Σχεδόν €215 δισ. ($241 δισ.) γαλλικών εταιρικών ομολόγων διαπραγματεύονται πλέον σαν να είναι ασφαλέστερα από το κρατικό χρέος της χώρας, καταγράφοντας σχεδόν 18πλάσια αύξηση από τις αρχές του 2026, μετά από ένα επώδυνο sell-off στο κρατικό χρέος.
Περίπου το 38% του συνολικού όγκου γαλλικού χρέους υψηλής πιστοληπτικής διαβάθμισης των επιχειρήσεων διαπραγματευόταν χθες με χαμηλότερες αποδόσεις από εκείνες των κρατικών τίτλων αντίστοιχης διάρκειας, σύμφωνα με στοιχεία που συγκέντρωσε το Bloomberg. Το αντίστοιχο ποσό στις αρχές του έτους ανερχόταν μόλις σε €12 δισ.
Η ανατροπή στην παραδοσιακή ιεραρχία των αγορών δεν είναι εντελώς καινούργια, αλλά έχει κλιμακωθεί ραγδαία στη Γαλλία, εν μέσω ανησυχιών για μη επίτευξη των στόχων του ελλείμματος, αδιεξόδου γύρω από έναν νέο προϋπολογισμό και μιας επικείμενης προεδρικής εκλογής που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε μια ριζικά διαφορετική κατεύθυνση.
Καθώς η εμπιστοσύνη στο κρατικό χρέος διαβρώνεται, τα εταιρικά ομόλογα -ιδίως εκείνα εταιρειών με διεθνή έκθεση, όπως η L'Oréal SA και ο πετρελαϊκός και ενεργειακός κολοσσός TotalEnergies SE- αποτελούν πλέον ένα από τα ασφαλέστερα καταφύγια.
«Η εικόνα του γαλλικού κρατικού χρέους και η εικόνα του γαλλικού εταιρικού πιστωτικού κινδύνου έχουν αποσυνδεθεί ολοένα και περισσότερο», δήλωσε η Ελίζα Μπελγκατσέμ, senior credit strategist στην Generali Investments. Οι εταιρείες και οι τράπεζες «εξακολουθούν να απολαμβάνουν ισχυρή ζήτηση από τους επενδυτές, αναδεικνύοντας την εμπιστοσύνη στα θεμελιώδη μεγέθη των εκδοτών και την ελκυστικότητα των συνολικών αποδόσεων».
Η Air Liquide SA, με έδρα το Παρίσι, αποτελεί το πιο πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η εταιρεία βιομηχανικών αερίων προσέλκυσε εντολές επενδυτών ύψους περίπου €12,5 δισ. για έκδοση χρέους €2 δισ. την Τρίτη, με τις δύο δόσεις σταθερού επιτοκίου να προσφέρουν χαμηλότερες αποδόσεις από τα γαλλικά κρατικά ομόλογα.
Για τον Έντουαρντ Φάρλεϊ, επικεφαλής ευρωπαϊκών εταιρικών ομολόγων investment grade στην PGIM Ltd., ο καθοριστικός παράγοντας είναι το πού δημιουργούν τα έσοδά τους οι εταιρείες. Για τις L'Oréal και LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton SE, για παράδειγμα, «πέρα από το γεγονός ότι έχουν την έδρα τους στη Γαλλία, αυτό είναι περίπου το μόνο που έχει ουσιαστική σημασία», δήλωσε.
Ο Φάρλεϊ είναι, ωστόσο, πιο επιφυλακτικός απέναντι στις γαλλικές τράπεζες, οι οποίες συνδέονται στενότερα με την αγορά κρατικών ομολόγων. Οι τράπεζες έχουν άμεση έκθεση στον κίνδυνο είτε μέσω των τοποθετήσεών τους σε κρατικό χρέος είτε επειδή τα δάνειά τους είναι εκτεθειμένα στις έμμεσες επιπτώσεις των οικονομικών πολιτικών, ενώ το κόστος ασφάλισης των γαλλικών τραπεζικών ομολόγων έναντι χρεοκοπίας έχει εκτιναχθεί πάνω από εκείνο άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών.
Ακραίο σενάριο
Αν και η Γαλλία αποτελεί ακραία περίπτωση αντιστροφής μεταξύ εταιρικών και κρατικών ομολόγων, η δυναμική αυτή έχει αρχίσει να διαμορφώνεται εδώ και κάποιο διάστημα στις ανεπτυγμένες οικονομίες.
Παραδοσιακά, το κρατικό χρέος αποτελούσε το benchmark ασφάλειας στην αγορά ομολόγων, καθώς οι κυβερνήσεις έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τους φόρους όταν αντιμετωπίζουν έλλειψη κεφαλαίων. Όμως, καθώς τα δημοσιονομικά ελλείμματα συνεχίζουν να αυξάνονται και οι πολιτικοί κάθε κατεύθυνσης δυσκολεύονται να τα περιορίσουν, οι εταιρείες με ισχυρούς ισολογισμούς και δημοσιονομική πειθαρχία φαίνονται καλύτερη επιλογή.
Πέρυσι, η Microsoft Corp. διαπραγματευόταν για λίγο φθηνότερα από τα Treasuries, εν μέσω ανησυχιών για τον αντίκτυπο των φορολογικών περικοπών στις ΗΠΑ στον προϋπολογισμό. Πιο παλιά, κατά τη διάρκεια της κρίσης κρατικού χρέους της ευρωζώνης, ορισμένα ισπανικά και ιταλικά εταιρικά ομόλογα ήταν φθηνότερα από εκείνα των αντίστοιχων κυβερνήσεών τους. Πρόκειται επίσης για μια κατάσταση με την οποία οι επενδυτές στις αναδυόμενες αγορές έρχονται αντιμέτωποι συχνότερα.
Στη Γαλλία, η πολιτική αβεβαιότητα αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό της αγοράς ομολόγων από τα μέσα του 2024, όταν ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν προκήρυξε πρόωρες εκλογές, αφού το κόμμα του υπέστη βαριά ήττα στις ευρωπαϊκές κοινοβουλευτικές εκλογές.
Οι γαλλικές εκλογές απέχουν ακόμη περισσότερο από έξι μήνες, ενώ το sell-off στα ομόλογα έχει ήδη αρχίσει να μεταδίδεται και σε άλλες αγορές.