Το κίνητρο των 5,33 ευρώ είναι αρκετά υψηλότερο από το προηγούμενο πανευρωπαϊκό ρεκόρ της Κύπρου των 4,73 ευρώ το κιλό, η οποία εφάρμοσε παρόμοιο πρόγραμμα.
Η κυβέρνηση επικαλείται την ανάγκη προστασίας του θαλάσσιου οικοσυστήματος και τη στήριξη των επαγγελματιών αλιέων με κοινοτικά κονδύλια. Άλλοι, όμως, εμφανίζονται εξαιρετικά προβληματισμένοι με τη δομή της πιλοτικής δράσης, διαβλέποντας τον κίνδυνο κατασπατάλησης κοινοτικών πόρων, όπως με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε απάτες και πρόστιμα από την ΕΕ αργότερα. Ως γνωστόν, τα τελευταία πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι καθώς είτε δεν τα βρίσκουν σ’ αυτούς που τα εισέπραξαν είτε δεν αναζητούνται καν σ’ αυτούς για ψηφοθηρικούς λόγους.
Έτσι, οι σκεπτικιστές δεν αποκλείουν να δούμε φαινόμενα αλίευσης και μεταφοράς λαγοκέφαλων από άλλες περιοχές της χώρας, οι οποίες βρίσκονται εκτός επιδότησης, στην Κρήτη και στο Νότιο Αιγαίο. Επίσης, δεν αποκλείουν να έχουμε τεχνητή αύξηση του βάρους των αλιευμένων λαγοκέφαλων, π.χ. με την προσθήκη και άλλων ψαριών ή νερού πριν από το ζύγισμα. Δεν αποκλείουν ακόμη και απάτες με την εμπλοκή ερασιτεχνών ψαράδων.
Για να αποφευχθούν τα ανωτέρω φαινόμενα απαιτούνται αυστηροί έλεγχοι, κάτι για το οποίο το ελληνικό κράτος δεν μας έχει συνηθίσει.
Η εμπειρία από την εφαρμογή του πιλοτικού προγράμματος της Κύπρου δεν είναι τόσο ενθαρρυντική. Ο πληθυσμός των λαγοκέφαλων μειώθηκε όσο διαρκούσε το πρόγραμμα και έρεε η κοινοτική χρηματοδότηση. Όμως, οι λαγοκέφαλοι πολλαπλασιάζονται γρήγορα και γι’ αυτό αυξήθηκαν εκ νέου με τη διακοπή της χρηματοδότησης και του προγράμματος.
Επίσης, οι Κύπριοι ψαράδες στην προσπάθειά τους να αλιεύσουν τους λαγοκέφαλους κοντά στις ακτές φέρονται να έχουν μειώσει σημαντικά άλλα ψάρια. Κι αυτό γιατί στα δίχτυα έπιαναν κι άλλα ψάρια.
Δεν γνωρίζουμε αν οι ελληνικές αρχές έχουν κατά νου τη συνεχή χρηματοδότηση της δράσης από την ΕΕ σε βάθος χρόνου. Όμως, είναι προφανές ότι κάτι θα πρέπει να γίνει αφενός για να μην εμφανισθούν φαινόμενα απάτης στην πιλοτική δράση και αφετέρου για να μειωθεί έως εξαλειφθεί ο πληθυσμός των λαγοκέφαλων. Προφανώς, οι ειδικές παγίδες για λαγοκέφαλους και η ενίσχυση των φυσικών εχθρών του, όπως τα δελφίνια και οι ροφοί, με απαγόρευση της υπεραλίευσής τους, θα μπορούσε να είναι ένα άλλο μέτρο.
Ακόμη κι έτσι, η Ελλάδα θα πρέπει να προωθήσει την αξιοποίηση της τοξίνης των λαγοκέφαλων που θα αλιεύονται για φαρμακευτικούς λόγους. Χώρες της Ασίας με προεξάρχουσα την Ιαπωνία αγοράζουν την τοξίνη και φτιάχνουν αναλγητικά φάρμακα για καρκινοπαθείς, με την εμπλοκή πανεπιστημίων και εξειδικευμένων εργαστηρίων.
Αυτό προϋποθέτει την κατάψυξη και ασφαλή μεταφορά τους στα εξειδικευμένα κέντρα του εξωτερικού με την απόκτηση πιστοποίησης. Η Ελλάδα θα μπορούσε ίσως να ακολουθήσει το παράδειγμα της Τουρκίας, η οποία μέσω ενός πανεπιστημίου προσπαθεί να απομονώσει την τοξίνη από τους λαγοκέφαλους και να την εξάγει σε ξένες φαρμακευτικές εταιρείες.
Κοντολογίς, η επικήρυξη του λαγοκέφαλου δεν φαίνεται να μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα μεσοπρόθεσμα παρά μόνο να μειώσει τον πληθυσμό τους βραχυπρόθεσμα. Από την άλλη πλευρά, η οριζόντια επιδότηση ευνοεί τη δημιουργία ελληνικών πατεντών απάτης όπως στο παρελθόν. Το γεγονός ότι υλοποιείται σε προεκλογική περίοδο ενισχύει τις υποψίες ότι το μοίρασμα των κοινοτικών κονδυλίων δεν είναι τόσο αθώο.