Την Παρασκευή, η στήλη επιχειρηματολογούσε υπέρ της άποψης ότι μια υπερχρεωμένη χώρα, όπως η Ελλάδα, θα πρέπει να βάλει ως εθνική προτεραιότητα την μείωση του δημοσίου χρέους στο 100% του ΑΕΠ μέχρι το 2032 από 137% που εκτιμάται φέτος μετά τις μεγαλύτερες πρόωρες αποπληρωμές.
Κι αυτό, γιατί εκτός των άλλων, οι υπερχρεωμένες χώρες βρίσκονται πρώτες στο μάτι του κυκλώνα αν ξεσπάσει κάποια διεθνής κρίση και υποφέρουν περισσότερο όταν υπάρχει κάποιο εξωγενές σοκ.
Δεν χρειαζόταν κάποια ιδιαίτερη μαντική ικανότητα για να κατανοήσει κάποιος ότι κάτι δεν πάει καλά στην αγορά ομολόγων εδώ και τρείς εβδομάδες. Ένας τρόπος για να το αντιληφθεί κάποιος είναι η αύξηση των αποδόσεων των μακροπρόθεσμων ομολόγων.’Ομως, υπάρχει μια μεγάλη διαφορά με το 2022 όταν οι ίδιες αποδόσεις είχαν πάρει την ανηφόρα. Κι αυτό γιατί τότε η άνοδος των μακροπρόθεσμων επιτοκίων ξεκίνησε με τις αυξήσεις των επιτοκίων παρέμβασης από τις μεγάλες κεντρικές τράπεζες.
Δεν βλέπουμε το ίδιο τώρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, διαπιστώνετε αύξηση του ασφαλίστρου διάρκειας (term premium). Με άλλα λόγια, οι επενδυτές ζητάνε μεγαλύτερη αποζημίωση (απόδοση) για να αγοράσουν ένα 10ετές ομόλογο αντί για ένα 3μηνο ή εξάμηνο έντοκο που θα “ρολάρουν” για 10 χρόνια.
Ιδιαίτερα ανησυχητική είναι η αύξηση των αποδόσεων των 10ετών κρατικών ομολόγων σε 10 χρόνια από σήμερα (10yr10yr forward yields). Το σχετικό διάγραμμα παρακάτω της Haver Analytics δίνει την αύξηση ανα χώρα από τις 7 Αυγούστου μέχρι πρόσφατα. Όπως μπορείτε να διαπιστώσετε, η Ιαπωνία προηγείται και ακολουθούν η Βρετανία και η Γαλλία. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ιαπωνία έχει την χειρότερη επίδοση.
‘Ολοι γνωρίζουν ότι η Ιαπωνία είναι ο μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικών ομολόγων και οι ΗΠΑ δεν θα ήθελαν να την δουν να ξεφορτώνεται αρκετά από αυτά για να αντλήσει δολάρια προκειμένου να υπερασπισθεί το γιεν. Το τελευταίο έχει χάσει σημαντικό μέρος της αξίας του έναντι του δολαρίου τα τελευταία κάπου 5 χρόνια. Μια σημαντική αύξηση των αποδόσεων των αμερικανικών ομολόγων σε μια εποχή που το χρέος φθάνει τα 40 τρισ. δολάρια θα ανέβαζε ακόμη περισσότερο τους ετήσιους τόκους εξυπηρέτησης που φθάνουν ήδη το 1,2 τρισ. δολάρια και θα διεύρυνε το δημοσιονομικό έλλειμμα. Ο Ray Dalio προειδοποιεί εδώ και χρόνια για τους κινδύνους.
Αν λοιπόν οι χώρες που έχουν μεγάλα ελλείμματα και αυξανόμενα χρέη δεν φροντίσουν να τα τιθασεύσουν γρήγορα, η κατάσταση στην αγορά ομολόγων θα μπορούσε να επιδεινωθεί γι’αυτές, συμπαρασύροντας κι άλλες.
Ευτυχώς, η Ελλάδα, η οποία έχει υψηλό δημόσιο χρέος, δεν συμπεριλαμβάνεται σ’ αυτή την κατηγορία από την αγορά. Μάλιστα, θα λέγαμε ότι αντιμετωπίζεται ως ασφαλές καταφύγιο στα πλαίσια του ευρωπαϊκού νότου από τις αγορές.
Αυτό φαίνεται αν ρίξει κάποιος μια ματιά στη διακύμανση της διαφοράς απόδοσης του 10ετούς ελληνικού ομολόγου από τα αντίστοιχα της Γερμανίας, Ιταλίας και Γαλλίας. Η διαφορά απόδοση από την Γερμανία βρίσκεται τώρα στις 64-65 μονάδες βάσης, έχοντας κυμανθεί μεταξύ 50 και 70 μονάδων από την αρχή του 2026.
Ακόμη, η Ελλάδα δανείζεται φθηνότερα κατά 21-22 μονάδες βάσης τόσο από την Ιταλία όσο και την Γαλλία, κάτι αδιανόητο πριν από 10-16 χρόνια. Μια ποσοστιαία μονάδα ισούται με 100 μονάδες βάσης.