Από το 1972 μέχρι σήμερα, η μέση ετήσια απόδοση του χρυσού εκτιμάται ότι είναι κοντά στο 9%, του παγκόσμιου χρηματιστηριακού δείκτη MSCI World Index κοντά στο 9,5% και του αμερικανικού χρηματιστηριακού δείκτη S&P 500 λίγο πάνω από 11%.
Επίσης, η μέση ετήσια συνολική απόδοση του πανευρωπαϊκού δείκτη Stoxx 600, o οποίος ξεκίνησε επισήμως το 1987 αλλά υπάρχουν ιστορικά δεδομένα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν, εκτιμάται ότι ήταν κοντά στο 8,8%. Ακόμη χαμηλότερη μέση ετήσια συνολική απόδοση κοντά στο 7%-7,5% σε δολάρια εκτιμάται ότι είχε ο Γενικός Δείκτης του Χρηματιστηρίου Αθηνών, εμφανίζοντας ακραίες διακυμάνσεις κατά περιόδους.
Όμως, όλες οι δεκαετίες δεν ήταν ίδιες. Πιο συγκεκριμένα, ο χρυσός κατέγραψε πολύ υψηλότερες συγκριτικές αποδόσεις τη δεκαετία του στασιμοπληθωρισμού από το 1970 μέχρι το 1979 και την περίοδο 2000-2009, η οποία χαρακτηρίζεται η «χαμένη δεκαετία» των μετοχών. Την περίοδο 1970-1979 είχε απόδοση 1.300% και τη δεκαετία 2000-2009 είχε 280% έναντι αρνητικής των μετοχών.
Τι συμβαίνει τη δεκαετία που διανύουμε;
Από τον Ιανουάριο του 2020 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2026, ο χρυσός προηγείται με σωρευτική απόδοση 182% μέχρι στιγμής καθώς πήγε από τα 1.520 δολάρια η ουγκιά στις 4.200 δολάρια σήμερα.
Ακολουθούν ο δείκτης S&P 500 με συνολική απόδοση 162%, ο Γενικός Δείκτης του Χρηματιστηρίου Αθηνών με 160% περίπου, ο παγκόσμιος χρηματιστηριακός δείκτης MSCI World με 107% και καταϊδρωμένος ο πανευρωπαϊκός δείκτης Stoxx 600 με 50%.
Αν ο χρυσός θα είναι η καλύτερη επένδυση της τωρινής 10ετίας ή οι μετοχές εξαρτάται ασφαλώς από τις επιδόσεις τους τα υπόλοιπα χρόνια.
Με τις αποδόσεις των ομολόγων σε υψηλά δεκαετιών και τον πληθωρισμό να έχει ήδη ανέβει και να δείχνει ότι μπορεί να πάει πιο πάνω λόγω της αναταραχής στη Μέση Ανατολή και τις αρνητικές επιπτώσεις στην προσφορά που έχουν επίπτωση στις τιμές των τροφίμων, αρκετοί μιλάνε για επιστροφή στον αποπληθωρισμό της δεκαετίας του 1970.
Σε μια τέτοια περίπτωση, ο χρυσός είναι το φαβορί έναντι των μετοχών. Όμως, υπάρχουν κάποιες σημαντικές διαφορές μεταξύ της τωρινής δεκαετίας και εκείνης του 1970. Τα εισοδήματα δεν αυξάνονται ταχύτερα από το πραγματικό ΑΕΠ, ούτε τα κόστη ανά μονάδα προϊόντος. Ακόμη, η πιστωτική επέκταση προς τον ιδιωτικό τομέα είναι αναλογικά μικρότερη. Αντίθετα, τα χρέη προς το ΑΕΠ είναι σε επίπεδα-ρεκόρ και αυτό ευνοεί παρεμβάσεις των κεντρικών τραπεζών για να μην ξεφύγουν τα επιτόκια.
Η μεγαλύτερη διαφορά είναι η ΑΙ. Η τελευταία μπορεί να επιδεινώνει τις προοπτικές για τον πληθωρισμό βραχυπρόθεσμα λόγω των μεγάλων επενδύσεων που απαιτούνται, αλλά μεσοπρόθεσμα υπόσχεται μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας. Επιπλέον, μειώνει τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων. Με άλλα λόγια, η ΑΙ φέρνει αποπληθωρισμό.
Επομένως, το ερώτημα είναι: Πόσα χρόνια θα απαιτηθούν για κάτι τέτοιο καθώς βραχυπρόθεσμα ο πληθωρισμός είναι πιθανόν να ανέβει;
Η σωστή απάντηση στο ανωτέρω ερώτημα απαντάει στο ερώτημα αν ο χρυσός ή οι μετοχές θα έχουν την υψηλότερη απόδοση αυτή τη δεκαετία.
Σημ.: H απόδοση του S&P 500 δεν συμπεριλαμβάνει την επανεπένδυση των μερισμάτων.
ΠΗΓΗ: Arvy