Αποκαλύφθηκε χθες, πριν πέσουν οι υπογραφές, το πλήρες κείμενο της συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν για την παύση των εχθροπραξιών, το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και την έναρξη συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα.
Οι δημοσιογράφοι των New York Times αναλύουν το κείμενο και καταγράφουν τα κρίσιμα στοιχεία:
Παράγραφος 1
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, καθώς και οι σύμμαχοί τους στον τρέχοντα πόλεμο, με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης δηλώνουν τον άμεσο και μόνιμο τερματισμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, και αναλαμβάνουν εφεξής να μην εκκινήσουν οποιονδήποτε πόλεμο ή οποιαδήποτε στρατιωτική επιχείρηση η μία κατά της άλλης, να απέχουν από την απειλή ή τη χρήση βίας μεταξύ τους και να διασφαλίζουν την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία του Λιβάνου. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώνει τον μόνιμο τερματισμό του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου, καθώς και τις λοιπές διατάξεις της παρούσας παραγράφου.
Οι αναφορές στον Λίβανο συνιστούν μια αξιοσημείωτη απόρριψη, εκ μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών, των ισραηλινών ανησυχιών σχετικά με την απειλή που θεωρείται ότι προέρχεται από τη Χεζμπολάχ, τη φιλοϊρανική ένοπλη οργάνωση που εδρεύει στον Λίβανο. Το Ισραήλ έχει καταστήσει σαφές ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από οποιεσδήποτε συμφωνίες που αφορούν τον Λίβανο στο πλαίσιο των συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν. Ωστόσο, η διατύπωση αυτή παρέχει στο Ιράν τη δυνατότητα να ασκήσει πίεση στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με μελλοντικές ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο, καθώς και σχετικά με την ισραηλινή κατοχή αυτού που αποκαλεί «ζώνη ασφαλείας» στο νότιο τμήμα της χώρας.
Παράγραφος 2
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αναλαμβάνουν την υποχρέωση να σέβονται αμοιβαία την κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα η μία της άλλης και να απέχουν από παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης πλευράς.
Αυτό μπορεί να φαίνεται ως μια τυπική διατύπωση, ωστόσο κάθε χώρα έχει κατηγορηθεί ότι επιχείρησε να παρέμβει στις εσωτερικές υποθέσεις της άλλης, συχνά με βίαιους τρόπους. Ο Τραμπ κάλεσε ανοιχτά τους διαδηλωτές να ανατρέψουν το ιρανικό καθεστώς, ενώ Ιρανοί πράκτορες έχουν κατηγορηθεί ότι επιχείρησαν να δολοφονήσουν τον Αμερικανό πρόεδρο.
Παράγραφος 3
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν δεσμεύονται να διαπραγματευθούν και να επιτύχουν την τελική συμφωνία εντός μέγιστης προθεσμίας 60 ημερών, η οποία δύναται να παραταθεί με αμοιβαία συναίνεση.
Πρόκειται για ένα εξαιρετικά σύντομο χρονοδιάγραμμα. Αμερικανοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν κατ’ ιδίαν ότι ενδέχεται να μην είναι εφικτή η επίτευξη τελικής συμφωνίας εντός αυτού του χρονικού διαστήματος, ιδίως σε σύγκριση με τις μακρόχρονες προηγούμενες διαπραγματεύσεις με το Ιράν. Ωστόσο, το φιλόδοξο αυτό χρονοδιάγραμμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια πιθανή τελική συμφωνία πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες, γεγονός που θα μπορούσε να ωφελήσει τον πρόεδρο, καθώς η δημοτικότητά του στο εσωτερικό υποχωρεί.
Παράγραφος 4
Αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα αρχίσουν την άρση του ναυτικού αποκλεισμού τους και κάθε διαταρακτικής ενέργειας ή παρεμπόδισης κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και θα τερματίσουν πλήρως τον ναυτικό αποκλεισμό εντός 30 ημερών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η κίνηση των πλοίων θα είναι ανάλογη με τα προπολεμικά επίπεδα κυκλοφορίας που θα αποκαθιστά η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν επιπλέον την υποχρέωση να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την εγγύτητα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν εντός 30 ημερών μετά την τελική συμφωνία.
Με την άρση του αποκλεισμού, οι Ηνωμένες Πολιτείες επιτρέπουν εκ νέου στο Ιράν να πραγματοποιεί εξαγωγές μέσω των λιμανιών του -και να δέχεται επίσης εισαγόμενα αγαθά. Πρόκειται για μια κρίσιμη και άμεση νίκη για τους Ιρανούς, των οποίων οι εξαγωγές κατευθύνονται σε συντριπτικό βαθμό προς την Κίνα.
Μόλις αρχίσουν και πάλι να εισρέουν έσοδα, η άμεση οικονομική κρίση του Ιράν θα μετριαστεί. Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χάσουν επίσης ένα βασικό στοιχείο διαπραγματευτικής πίεσης στις συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα, πράγμα που σημαίνει ότι οι Ιρανοί ενδέχεται να έχουν κάθε κίνητρο να σκληρύνουν τη στάση τους και να αφήσουν τις διαπραγματεύσεις των 60 ημερών να παραταθούν για μήνες ή ακόμη και χρόνια.
Παράγραφος 5
Με την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα προβεί, καταβάλλοντας τις βέλτιστες δυνατές προσπάθειές της, στις απαραίτητες ρυθμίσεις για την ασφαλή διέλευση εμπορικών πλοίων χωρίς καμία χρέωση για περίοδο μόνο 60 ημερών από τον Περσικό Κόλπο προς τη Θάλασσα του Ομάν και αντιστρόφως. Η κίνηση των εμπορικών πλοίων θα ξεκινήσει άμεσα και, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης απομάκρυνσης τεχνικών και στρατιωτικών εμποδίων καθώς και εκκαθάρισης ναρκοπεδίων από την Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, θα αποκατασταθεί εντός 30 ημερών. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα διεξαγάγει διάλογο με το Σουλτανάτο του Ομάν για τον καθορισμό της μελλοντικής διοίκησης και των ναυτιλιακών υπηρεσιών στα Στενά του Ορμούζ, σε συνεννόηση με τα λοιπά παράκτια κράτη του Περσικού Κόλπου, σύμφωνα με το εφαρμοστέο διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα των παράκτιων κρατών των Στενών του Ορμούζ.
Η κρίσιμη φράση εδώ είναι το «χωρίς καμία χρέωση για περίοδο μόνο 60 ημερών». Μετά την παρέλευση αυτού του διαστήματος, το Ιράν ενδέχεται να αποκτήσει τη δυνατότητα να επιβάλει «τέλη», κάτι που δεν έκανε ποτέ πριν από τον πόλεμο.
Με άλλα λόγια, οι ημέρες της ελεύθερης διέλευσης μπορεί να έχουν τελειώσει. Αυτό θα παραβίαζε ένα από τα βασικά κριτήρια που είχε περιγράψει ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο: ότι το εμπόριο θα πρέπει να επιστρέψει στις προπολεμικές συνθήκες.
Παράγραφος 6
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν, σε συνεργασία με περιφερειακούς εταίρους, να καταρτίσουν ένα οριστικό και αμοιβαία συμφωνημένο σχέδιο ύψους τουλάχιστον 300 δισ. δολαρίων ΗΠΑ για την ανασυγκρότηση και οικονομική ανάπτυξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Ο μηχανισμός υλοποίησης του σχεδίου αυτού θα οριστικοποιηθεί ως μέρος της τελικής συμφωνίας εντός 60 ημερών. Όλες οι αναγκαίες άδειες, εξαιρέσεις και εγκρίσεις που απαιτούνται για τις σχετικές χρηματοοικονομικές συναλλαγές θα χορηγηθούν από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Ο Τραμπ επέμεινε χθες ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επενδύσουν στο πιθανό ταμείο ανασυγκρότησης του Ιράν ύψους 300 δισ. δολαρίων. Ωστόσο, φάνηκε να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο τα κράτη του Περσικού Κόλπου να παράσχουν τα κεφάλαια.
Πρόκειται για ένα πολιτικά ευαίσθητο ζήτημα για τον πρόεδρο, δεδομένης της διαρκούς κριτικής του προς τον πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για τη μεταφορά 1,7 δισ. δολαρίων σε μετρητά στο Ιράν στο πλαίσιο της πυρηνικής συμφωνίας του 2015, από την οποία ο Τραμπ αποχώρησε αργότερα.
Παράγραφος 7
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να τερματίσουν κάθε μορφή κυρώσεων κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, των αποφάσεων του Συμβουλίου Διοικητών του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA) και όλων των μονομερών αμερικανικών κυρώσεων, πρωτογενών και δευτερογενών, βάσει συμφωνημένου χρονοδιαγράμματος στο πλαίσιο της τελικής συμφωνίας. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναγνωρίζουν την κρίσιμη σημασία του ζητήματος της άρσης των κυρώσεων που αναφέρεται ανωτέρω και εκφράζουν την πρόθεσή τους να αντιμετωπίσουν άμεσα τα ζητήματα αυτά στις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να επιτύχουν αμοιβαία συμφωνία επ’ αυτών.
Η ανακούφιση από τις συντριπτικές οικονομικές κυρώσεις ενδέχεται να είναι το μόνο στοιχείο που μπορεί να πείσει το Ιράν να εγκαταλείψει το πυρηνικό του πρόγραμμα. Αυτή ήταν η βάση της πυρηνικής συμφωνίας του 2015 με το Ιράν, η οποία αντάλλασσε την άρση των κυρώσεων με αυστηρούς περιορισμούς στην πυρηνική δραστηριότητα της χώρας.
Οι περιορισμοί αυτοί, ωστόσο, είχαν μέγιστη διάρκεια 15 ετών, ενώ ο Τραμπ δηλώνει ότι επιθυμεί πολύ μεγαλύτερους -ή ακόμη και μόνιμους- περιορισμούς στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Μια σημαντική πρόκληση από εδώ και πέρα θα είναι ο καθορισμός του «συμφωνημένου χρονοδιαγράμματος» που θα προσδιορίζει ποιες κυρώσεις θα άρουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και πότε, καθώς το Ιράν θα εκπληρώνει τις πυρηνικές του δεσμεύσεις. Αυτό πιθανότατα θα σημαίνει μια σταδιακή διαδικασία, κατά την οποία οι δύο πλευρές, που αντιμετωπίζουν η μία την άλλη με βαθιά δυσπιστία, θα προχωρούν σε εναλλασσόμενα και προοδευτικά βήματα.
Παράγραφος 8
Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν επαναβεβαιώνει ότι δεν θα αποκτήσει ούτε θα αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφώνησαν να ρυθμίσουν τη διάθεση των αποθεμάτων εμπλουτισμένου υλικού μέσω μηχανισμού που θα συμφωνηθεί αμοιβαία, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που αναφέρεται στην Παράγραφο 7, με ελάχιστη μεθοδολογία την επιτόπια υποβάθμιση του βαθμού εμπλουτισμού (down-blending) υπό την εποπτεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA). Τα δύο μέρη συμφώνησαν επίσης να συζητήσουν το ζήτημα του εμπλουτισμού και άλλα αμοιβαία συμφωνημένα θέματα που σχετίζονται με τις πυρηνικές ανάγκες της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, βάσει του θεσμικού πλαισίου που θα συμφωνηθεί στην τελική συμφωνία. Η τελική συμφωνία θα επιβεβαιώνει τις διατάξεις της παρούσας παραγράφου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν αναγνωρίζουν την κρίσιμη σημασία των ανωτέρω αναφερόμενων πυρηνικών ζητημάτων και εκφράζουν την πρόθεσή τους να τα αντιμετωπίσουν άμεσα στις διαπραγματεύσεις, προκειμένου να επιτύχουν αμοιβαία συμφωνία επ’ αυτών.
Αυτή είναι η μοναδική παράγραφος της συμφωνίας που ασχολείται άμεσα με το πυρηνικό πρόγραμμα -τη βασική αιτία του πολέμου- και, ως εκ τούτου, είναι ίσως η σημαντικότερη. Όπως αναμενόταν, παραμένει ασαφής σε όλα τα κύρια σημεία διαφωνίας.
Όπως υποδηλώνει η λέξη «επαναβεβαιώνει», δεν υπάρχει τίποτα νέο στην υπόσχεση του Ιράν ότι δεν θα επιδιώξει ούτε θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό όπλο. Το Ιράν ανέλαβε για πρώτη φορά αυτή τη δέσμευση το 1970, όταν επικύρωσε τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων, και την επανέλαβε στις εισαγωγικές παραγράφους της συμφωνίας του 2015 με την κυβέρνηση Ομπάμα.
Η παράγραφος απαιτεί από το Ιράν να προχωρήσει σε «υποβάθμιση εμπλουτισμού» (down-blending) -ουσιαστικά σε αραίωση- των περίπου 11 τόνων εμπλουτισμένου πυρηνικού υλικού που διαθέτει, συμπεριλαμβανομένων 970 λιβρών υλικού εμπλουτισμένου σε ποσοστό 60%, δηλαδή λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο που απαιτείται για πυρηνικό όπλο. Ωστόσο, δεν υποχρεώνει το Ιράν να παραδώσει το υλικό αυτό και να το απομακρύνει από τη χώρα.
Η Τεχεράνη έχει αντισταθεί στις εκκλήσεις να παραδώσει το απόθεμά της. Παρ’ όλα αυτά, ακριβώς αυτό είχε πράξει το 2015, όταν στο πλαίσιο της συμφωνίας Ομπάμα απέστειλε στη Ρωσία περίπου το 97% του τότε αποθέματός της.
Αυτό αφήνει ένα τεράστιο εύρος ζητημάτων προς επίλυση στις επόμενες διαπραγματεύσεις: εάν το Ιράν θα διατηρήσει το πυρηνικό υλικό, εάν θα υποχρεωθεί να κλείσει όλες τις κύριες πυρηνικές του εγκαταστάσεις, εάν θα του επιτραπεί να συνεχίσει τον εμπλουτισμό νέου υλικού ή εάν θα αναστείλει τη δραστηριότητα αυτή για διάστημα μεταξύ 13 και 20 ετών.
Σε τηλεφωνική συνέντευξη την Κυριακή, ο Τραμπ δήλωσε ότι το Ιράν θα συμφωνήσει επίσης σε ένα νέο, πολύ αυστηρότερο καθεστώς επιθεωρήσεων. Ωστόσο, και αυτό αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Η αναφορά στις «πυρηνικές ανάγκες του Ιράν» παραπέμπει στην επιμονή της Τεχεράνης να διατηρήσει πυρηνικές δυνατότητες για ειρηνικούς σκοπούς και παραγωγή ενέργειας -έναν τρόπο να διατηρήσει ζωντανό το πυρηνικό της δυναμικό.
Παράγραφος 9
Έως την επίτευξη της τελικής συμφωνίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφωνούν να διατηρήσουν το υφιστάμενο καθεστώς. Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα διατηρήσει το ισχύον καθεστώς του πυρηνικού της προγράμματος και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν θα επιβάλουν νέες κυρώσεις ούτε θα αναπτύξουν πρόσθετες δυνάμεις στην περιοχή.
Η διάταξη αυτή αποτελεί σημαντικό μέσο για τη διαμόρφωση μιας σαφούς αφετηρίας για τις διαπραγματεύσεις. Περιορίζει τους πιο προφανείς τρόπους με τους οποίους οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν θα μπορούσαν να συνεχίσουν να ανταγωνίζονται για διαπραγματευτικό πλεονέκτημα, επιχειρώντας να ασκήσουν πίεση στην άλλη πλευρά ώστε να προβεί σε πρόσθετες παραχωρήσεις.
Για το Ιράν, η διατήρηση του «status quo» του πυρηνικού του προγράμματος ισοδυναμεί με το να αφήσει τις βομβαρδισμένες πυρηνικές του εγκαταστάσεις σε ερείπια και το ουράνιό του θαμμένο κάτω από τα συντρίμμια των αεροπορικών επιδρομών.
Παράγραφος 10
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση ότι αμέσως μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης και έως τον τερματισμό των κυρώσεων, το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ θα εκδώσει εξαιρέσεις (waivers) για τις εξαγωγές ιρανικού αργού πετρελαίου, πετρελαϊκών προϊόντων και παραγώγων τους, καθώς και για όλες τις συναφείς υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων τραπεζικών συναλλαγών, ασφαλίσεων, μεταφορών κ.λπ.
Η συγκεκριμένη διάταξη έχει προκαλέσει ιδιαίτερη ανησυχία στους υποστηρικτές της σκληρής γραμμής έναντι του Ιράν, οι οποίοι διερωτώνται γιατί ο Τραμπ θα χαλάρωνε έστω και μερικώς τις κυρώσεις κατά της ιρανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, φαινομενικά ως αντάλλαγμα για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «απεμπολούσαν το πιο διαρκές οικονομικό εργαλείο πίεσης που διαθέτουν προτού καν αρχίσει το δύσκολο μέρος των διαπραγματεύσεων», έγραψε ο Μιάντ Μαλέκι, ανώτερος ερευνητής του Foundation for Defense of Democracies, οργανισμού που υποστηρίζει σκληρή στάση απέναντι στο Ιράν.
Παράγραφος 11
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να καταστήσουν πλήρως διαθέσιμα προς χρήση τα δεσμευμένα ή περιορισμένα κεφάλαια και περιουσιακά στοιχεία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν με την εφαρμογή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα συμφωνήσουν αμοιβαία στις διαδικασίες που αφορούν την αποδέσμευση αυτών των κεφαλαίων κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Τα εν λόγω κεφάλαια, είτε παραμένουν στον αρχικό λογαριασμό είτε έχουν μεταφερθεί, θα είναι πλήρως διαθέσιμα για πληρωμές προς οποιονδήποτε τελικό δικαιούχο ορίζεται από την Κεντρική Τράπεζα της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής αναλαμβάνουν την υποχρέωση να εκδώσουν όλες τις αναγκαίες άδειες και εγκρίσεις αναλόγως.
Όπως είναι διατυπωμένη η διάταξη, οι Ιρανοί αποκτούν πρόσβαση στα δεσμευμένα κεφάλαιά τους -ύψους 24 δισ. δολαρίων ή και περισσότερο- «με την εφαρμογή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης». Αυτό υποδηλώνει ότι τα χρήματα θα μπορούσαν να αρχίσουν να αποδεσμεύονται πολύ σύντομα, πριν ακόμη διαπραγματευθεί και συμφωνηθεί η επόμενη συμφωνία.
Η πρόβλεψη ότι τα κεφάλαια μπορούν να αποδεσμεύονται προς «οποιονδήποτε τελικό δικαιούχο» ορίζεται από την Κεντρική Τράπεζα του Ιράν είναι ιδιαίτερα κρίσιμη, διότι θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι μεταξύ των δικαιούχων ενδέχεται να περιλαμβάνονται Ιρανοί στρατιωτικοί ή αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών, καθώς και επιχειρηματικές οντότητες που περιλαμβάνονται σε καταλόγους τρομοκρατίας ή κυρώσεων.
Παράγραφος 12
Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφωνούν ότι θα δημιουργηθεί εκτελεστικός μηχανισμός για την παρακολούθηση της επιτυχούς εφαρμογής του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης και της μελλοντικής συμμόρφωσης προς την τελική συμφωνία.
Η οριστικοποίηση του τρόπου επιβολής και εφαρμογής μιας συμφωνίας αποτελεί ίσως το σημαντικότερο μέρος οποιασδήποτε συμφωνίας. Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούν να διασφαλίσουν ότι όλες οι ιρανικές δεσμεύσεις θα είναι «επαληθεύσιμες».
Παράγραφος 13
Μετά την υπογραφή του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης και υπό την προϋπόθεση της έναρξης εφαρμογής των Παραγράφων 1, 4, 5, 10 και 11 του παρόντος Μνημονίου Κατανόησης, καθώς και της συνεχιζόμενης εφαρμογής των εν λόγω μέτρων, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν θα αρχίσουν διαπραγματεύσεις για την τελική συμφωνία αποκλειστικά επί των λοιπών παραγράφων.
Η παράγραφος αυτή αποτελεί μια καλή ένδειξη για το πόσο σταθερά ή πόσο προσωρινά είναι τα διάφορα μέρη της συμφωνίας και υπογραμμίζει ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν θα αποτελέσει το κύριο αντικείμενο των περαιτέρω διαπραγματεύσεων.
Παράγραφος 14
Η τελική συμφωνία θα επικυρωθεί μέσω δεσμευτικού ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (UNSC).
Η μελλοντική συμφωνία θα λάβει την επίσημη έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, όπως συνέβη και με τη συμφωνία του Τραμπ για τη Λωρίδα της Γάζας πέρυσι. Ωστόσο, δεδομένου του μεγάλου χάσματος που εξακολουθεί να χωρίζει τις θέσεις του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών στα πυρηνικά ζητήματα, ορισμένοι αναλυτές αμφιβάλλουν ότι αυτή η ημέρα θα έρθει ποτέ.
Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στην υποχρέωση του Τραμπ να υποβάλει οποιαδήποτε τελική συμφωνία προκύψει στο Κογκρέσο.