Οι απαντήσεις ήταν πάντοτε καθησυχαστικές και συνοψίζονταν σε δύο σημεία: Πρώτον, υπάρχει στρατιωτικό σχέδιο το οποίο ξεδιπλώνεται με επιμέρους προσαρμογές. Δεύτερον, η αβεβαιότητα που απορρέει από τις εκάστοτε δηλώσεις του προέδρου Τραμπ είναι ηθελημένη και επιθυμητή, γιατί δεν θέλουν να ξέρουν οι αντίπαλοί τους τι να περιμένουν.
Όμως, η ανάρτηση την οποία έκανε ο ίδιος στη 1:44 π.μ. ώρα Ελλάδας την Κυριακή στο Truth Social, δίνοντας 48 ώρες διορία στο Ιράν να ανοίξει πλήρως τα Στενά του Ορμούζ στη ναυσιπλοΐα χωρίς όρους είναι διαφορετική. Ο πρόεδρος Τραμπ απείλησε πως οι ΗΠΑ θα καταστρέψουν τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας στο Ιράν, ξεκινώντας με τον μεγαλύτερο.
Είναι διαφορετική περίπτωση γιατί αν ο Τραμπ κάνει πίσω, θα πληγεί το γόητρο και η αξιοπιστία του. Αν όμως υλοποιήσει την απειλή του, το πιο πιθανό είναι ότι θα επιχειρήσουν οι Φρουροί της Επανάστασης να πλήξουν ενεργειακές εγκαταστάσεις στο Κατάρ, στη Σαουδαραβία, στα ΗΑΕ κ.λπ. Κάτι τέτοιο θα έστελνε τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, της ουρίας κ.λπ. σε νέα ύψη για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Επιπλέον, θα μπορούσε να βυθίσει πρακτικά το Ιράν στο σκοτάδι, αν το καθεστώς του Ιράν δεν συμμορφωνόταν σε μια περίοδο που κάνει κρύο, δηλαδή θα είχε μεγάλο αντίκτυπο στον πληθυσμό. Το Ιράν είχε ήδη πρόβλημα πριν από τον πόλεμο και γι’ αυτό προέβαινε σε περιοδικές περικοπές 90 λεπτών ανά περιοχή, όπως αναφέρουν επαΐοντες.
Στις αγορές, μια από τις πιο γνωστές συναλλαγές (trade) είναι η επονομαζόμενη TACO (Trump Always Checkens Out). Με άλλα λόγια, ο Τραμπ κάνει πάντοτε πίσω όταν βλέπει πως δεν τον παίρνει. Τις προηγούμενες φορές, π.χ. με τους δασμούς, ήταν η άνοδος των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων που τον έκανε να τα μαζέψει. Κι αυτό γιατί το κόστος δανεισμού των ΗΠΑ θα ήταν ακριβότερο, σε μια περίοδο που το ομοσπονδιακό χρέος έχει φθάσει τα 39 τρισ. δολάρια και οι ετήσιοι τόκοι εξυπηρέτησης το 1 τρισ. δολάρια και πλέον.
Θα μπορούσε η μεγάλη άνοδος των τιμών της ενέργειας να τον αποτρέψει να βομβαρδίσει τα 5 μεγάλα συγκροτήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Ιράν, ξεκινώντας με το πιο μεγάλο, το Damavand, έξω από την Τεχεράνη; Ίσως, αν δεν υπήρχε το θέμα της προσωπικής αξιοπιστίας σ’ ένα διεθνές ακροατήριο που παρακολουθεί.
Τώρα πλέον, η κατάσταση μοιάζει διαφορετική. Όμως, δεν μπορεί να μην κατανοεί τον μεγάλο κίνδυνο να μην ανοίξει πρακτικά ούτε τα Στενά του Ορμούζ και επιπλέον να εκσφενδονισθούν οι τιμές, αν οι Ιρανοί χτυπήσουν ενεργειακές εγκαταστάσεις πετρελαίου, LNG και μονάδες αφαλάτωσης νερού σε χώρες του Κόλπου.
Σ’ αυτή την περίπτωση, ίσως αποδειχθεί σωστό αυτό που είπε ο Νιλ Άτκινσον, πρώην επικεφαλής του τομέα πετρελαίου στον ΙΕΑ, στο CNBC. «Ο ουρανός είναι το όριο» για τις τιμές. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης ή νωρίτερα, θα μάθουμε αν είχε δίκιο.