Η Ευρώπη και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα χρειαστεί να επενδύσουν επιπλέον 23,6 τρισ. δολάρια κατά τα επόμενα 25 έτη προκειμένου να τερματίσουν την εξάρτησή τους από την Κίνα, σε κρίσιμους κλάδους όπως η μεταποίηση και η τεχνολογία, σύμφωνα με οικονομική ανάλυση.
Η συμβουλευτική εταιρεία EY-Parthenon υπολόγισε ότι η αναπαραγωγή των υποδομών, της έρευνας, του λογισμικού, της μεταποιητικής παραγωγής και των εφοδιαστικών αλυσίδων που σήμερα βασίζονται στην Κίνα θα κόστιζε έως το 2050 περίπου 13,7 τρισ. δολάρια για τις Ηνωμένες Πολιτείες, 9,1 τρισ. δολάρια για την Ευρωζώνη και 800 δισ. δολάρια για το Ηνωμένο Βασίλειο.
Το ετήσιο επενδυτικό κόστος των 550 δισ. δολαρίων που θα απαιτούνταν από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και τις αμερικανικές επιχειρήσεις για την αποσύνδεση (decoupling) από την Κίνα αντιστοιχεί περίπου στα 600 δισ. δολάρια που επένδυσαν οι μεγάλοι αμερικανικοί τεχνολογικοί όμιλοι σε κέντρα δεδομένων (data centres) το 2025. Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι απαιτούμενες δαπάνες θα ισοδυναμούσαν σχεδόν με διπλασιασμό του ετήσιου προϋπολογισμού της, σύμφωνα με την EY-Parthenon.
Οπως γράφουν οι Financial Times, η τεράστια επένδυση που απαιτείται για την αναπαραγωγή των κινεζικών πόρων και πρώτων υλών από τους οποίους εξαρτώνται σήμερα οι ανεπτυγμένες οικονομίες αναδεικνύει το μέγεθος της πρόκλησης που αντιμετωπίζουν οι δυτικές κυβερνήσεις, καθώς επιδιώκουν να περιορίσουν την κυριαρχία της Κίνας στις στρατηγικές εφοδιαστικές αλυσίδες.
«Η τοπικοποίηση των εφοδιαστικών αλυσίδων χωρίς την επιβολή δυσβάστακτου κόστους στους φορολογουμένους και τους καταναλωτές θα αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για επιχειρήσεις και κυβερνήσεις τα επόμενα χρόνια», δήλωσε ο Ματς Πέρσον, πρώην σύμβουλος της Ντάουνινγκ Στριτ, ο οποίος σήμερα εργάζεται στην EY-Parthenon.
Οι αναλυτές της EY-Parthenon εκτιμούν ότι η πρόσθετη συλλογική επένδυση, ύψους κατά μέσο όρο 940 δισ. δολαρίων ετησίως επί 25 χρόνια, θεωρητικά «δεν είναι ανυπέρβλητη». Ωστόσο, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί επιπλέον των ήδη υφιστάμενων επενδύσεων στην ενέργεια, την τεχνολογία, την άμυνα και τις υποδομές. Ο Πέρσον πρόσθεσε ότι οι αρχικές ετήσιες δαπάνες θα είναι χαμηλότερες, αλλά θα αυξάνονται καθώς η διαδικασία θα επεκτείνεται.
Η ευπάθεια των ευρωπαϊκών και αμερικανικών οικονομιών έναντι της κινεζικής πίεσης αναδείχθηκε πέρυσι, όταν το Πεκίνο επέβαλε περιορισμούς στις εξαγωγές κρίσιμων σπάνιων γαιών, ως απάντηση στην απειλή του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να επιβάλει δασμούς 145% στις εισαγωγές από την Κίνα.
Οι γραμμές παραγωγής της αυτοκινητοβιομηχανίας και στις δύο οικονομίες έφθασαν κοντά σε πλήρη ακινητοποίηση, προτού το Πεκίνο και η Ουάσιγκτον συμφωνήσουν σε εκεχειρία, σε ένα επεισόδιο που προσέδωσε νέα ώθηση στις προσπάθειες των ΗΠΑ και της Ευρώπης να μειώσουν την έκθεσή τους στην Κίνα (de-risking), μεταξύ άλλων μέσω του ευρωπαϊκού σχεδίου δημιουργίας στρατηγικών αποθεμάτων σπάνιων γαιών.
Σύμφωνα με εκτίμηση του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (IEA), έως το 2035 η Κίνα αναμένεται να προμηθεύει περισσότερο από το 60% του παγκόσμιου εξευγενισμένου λιθίου και κοβαλτίου, που είναι απαραίτητα για τη μετάβαση σε καθαρότερες πηγές ενέργειας, καθώς και περίπου το 80% του γραφίτη ποιότητας μπαταριών και των στοιχείων σπάνιων γαιών.
Στην πράξη, ακόμη και με τεράστιες επενδύσεις, η Δύση δεν θα μπορούσε να αποσυνδεθεί από την Κίνα βραχυπρόθεσμα, εξαιτίας του ασφυκτικού ελέγχου που ασκεί το Πεκίνο σε πολλά κρίσιμα βιομηχανικά υλικά, δήλωσε η Αλίσια Γκαρθία-Ερέρο, επικεφαλής οικονομολόγος για την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού στην επενδυτική τράπεζα Natixis.
«Η πρόκληση δεν αφορά μόνο το ύψος του κόστους, αλλά και την ικανότητα της Κίνας να παρεμποδίσει μια τέτοια αποσύνδεση, λόγω του υφιστάμενου ελέγχου που ασκεί στην προμήθεια προϊόντων που εκτείνονται από την επεξεργασία σπάνιων γαιών έως τα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά», πρόσθεσε.
Η ανάλυση της EY-Parthenon διαπίστωσε ότι, δεδομένου πως τα προϊόντα που κατασκευάζονται στην Κίνα διαθέτουν συνήθως πλεονέκτημα εργοστασιακής τιμής από 20% έως 100% έναντι των δυτικών ανταγωνιστών τους, η μείωση της εξάρτησης από την κινεζική μεταποίηση θα οδηγούσε σε άνοδο των τιμών και θα ενίσχυε τις πληθωριστικές πιέσεις.
Στην Ευρώπη, η διακοπή της εξάρτησης από την Κίνα θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών κατά 1% έως 2,5% στους κρίσιμους τομείς, ενώ ο πληθωρισμός θα παρέμενε διαρκώς πάνω από τον στόχο του 2% τόσο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσο και της Τράπεζας της Αγγλίας, σύμφωνα με την έκθεση της EY-Parthenon, η οποία επικαλείται σχετική ανάλυση της ΕΚΤ.
Πέραν των επενδύσεων σε εργοστάσια και φυσικές υποδομές, οι δυτικές οικονομίες που επιδιώκουν ουσιαστική μείωση της εξάρτησής τους από την Κίνα θα πρέπει επίσης να επενδύσουν δυναμικά στην εκπαίδευση του εργατικού δυναμικού και στην αυτοματοποίηση των βιομηχανικών διαδικασιών, αναφέρεται στην έκθεση.
Λαμβάνοντας υπόψη το προφανές μέγεθος των προκλήσεων, ο Πέρσον εκτίμησε ότι ένα σενάριο «μερικής αποσύνδεσης» από την Κίνα είναι πιθανότερο, με τις επιχειρήσεις να χρειάζεται να επιλέγουν προσεκτικά πού θα κατευθύνουν τα κεφάλαιά τους, ώστε να ενισχύσουν την ανθεκτικότητά τους απέναντι σε πιθανά κινεζικά σημεία στρατηγικής εξάρτησης (chokepoints).