Η τιμή του χρυσού υποχωρούσε στα 4.340 δολάρια η ουγκιά αργά χθες αλλά ήταν πάνω κάπου 10% σε σχέση με ένα μήνα πριν, έχοντας κρατήσει το τεχνικό επίπεδο στήριξης των 4.000 δολαρίων.
Την ίδια στιγμή, το ξεπούλημα των ομολόγων γινόταν παγκόσμιο θέμα προβληματισμού και οι αποδόσεις των ομολόγων σκαρφάλωναν σε υψηλά επίπεδα δεκαετιών λόγω ανησυχιών για έξαρση του πληθωρισμού λόγω του αδιεξόδου με το Ιράν.
Τα ανησυχητικά σημάδια είναι πολλά. Ο Ray Dalio προειδοποιεί συνεχώς ότι οι ΗΠΑ έχουν περάσει το σημείο χωρίς γυρισμό και η κρίση χρέους είναι αναπόφευκτη. Ο διευθύνων σύμβουλος της JP Morgan, ο ελληνοαμερικανός Jamie Dimon, έχει επίσης προειδοποιήσει ότι το δολάριο δεν θα είναι το παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα τα επόμενα 25 χρόνια.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Scott Bessent, ο αμερικανικός ΥΠΕΘΟ, έχει καλέσει για ένα Bretton Woods 2.0 που θα ισχυροποιήσει το χρηματοοικονομικό σύστημα. Ακόμη, έχει προειδοποιήσει θεσμικούς και traders ότι θα λάβει μέτρα για να μην απειληθεί η αγορά ομολόγων.
Την ίδια περίοδο, δεν έχουν σταματήσει οι αγορές χρυσού από τις κεντρικές τράπεζες της Κίνας και άλλων χωρών και πρόσφατα η Ν. Κορέα πούλησε δολάρια για να αγοράσει χρυσό μετά από 10 και πλέον χρόνια. Ακόμη, ο χρυσός έχει ξεπεράσει τα αμερικανικά ομόλογα ως το μεγαλύτερο αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο στον κόσμο.
Κι ενώ όλοι σχεδόν μιλάνε για την ζήτηση που υπάρχει για το πολύτιμο μέταλλο από κεντρικές τράπεζες, θεσμικούς και ιδιώτες για λόγους διαφοροποίησης χαρτοφυλακίου, απεξάρτησης από το δολάριο και άλλους, ξεχνάνε κάτι άλλο. Την άλλη πλευρά της εξίσωσης. Την παγκόσμια προσφορά του πολύτιμου μετάλλου.
Σύμφωνα με την S&P Global, ούτε ένα νέο κοίτασμα χρυσού των 2 εκατ. ουγκιών τουλάχιστον δεν βρέθηκε στον πλανήτη μας το 2023 και το 2024. Είναι η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο για δύο συνεχόμενα έτη όπως παρατηρεί η Azuria Capital.
Οπως, φαίνεται στο σχετικό διάγραμμα, ο αριθμός των νέων μεγάλων κοιτασμάτων βρίσκεται σε πτωτική τροχιά από το 2006. Μάλιστα, τα νέα κοιτάσματα είναι μικρότερα από τα παλιά, ίσα με 4,4 εκ. ουγκιές την περίοδο 2020-2024 έναντι 7,7 εκατ. την προηγούμενη δεκαετία.
Κι όλα αυτά συμβαίνουν με την τιμή του χρυσού σε υψηλά επίπεδα, κάτι που δεν παρατηρείται στα μέταλλα και γενικότερα στα εμπορεύματα. Ο χρόνος που χρειάζεται από την εξερεύνηση μέχρι την παραγωγή του χρυσού ανέρχεται σε 16 χρόνια κατά μέσο όρο. Επομένως, η μη ανακάλυψη νέων σημαντικών κοιτασμάτων το 2023 και το 2024 σημαίνει ότι δεν θα υπάρχει προσφορά το 2040 και μετά.
Προφανώς, η τιμή του χρυσού μπορεί να επηρεασθεί από διάφορους παράγοντες βραχυπρόθεσμα. Ομως, κάτι άλλο αλλάζει. Με την παγκόσμια προσφορά να φτάνει στο υψηλότερο επίπεδο το 2026 και να υποχωρεί μετά και την παγκόσμια ζήτηση για τον χρυσό να είναι λιγότερο «ευαίσθητη» στις τιμές, π.χ. αγορές κεντρικών τραπεζών, το συμπέρασμα είναι απλό.
Δεν πρέπει να αγνοούμε τον χρυσό. Ιδίως σε μια περίοδο που η νομισματική υποτίμηση (debasement trade) επανέρχεται στο προσκήνιο.