασε επίσης ένα πιο δυσοίωνο σενάριο παρατεταμένης αντιπαράθεσης και οικονομικών επιπτώσεων, το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στη μεγαλύτερη παγκόσμια επιβράδυνση των τελευταίων 40 ετών, εξαιρουμένης της πανδημίας Covid-19 και της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2009.
Σε αυτή την περίπτωση, ο παγκόσμιος πληθωρισμός θα είναι αυξημένος κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες φέτος και κατά 1,3 ποσοστιαίες μονάδες το 2027.
Ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΟΟΣΑ Στέφανο Σκαρπέτα δήλωσε ότι «η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή έχει γίνει η κυρίαρχη δύναμη που διαμορφώνει τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας». Παράλληλα τόνισε ότι «η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται και πάλι υπό πίεση».
Η τελευταία αξιολόγηση του οργανισμού αποτελεί μια σαφή προειδοποίηση για το τι διακυβεύεται για τις χώρες όλου του κόσμου, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν δεν καταφέρουν να βρουν έναν δρόμο αποκλιμάκωσης.
Η πρόβλεψη για το κατά πόσο αυτό είναι εφικτό παραμένει εξαιρετικά δύσκολη, καθώς η αισιοδοξία για μια συμφωνία σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ διακόπτεται συνεχώς από νέες απειλές επιθέσεων και διπλωματικές εμπλοκές.
Πιέσεις σε αγορές και κεντρικές τράπεζες
Εάν οι διαταραχές συνεχιστούν έως το 2027, η παγκόσμια ανάπτυξη θα περιοριστεί στο 1,8%, οδηγώντας ορισμένες οικονομίες σε ύφεση ή κοντά σε αυτήν, αυξάνοντας την ανεργία, αποδυναμώνοντας τις επενδύσεις -ακόμη και στην τεχνητή νοημοσύνη- και ενισχύοντας τον κίνδυνο ανατιμολόγησης στις χρηματοπιστωτικές αγορές.
Η σοβαρότητα των επιπτώσεων και ο κίνδυνος περαιτέρω επιδείνωσης αναμένεται να καταστήσουν ιδιαίτερα δύσκολες τις αποφάσεις οικονομικής πολιτικής.
Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, το μεγαλύτερο βάρος πιθανότατα θα πέσει στις δημοσιονομικές παρεμβάσεις. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις διαθέτουν περιορισμένα περιθώρια δράσης λόγω των υψηλών επιπέδων δημόσιου χρέους.
Ο Οργανισμός προειδοποίησε επίσης ότι η ευρεία κρατική στήριξη που έχει ήδη δοθεί σε πολλές χώρες ενδέχεται να έχει ανεπιθύμητες συνέπειες, καθώς ενθαρρύνει την κατανάλωση ενέργειας σε μια περίοδο περιορισμένης προσφοράς.
Την ίδια ώρα, οι κεντρικές τράπεζες καλούνται να ισορροπήσουν μεταξύ της ανάγκης για αυστηρότερη νομισματική πολιτική, ώστε να περιοριστεί ο πληθωρισμός, και της αποφυγής περιττής ζημιάς στην οικονομική δραστηριότητα.
Στο ηπιότερο σενάριο του ΟΟΣΑ αναμένονται ορισμένες αυξήσεις επιτοκίων, οι οποίες θα ακολουθηθούν από μειώσεις το 2027 καθώς οι πληθωριστικές πιέσεις θα υποχωρούν.
Ωστόσο, εάν η κρίση παραταθεί και ο πληθωρισμός κινηθεί στα δυσμενέστερα επίπεδα των προβλέψεων, ο ΟΟΣΑ εκτιμά ότι τα βασικά επιτόκια θα μπορούσαν να αυξηθούν κατά 50 έως 75 μονάδες βάσης στις περισσότερες χώρες, πριν αρχίσουν εκ νέου να μειώνονται το 2027.
Σε περίπτωση σοβαρής επιδείνωσης των συνθηκών στις αγορές, ο Οργανισμός σημειώνει ότι οι κεντρικές τράπεζες ίσως χρειαστεί να επανεξετάσουν τη μείωση των χαρτοφυλακίων κρατικών ομολόγων που απέκτησαν σε προηγούμενες κρίσεις και ακόμη να επαναφέρουν προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης ή, στην περίπτωση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τις μακροπρόθεσμες πράξεις αναχρηματοδότησης.
Ο Στέφανο Σκαρπέτα δήλωσε ότι «οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να αγνοήσουν την άνοδο των τιμών που προκαλείται από προβλήματα στην προσφορά, όσο οι πληθωριστικές προσδοκίες παραμένουν σταθερές και οι δευτερογενείς επιπτώσεις είναι περιορισμένες».
Πρόσθεσε όμως ότι «ενδέχεται να απαιτηθεί παρέμβαση πολιτικής, εάν οι πληθωριστικές πιέσεις διευρυνθούν ή εάν η ανάπτυξη εξασθενήσει σημαντικά».