Στις αρχές του 21ου αιώνα η Γερμανία παραβίασε το Σύμφωνο Σταθερότητας καθώς το έλλειμμα του προϋπολογισμού της ξεπέρασε το 3% του ΑΕΠ. Η Κομισιόν επρόκειτο να υποβάλει κυρώσεις αλλά η Γερμανία τις απέφυγε με την στήριξη της Ελλάδας κι άλλων χωρών στο Ecofin. Όμως, οι Γερμανοί δεν έμειναν με σταυρωμένα χέρια. Προχώρησαν σε γενναίες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας από το 2003 στο 2005 (Hartz) και με την βοήθεια του αδύναμου ευρώ μπήκαν σ’ ένα σχεδόν 20ετή ενάρετο οικονομικό κύκλο.
Όμως, σήμερα, η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ βρίσκεται εκ νέου σε δύσκολη θέση. Η γερμανική οικονομία συρρικνώθηκε ελαφρώς το 2023 και το 2024 κατά 0,87% και 0,50% αντίστοιχα αλλά σταθεροποιήθηκε πέρυσι, επιστρέφοντας σε οριακά θετικό ρυθμό ανάπτυξης 0,2%.
Πίσω από την οικονομική στασιμότητα βρίσκονται αφενός το υψηλό ενεργειακό κόστος το οποίο πληγώνει την βιομηχανία της, καθιστώντας την μη ανταγωνιστική, οι δασμοί που επέβαλε ο πρόεδρος Τραμπ και η επιβράδυνση της κινεζικής οικονομίας που καταλήγει σε μειωμένη ζήτηση για γερμανικά προϊόντα.
Με την χώρα αποφασισμένη να επενδύσει μεγάλα ποσά για την εθνική της άμυνα μετά από δεκαετίες, των διαφόρων μέτρων στήριξης για το ενεργειακό κόστος και της στασιμότητας της οικονομίας της, το δημοσιονομικό αποτέλεσμα δεν εκπλήσσει. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού έφθασε στο 2,7% του ΑΕΠ το 2025 και εκτιμάται ότι θα αυξηθεί πάνω από 3% του ΑΕΠ φέτος και το 2027.
Ακόμη μια φορά, η σημερινή κυβέρνηση συνασπισμού της Γερμανίας βάζει το συμφέρον της χώρας πάνω από το πολιτικό κόστος και ετοιμάζεται να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό της σύστημα. Πρόκειται για προληπτικά μέτρα που διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις δεν ήθελαν να πάρουν επί δυο δεκαετίες πριν από την μεγάλη οικονομική κρίση του 2009-2010.
Αντιλαμβανόμενη την επιβάρυνση που προκαλεί η γήρανση του πληθυσμού στο διανεμητικό συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας, ο πρωθυπουργός κ. Μέρτς εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει στη αυτόματη σύνδεση του ορίου συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής όπως έχει κάνει η Ελλάδα.
Επίσης ενσωματώνει ένα συμπληρωματικό κεφαλαιοποιητικό πυλώνα στο ασφαλιστικό σύστημα. Αυτό μοιάζει με το ελληνικό ΤΕΚΑ που όμως αφορά αποκλειστικά την επικουρική ασφάλιση. Ή ένταξη στο ΤΕΚΑ είναι υποχρεωτική για τους νέους ασφαλισμένους ενώ η Γερμανία προτιμά το Σουηδικό μοντέλο που δίνει το δικαίωμα εξαίρεσης στους ασφαλισμένους και επένδυσης στο κρατικό επενδυτικό ταμείο ή σε ιδιωτικά.
Ακόμη, δίνει φορολογικά κίνητρα σε εργαζόμενους συνταξιούχους για να παραμείνουν στην αγορά εργασίας κατά τα ελληνικά πρότυπα με την κατάργηση της περικοπής της σύνταξης.
Είναι εντυπωσιακό που η Γερμανία, η οποία επιζητούσε την αυστηρή εφαρμογή των δημοσιονομικών κανόνων της ΕΕ στην Ελλάδα το 2010, εμφανίζεται σήμερα πρόθυμη να υιοθετήσει μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό της σύστημα οι οποίες μοιάζουν με τις ελληνικές.
Σο τέλος, μάλιστα, δεν αποκλείεται να είναι η Ελλάδα εκείνη η οποία δεν θα εφαρμόσει στη πράξη κάποια ή κάποιες από τις ανωτέρω μεταρρυθμίσεις λόγω πολιτικού κόστους. Ήδη, έχουμε δείγμα γραφής. Δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών προφασίζονται διάφορες δικαιολογίες για να στείλουν πιο πίσω χρονικά την αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης λόγω αύξησης του προσδόκιμου ζωής ενόψει εκλογών.
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα προηγείται σε κάτι αλλά καταλήγει ουραγός.