Το αποτέλεσμα; Η τιμή του αμερικανικού αργού (WTI) στα 80 δολάρια το βαρέλι και του μπρεντ στα 85-86 δολάρια σε διάστημα δυο-τριών ημερών. Είναι μια δυσάρεστη εξέλιξη η οποία έρχεται στο χρονικό σημείο που τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου των ΗΠΑ βρίσκονται στα 319,5 εκ. βαρέλια, δηλαδή στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1983.
Επιπλέον, οι ΗΠΑ έχουν φυσικά συμβόλαια ανταλλαγής (swaps) με τις ιδιωτικές εταιρείες στις οποίες έδωσε το πετρέλαιο να αρχίσουν να το επιστρέφουν από τον Νοέμβριο με «καπέλο». Δηλαδή να παραδίδουν την αρχική ποσότητα συν 17% έως 28% περισσότερο πετρέλαιο χωρίς έξτρα επιβάρυνση για τους φορολογούμενους.
Επιπλέον, η άνοδος της τιμής του ευρωπαϊκού φυσικού αερίου (TTF) στα 53-54 ευρώ η μεγαβατώρα μεταφέρεται στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και εν τέλει στα ευρωπαϊκά νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Μάλιστα, η ΕΕ είναι πιο εκτεθειμένη καθώς δεν υπάρχουν στρατηγικά αποθέματα φυσικού αερίου.
Αν δεν υπήρχαν αυτές οι εξελίξεις θα έπρεπε κάποιος να συμφωνήσει με τον Michael Hartnett της BofA ο οποίος προσδιόρισε σχετικά πρόσφατα τους 4 λόγους που δεν είναι κανείς απαισιόδοξος για το 2ο εξάμηνο του 2026.
Σύμφωνα με τον Hartnett, δεν υπάρχουν χρηματιστηριακές «αρκούδες» καθώς οι συγκλίνουσες εκτιμήσεις θέλουν να μην υπάρχει «προσγείωση» της αμερικανικής οικονομίας, ούτε αύξηση επιτοκίων από την Fed, ούτε περικοπές στις επενδύσεις για ΑΙ, ούτε επικράτηση των Δημοκρατικών στη Βουλή των Αντιπροσώπων και την Γερουσία στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ.
Σ’ αυτή την περίπτωση, ο Τραμπ θα γίνει μόλις ο 4ος πρόεδρος των ΗΠΑ από το 1873 με 4 συνεχόμενα έτη χρηματιστηριακής ανόδου.
Τα contrarian trades σε περίπτωση που κάποια από τις ανωτέρω 4 υποθέσεις διαψευστούν είναι τα ακόλουθα. Σε περίπτωση που οι Δημοκρατικοί επικρατήσουν στη Βουλή και την Γερουσία, οι μετοχές θα υποχωρήσουν όπως και το δολάριο και οι αποδόσεις των ομολόγων. Η σύσταση είναι για αγορά χρυσού τον Σεπτέμβριο εάν η δημοφιλία του Τραμπ δεν βελτιωθεί μέχρι την αμερικανική Πρωτομαγιά (αρχές Σεπτεμβρίου).
Ακόμη, αν ο αμερικανικός δείκτης τιμών καταναλωτή ξεπεράσει το ποσοστό ανεργίας, κάτι σπάνιο τα τελευταία 100 χρόνια, η Fed συνηθίζει να αυξάνει τα επιτόκια της. Σ’ αυτή την περίπτωση, το δολάριο θα ενισχυθεί και το μακρινό κομμάτι της καμπύλης επιτοκίων θα γίνει επίπεδο.
Σε περίπτωση που η αμερικανική οικονομία πάει προς γείωση, η αγορά ομολόγων μεγαλύτερης διάρκειας, οι μετοχές με υψηλές μερισματικές αποδόσεις και οι αμυντικές μετοχές, συμπεριλαμβανομένων των MAG7 ως αμυντικά μονοπώλια είναι το καλύτερο αντίδοτο.
Τέλος, ενδεχόμενη μείωση των επενδύσεων σε ΑΙ θα μπορούσε να προκληθεί από αύξηση των αποδόσεων στην αγορά ομολόγων και θα ανάγκαζε τις μεγάλες εταιρείες στην ΑΙ να εκδώσουν μετοχές ή να μειώσουν τις θέσεις εργασίας τους. Σ’ αυτή την περίπτωση, αγοράζεις μετοχές λογισμικού και τις MAG 7 ενώ «σορτάρεις» τις μετοχές του κλάδου των υπεραγωγών.
Ωραία όλα αυτά αλλά υπάρχει κάτι ακόμη. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χάνουν τα πάντα επειδή έκαναν ένα λάθος. Συνήθως παθαίνουν μεγάλη ζημιά γιατί δεν είχαν περιθώρια κινήσεων όταν τα πράγματα στράβωσαν π.χ. λίγα μετρητά, μεγάλο χρέος και αρκετές υποθέσεις.
Τι συμπεραίνουν; Δεν χρειάζεται να προβλέψει κάποιος την επόμενη κρίση. Απλά, θα πρέπει να φροντίσει ώστε μια άσχημη χρονιά να μην καταστρέψει δέκα καλές.