Η Γαλλία αντικαθιστά την Ιταλία ως το επίκεντρο των ανησυχιών των αγορών για τη βιωσιμότητα του ευρωπαϊκού χρέους, λένε επενδυτές, καθώς το Παρίσι αντιμετωπίζει δύσκολες διαπραγματεύσεις για τα δημοσιονομικά τον επόμενο μήνα ενόψει και των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, στις οποίες αυξάνεται η στήριξη προς τα κόμματα της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς.
Η απόδοση του 10ετούς κρατικού ομολόγου αναφοράς της Ιταλίας, η οποία επί χρόνια διαπραγματευόταν αισθητά υψηλότερα από εκείνη της Γαλλίας, βρίσκεται κάτω από αυτή του γαλλικού κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτού του καλοκαιριού, καθώς οι κάτοχοι ομολόγων απαιτούν πρόσθετη αποζημίωση για να αγοράσουν γαλλικό χρέος. Οι αποδόσεις υποχωρούν όταν οι τιμές αυξάνονται.
Οι επενδυτές λένε ότι αυτή η αντιστροφή της ιστορικής τάσης σηματοδοτεί μια σημαντική μεταβολή στον τρόπο με τον οποίο η αγορά αξιολογεί τους σχετικούς κινδύνους των δύο χωρών.
«Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε στις αγορές ποιος είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρώπης, οι περισσότεροι θα δείξουν τη Γαλλία», δήλωσε στους Financial Times ο Ρόχαν Κάνα, επικεφαλής στρατηγικής ευρωπαϊκών επιτοκίων στη Barclays. «Η Ιταλία κατάφερε να περάσει την μπάλα [στη Γαλλία]».
Η Γαλλία είναι μια «τέλεια καταιγίδα» για τους επενδυτές ομολόγων, δεδομένου του συνδυασμού «κινδύνου ανάπτυξης, πολιτικού κινδύνου και δημοσιονομικού κινδύνου», πρόσθεσε ο Κάνα.
Η Ιταλία — μία από τις υπερχρεωμένες λεγόμενες χώρες «Piigs» κατά τη διάρκεια της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης πριν από περισσότερο από μία δεκαετία — θεωρούνταν επί μακρόν ένας από τους πιο επικίνδυνους δανειολήπτες της Ευρώπης, με απόθεμα δημόσιου χρέους που κατατάσσεται μεταξύ των μεγαλύτερων στην ήπειρο. Η Γαλλία, αντίθετα, θεωρούνταν γενικά ασφαλέστερη επιλογή.
Όμως, καθώς και οι δύο χώρες αντιμετωπίζουν δύσκολες δημοσιονομικές διαπραγματεύσεις αυτό το φθινόπωρο και εκλογές το επόμενο έτος, η προσοχή των επενδυτών έχει επιστρέψει στην επιδεινούμενη δημοσιονομική θέση του Παρισιού και στην αυξανόμενη πιθανότητα νίκης ενός υποψηφίου λιγότερο φιλικού προς τις αγορές.
Στην Ιταλία, μια περίοδος δημοσιονομικής συγκράτησης και μια ασυνήθιστα μακρά περίοδος πολιτικής σταθερότητας έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη μιας ολοένα μεγαλύτερης ομάδας παγκόσμιων επενδυτών.
«Η Ιταλία είναι πλέον η εμβληματική περίπτωση των αγορών ομολόγων της G7», δήλωσε ο Άνταμ Πόζεν, πρόεδρος του think-tank Peterson Institute στην Ουάσινγκτον και πρώην μέλος της επιτροπής καθορισμού επιτοκίων της Bank of England.
Ενώ ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ της Ιταλίας έχει υποχωρήσει από 154% το 2020 σε 139% φέτος, ο αντίστοιχος λόγος της Γαλλίας έχει αυξηθεί από 114% σε 117%, σύμφωνα με στοιχεία της ΕΚΤ.
Η Ιταλία καταγράφει επίσης πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα — όπου τα φορολογικά έσοδα υπερβαίνουν τις δαπάνες πριν από το κόστος εξυπηρέτησης των τόκων — ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα της Γαλλίας έχει διευρυνθεί σε περισσότερο από 5% του ΑΕΠ.
«Κάποτε η Ιταλία ήταν πραγματικά ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Ευρώπη, η μία χώρα για την οποία ανησυχούσαν πραγματικά όλοι... αλλά νομίζω ότι τώρα η Γαλλία εντάσσεται στην ίδια κατηγορία με την Ιταλία πολύ γρήγορα», δήλωσε ο Τόμας Βιελάντεκ, επικεφαλής ευρωπαϊκής μακροοικονομικής στρατηγικής στην T Rowe Price.
Υπάρχουν ενδείξεις «ανακατανομής» από τους επενδυτές, από τα γαλλικά ομόλογα προς την Ιταλία, πρόσθεσε.
Τα γαλλικά ομόλογα έχουν δεχθεί πιέσεις τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς η κυβέρνηση άρχισε να αποκαλύπτει λεπτομέρειες των δημοσιονομικών της σχεδίων, το πλήρες σχέδιο των οποίων αναμένεται να παρουσιαστεί στην Εθνοσυνέλευση στις 30 Σεπτεμβρίου.
Ο υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ δήλωσε αυτή την εβδομάδα ότι στόχος του ήταν ένα έλλειμμα όσο το δυνατόν πιο κοντά στο 5% του ΑΕΠ. Οι Σοσιαλιστές, από τη στήριξη των οποίων θα εξαρτηθεί η κυβέρνηση μειοψηφίας για να εγκρίνει τον προϋπολογισμό, είναι πιθανό να αντιταχθούν στις περικοπές κοινωνικών δαπανών. Οι γαλλικές κυβερνήσεις κατέρρευσαν το 2024 και το 2025 κατά τη διάρκεια αντιπαραθέσεων για τον προϋπολογισμό.
Ο φετινός προϋπολογισμός εγκρίθηκε μόνο αφού ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί συμφώνησε να αναστείλει μια μεταρρύθμιση για την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης έως μετά το 2027, με αντάλλαγμα τη στήριξη για την ψήφιση της νομοθεσίας.
Παρά τους αρχικούς φόβους της αγοράς για δημοσιονομική ασυδοσία ή σκληρή στάση απέναντι στις Βρυξέλλες, η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι και ο υπουργός Οικονομικών Τζανκάρλο Τζορτζέτι έχουν αποσπάσει τα εύσημα των επενδυτών ομολόγων για την ισχυρή δημοσιονομική πειθαρχία τους, με το δημοσιονομικό έλλειμμα να υποχωρεί από 8% το 2022 — το έτος κατά το οποίο ανέλαβαν την εξουσία — σε λίγο πάνω από 3% πέρυσι.
Ο Κρις Τζέφρι, επικεφαλής μακροοικονομικής στρατηγικής στη Legal & General, δήλωσε ότι είχε τοποθέτηση σε γαλλικά ομόλογα χαμηλότερη από εκείνη του δείκτη αναφοράς και «ανακατανέμει εν μέρει αυτή την τοποθέτηση προς την Ιταλία».
«Είναι αρκετά δύσκολο να δει κανείς πολλούς πολιτικούς να υποστηρίζουν τις περικοπές στον προϋπολογισμό όταν έχεις μπροστά σου τις προεδρικές εκλογές», δήλωσε ο Τζέφρι.
Άλλοι διεθνείς επενδυτές έχουν επίσης μεταβάλει τις απόψεις τους για τη Γαλλία και την Ιταλία, ανέφεραν αναλυτές. Η Εβελίν Γκόμεζ-Λιέχτι, στρατηγικός αναλυτής multi-asset στη Mizuho, δήλωσε ότι οι Ιάπωνες επενδυτές — παραδοσιακά μεγάλοι κάτοχοι γαλλικού χρέους — μειώνουν την κατανομή τους σε γαλλικά ομόλογα.
«Η Γαλλία είναι η νέα Ιταλία», δήλωσε η Γκόμεζ-Λιέχτι.
Πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι καθίσταται ολοένα πιθανότερο ο ακροαριστερός Ζαν-Λικ Μελανσόν να εξασφαλίσει θέση στον δεύτερο γύρο απέναντι στην ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, ένα σενάριο που η Γκόμεζ-Λιέχτι χαρακτήρισε «το χειρότερο αποτέλεσμα που θα μπορούσε να υπάρξει για την αγορά».