Η διετής προσπάθεια του Αντρέα Ορσέλ να αποκτήσει σημαντική επιρροή στην Commerzbank έχει φέρει τη UniCredit πολύ κοντά στην εξασφάλιση μιας de facto πλειοψηφικής θέσης στη γερμανική τράπεζα. Μετά την ολοκλήρωση της δημόσιας προσφοράς, η ιταλική τράπεζα αναμένεται να ελέγχει περίπου το 48% των μετοχών της Commerzbank.
Λαμβάνοντας υπόψη τις ίδιες μετοχές της γερμανικής τράπεζας, οι οποίες δεν διαθέτουν δικαίωμα ψήφου, η UniCredit εκτιμά ότι θα διαθέτει το 49,65% των δικαιωμάτων ψήφου όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία μεταβίβασης των μετοχών που προσφέρθηκαν. Η απόκτηση της πλήρους κατοχής, ωστόσο, μπορεί να χρειαστεί αρκετούς μήνες.
Οπως επισημαίνει το Bloomberg, η εξέλιξη αυτή δίνει στον Ορσέλ σημαντική επιρροή στις στρατηγικές αποφάσεις της Commerzbank, ακόμη και χωρίς την απόλυτη πλειοψηφία. Οι επόμενες κινήσεις του θα καθορίσουν αν η υπόθεση θα οδηγηθεί σε συγχώνευση, σταδιακή ενσωμάτωση ή σε μια πιο σύνθετη αναδιάρθρωση.
Αλλαγή διοίκησης και πίεση για αναδιάρθρωση
Ένα από τα σενάρια που εξετάζονται είναι η αλλαγή της διοίκησης της Commerzbank μέσω της τοποθέτησης εκπροσώπων της UniCredit στο εποπτικό συμβούλιο. Η κίνηση αυτή θα μπορούσε να γίνει είτε στην τακτική γενική συνέλευση του Μαΐου του 2027 είτε μέσω έκτακτης συνέλευσης.
Το νέο εποπτικό συμβούλιο θα είχε τη δυνατότητα να επιλέξει μια διοίκηση περισσότερο φιλική στις προτάσεις αναδιάρθρωσης της UniCredit. Ο Ορσέλ έχει ήδη αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να «ενισχύσει και να μεταρρυθμίσει» την Commerzbank πριν από μια πιθανή συγχώνευση με τη γερμανική θυγατρική της UniCredit, τη HypoVereinsbank.
Στο επίκεντρο των προτάσεων αυτών βρίσκεται ο περιορισμός ορισμένων διεθνών δραστηριοτήτων της Commerzbank, ώστε η τράπεζα να επικεντρωθεί περισσότερο στη γερμανική αγορά.
Μια τέτοια εξέλιξη, όμως, θα μπορούσε να προκαλέσει αντιδράσεις στο Βερολίνο. Το γερμανικό κράτος εξακολουθεί να κατέχει πάνω από 12% της Commerzbank, ενώ εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι διαθέτουν ισχυρή παρουσία, καθώς κατέχουν τις μισές θέσεις στο εποπτικό συμβούλιο μεγάλων εταιρειών.
Η λύση της Commerzbank με την HVB
Ένα άλλο πιθανό σενάριο προβλέπει τη συγχώνευση μέσω της πώλησης της HypoVereinsbank στην Commerzbank με αντάλλαγμα νέες μετοχές.
Με αυτόν τον τρόπο, η UniCredit θα μπορούσε να αυξήσει το ποσοστό της στη διευρυμένη τράπεζα, ενώ η Commerzbank θα διατηρούσε τη νομική της υπόσταση και την εισαγωγή της στο χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης.
Η λύση αυτή θα μπορούσε να είναι πιο αποδεκτή από τη γερμανική κυβέρνηση, καθώς θα διασφάλιζε τη συνέχιση της χρηματοδότησης της γερμανικής οικονομίας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τον πυρήνα πελατών της Commerzbank.
Για τη UniCredit, ωστόσο, θα σήμαινε ότι δεν θα αξιοποιούσε πλήρως τα οφέλη μιας ολοκληρωμένης συγχώνευσης.
Πλήρης εξαγορά και έξοδος από το χρηματιστήριο
Η πιο επιθετική επιλογή για τον Ορσέλ θα ήταν η απόκτηση του συνόλου της Commerzbank. Η UniCredit θα μπορούσε να αγοράσει επιπλέον μετοχές από την αγορά, αν και η γερμανική κυβέρνηση έχει μέχρι σήμερα αποκλείσει την πώληση του δικού της ποσοστού.
Μια πιθανή συγχώνευση με την HVB θα μπορούσε, ωστόσο, να οδηγήσει σε αραίωση της συμμετοχής του Δημοσίου, μειώνοντάς την κάτω από κρίσιμα ρυθμιστικά όρια. Σε αυτή την περίπτωση, η UniCredit θα μπορούσε να επιδιώξει την απόκτηση των υπόλοιπων μετοχών και την έξοδο της Commerzbank από το χρηματιστήριο.
Μια τέτοια συμφωνία θα απαιτούσε πιθανότατα πολιτικές δεσμεύσεις προς το Βερολίνο για τη χρηματοδότηση της γερμανικής Mittelstand, τη διατήρηση θέσεων εργασίας και την παρουσία της τράπεζας στη Γερμανία.
Το σενάριο του κατακερματισμού της Commerzbank
Ένα πιο αμφιλεγόμενο αλλά λιγότερο πιθανό σενάριο που συζητούν ορισμένοι επενδυτές είναι η αξιοποίηση του ελέγχου της UniCredit για την πώληση επιμέρους δραστηριοτήτων της Commerzbank.
Σε αυτή την περίπτωση, η ιταλική τράπεζα θα μπορούσε να προχωρήσει σε πωλήσεις μονάδων όπως η πολωνική θυγατρική mBank ή η πλατφόρμα online χρηματιστηριακών υπηρεσιών comdirect, ενώ στη συνέχεια να εξετάσει και άλλες δραστηριότητες.
Η UniCredit θα μπορούσε να αποκτήσει μέσω της HVB τα περιουσιακά στοιχεία που θεωρεί στρατηγικά, ενώ τα υπόλοιπα θα μπορούσαν να πωληθούν σε τρίτους. Για συναλλαγές μεταξύ συνδεδεμένων μερών θα απαιτούνταν αυξημένες δικλίδες προστασίας των μετόχων μειοψηφίας.