Μια σειρά από «κατηγορίες» εκτοξεύουν δυτικές πηγές για τη στάση Κίνας και Ρωσίας στον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν. Σύμφωνα με τις σχετικές πηγές είναι κοινό μυστικό ότι Πεκίνο και Μόσχα βοήθησαν την Τεχεράνη με τον τρόπο τους. Το πρώτο με εξαρτήματα διπλής χρήσης, ηλεκτρονικά, χημικά καύσιμα για πυραύλους και, κυρίως, δορυφορική πλοήγηση μέσω του κινεζικού BeiDou.
Από την άλλη, η Ρωσία, σύμφωνα με δυτικούς διπλωμάτες και νατοϊκές πηγές, παρείχε δορυφορικές εικόνες, τεχνογνωσία ηλεκτρονικού πολέμου, αναβαθμίσεις drones και εμπειρία που έχει ήδη δοκιμαστεί στην Ουκρανία.
Όπως δήλωσε μια πηγή «η Κίνα βοήθησε το Ιράν να αντέχει και η Ρωσία το βοήθησε να χτυπά καλύτερα».
Για την Κίνα, το Ιράν δεν είναι απλώς ένας αντιδυτικός εταίρος. Είναι κομμάτι της ενεργειακής της ασφάλειας. Η Τεχεράνη βρίσκεται πάνω σε κρίσιμους θαλάσσιους διαδρόμους του Περσικού Κόλπου, από όπου περνά σημαντικό μέρος των υδρογονανθράκων που ενδιαφέρουν το Πεκίνο. Ένα Ιράν ηττημένο, κατεχόμενο ή ευθυγραμμισμένο με τη Δύση θα ήταν πλήγμα στην κινεζική αρχιτεκτονική ισχύος στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία.
Η 25ετής συμφωνία Κίνας-Ιράν, που υπογράφηκε το 2021, ήταν πακέτο από επενδύσεις, τεχνολογική συνεργασία, ασφάλεια και πετρέλαιο με ευνοϊκούς όρους. Το Πεκίνο έχει λόγο να μη θέλει να καταρρεύσει αυτή η σχέση.
Η Ρωσία έχει άλλον λόγο, αλλά φτάνει στο ίδιο σημείο. Βλέπει το Ιράν ως προέκταση της δικής της σύγκρουσης με τη Δύση. Αν η Τεχεράνη λυγίσει υπό την πίεση δυτικής τεχνολογίας και των συμμαχικών επιχειρήσεων, τότε ενισχύεται το αφήγημα που η Μόσχα θέλει να διαψεύσει στην Ουκρανία: ότι η Δύση, όταν συντονιστεί, μπορεί να εξαντλήσει και να «γονατίσει» έναν αντίπαλο, ακόμα και τη Ρωσία.
Η Κίνα το κάνει κυρίως μέσα από βιομηχανικές συμφωνίες. Σύμφωνα με καταγραφές Δυτικών διπλωματών, ιρανικά δίκτυα προμηθειών έχουν χρησιμοποιήσει εταιρείες-βιτρίνες στην Κίνα και στο Χονγκ Κονγκ για να αποκτήσουν εξαρτήματα και πρόδρομα υλικά για πυραυλικά προωθητικά.
Χωρίς τέτοια εξαρτήματα δεν υπάρχει μαζική παραγωγή. Και χωρίς μαζική παραγωγή, το Ιράν δεν μπορεί να επιβάλει το είδος πολέμου που επιδιώκει, έναν πόλεμο κορεσμού, φθοράς και κόστους.
Για τη Δύση, ακόμη πιο κρίσιμο είναι το BeiDou. Πρόκειται για μία από τις πιο σημαντικές και λιγότερο συζητημένες διαστάσεις της κινεζικής στήριξης. Το κινεζικό δορυφορικό σύστημα πλοήγησης δίνει στο Ιράν μια εναλλακτική στο GPS, η οποία βρίσκεται εκτός αμερικανικού ελέγχου. Σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπου οι ΗΠΑ μπορούν να υποβαθμίσουν ή να αρνηθούν πρόσβαση στο GPS, το BeiDou προσφέρει στην Τεχεράνη μια πιο ανθεκτική δορυφορική ραχοκοκαλιά για πλοήγηση, στόχευση και χρονισμό.
Η υπηρεσία σύντομων μηνυμάτων του BeiDou μπορεί να επιτρέψει ασφαλέστερη μετάδοση δεδομένων με χαμηλή πιθανότητα εντοπισμού ανάμεσα σε πλατφόρμες. Αυτό σημαίνει καλύτερο συντονισμό drones, ενημερώσεις στόχευσης σε πραγματικό χρόνο και σύνδεση με πληροφορίες επιτήρησης και αναγνώρισης. Στον σύγχρονο δικτυοκεντρικό πόλεμο, η αλυσίδα από τον εντοπισμό μέχρι το πλήγμα μετρά σχεδόν όσο και το ίδιο το όπλο.
Παράλληλα, υπάρχουν αναφορές ότι το Ιράν έφτασε σε συμφωνία για την απόκτηση κινεζικών υπερηχητικών αντιπλοϊκών πυραύλων CM-302. Υπάρχουν επίσης αμερικανικοί ισχυρισμοί ότι η κινεζική SMIC προμήθευσε προηγμένα εργαλεία κατασκευής μικροτσίπ στο ιρανικό στρατιωτικοβιομηχανικό κατεστημένο, βοηθώντας την εγχώρια παραγωγή ημιαγωγών για συστήματα καθοδήγησης και επικοινωνιών.
Η Ρωσία συμπληρώνει αυτό που η Κίνα χτίζει. Δυτικές πηγές ασφαλείας, υποστήριξαν σε δημοσιογραφικά briefing, ότι η Μόσχα έχει παράσχει στο Ιράν δορυφορικές εικόνες για στόχευση και βοήθεια στην αναβάθμιση drones ώστε να μοιάζουν περισσότερο με ρωσικές εκδοχές που δοκιμάστηκαν στην Ουκρανία.
Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν μιλήσει για μεταφορές αναβαθμισμένων drone συστημάτων. Η βρετανική στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών έχει εκτιμήσει ότι η Ρωσία πιθανότατα έχει παράσχει εκπαίδευση, τεχνογνωσία ηλεκτρονικού πολέμου και πληροφοριακή στήριξη, ακόμη και για στόχευση αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή.
Εδώ το παρασκήνιο είναι πιο άμεσο. Η Μόσχα, έχοντας την εμπειρία ξέρει από πόλεμο φθοράς και πώς δοκιμάζονται δυτικά συστήματα.
Είναι πλέον ξεκάθαρο, υποστηρίζουν ορισμένοι, ότι οι ΗΠΑ είχαν ελλειπή ενημέρωση για την στρατιωτική φαρέτρα του Ιραν και σε καμία περίπτωση δεν περίμεναν αυτό που σχηματίστηκε γύρω από το Ιράν που ήταν ένα είναι ένα νέο μοντέλο πολέμου proxy warfare.