Οι τεχνολογικές αλλαγές, η κρίση της πανδημίας και η περί τεχνητής νοημοσύνης φιλολογία οδηγούν πολλά στελέχη επιχειρήσεων και όχι μόνο σε αναθεωρήσεις του επαγγελματικού τους βίου… με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Οι τεχνολογικές αλλαγές δεν προκαλούν μόνο φόβο, κυρίως αυτόν της απώλειας της θέσης εργασίας. Δημιουργούν και ψυχολογικές αναζητήσεις, με αρκετούς ανθρώπους να ψάχνουν για κάτι άλλο.
Από την άλλη πλευρά, όπως έγραφε πριν μερικά χρόνια ο The Economist, η πανδημία Covid-19 είχε ενδιαφέρουσες επιπτώσεις στον ευρύτερο εργασιακό χώρο. Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 2021, διαπιστώθηκε ότι κάπου 4 εκατ. Αμερικανοί εργαζόμενοι και 1,2 εκατ. Ευρωπαίοι παραιτήθηκαν από τις εργασίες τους για ποικίλους ψυχολογικούς λόγους. Και ο αριθμός αυτός συνέχισε να ανεβαίνει για να φτάσει στα 24 εκατ. συνολικά το 2024. Την ίδια χρονιά εξάλλου υψηλό ποσοστό εργαζομένων δήλωσε έτοιμο να παραιτηθεί από την εργασία.
Ήθελαν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι να σταματήσουν την εργασία τους; Όχι απαραίτητα. Ωστόσο, περίπου 3 εκατ. γυναίκες στις ΗΠΑ έκαναν αυτήν την επιλογή, θεωρώντας ότι ο ρόλος τους στην οικογένεια πρόσφερε μεγαλύτερη ευχαρίστηση από αυτόν στην εργασία.
Ο τεράστιος αριθμός των ανθρώπων που εγκαταλείπουν τη δουλειά τους έχει ως κύρια αιτία τις ψυχολογικές αλλαγές που δημιούργησε η πανδημία, η οποία έφερε τους ανθρώπους πιο κοντά στον φόβο του θανάτου. Οι εργαζόμενοι αναζητούν εργασίες με περισσότερο νόημα ή ακόμα και ρόλους που δεν υπάγονται άμεσα στο γνωστό πλαίσιο της αμειβόμενης εργασίας.
Η έρευνα Curiosity@Work της SAS
Η εξέλιξη αυτή προβλημάτισε πολλές εταιρείες και κίνησε την περιέργεια ειδικών στην ψυχολογία και τη σχέση της τελευταίας με την εργασία. Στο πλαίσιο αυτό, μια έρευνα που χρηματοδοτήθηκε από τη SAS, την ηγέτιδα εταιρεία παγκοσμίως στον τομέα ανάλυσης δεδομένων, προτείνει ως εναλλακτική λύση τη δημιουργία ενός εργασιακού περιβάλλοντος που θα τονώσει την περιέργεια των εργαζομένων.
Η έρευνα «Curiosity@Work» πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή περίπου 2.000 διευθυντικών στελεχών παγκοσμίως και εκτενή ανάλυση δεδομένων από το LinkedIn κατά το 2024.
Στον σχεδιασμό της έρευνας, η περιέργεια ορίζεται ως το ένστικτο για αναζήτηση νέων πληροφοριών και εμπειριών και τη διερεύνηση νέων δυνατοτήτων, υπογραμμίζοντας τη μεγάλη αξία αυτού του χαρακτηριστικού, ανεξάρτητα από τον ρόλο ή τη θέση του εργαζομένου στην επιχείρηση.
Οι διαφοροποιήσεις ανά χώρα
Το μίγμα δράσεων που θα οδηγήσει στο επιθυμητό αποτέλεσμα διαφέρει από χώρα σε χώρα, αλλά και μεταξύ οργανισμών της ίδιας χώρας. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι managers θεωρούν ότι η περιέργεια είναι ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό που πρέπει να έχουν οι εργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα – από το C-Level μέχρι και το entry-level. Θεωρούν ότι μπορεί να συμβάλει θετικά στην αντιμετώπιση σημαντικών ανησυχιών τους, όπως:
- Την ενθάρρυνση της συνεργασίας και της ομαδικής εργασίας (50%).
- Την ενίσχυση της δημιουργικής σκέψης (53%).
- Την αύξηση του engagement (51%), τόσο στον εργασιακό χώρο όσο και μεταξύ των εργαζομένων.
Όπως επισημαίνει ο Jay Upchurch, CIO της SAS, «η έρευνα δείχνει ξεκάθαρα ότι η περιέργεια δεν είναι πλέον απλώς μία χρήσιμη δεξιότητα, αλλά απολύτως απαραίτητη, για την αντιμετώπιση των προκλήσεων των επιχειρήσεων και την προώθηση της καινοτομίας».
«Είναι επίσης, τονίζει ο γερμανός ψυχολόγος Ηγκον Χαϊντριχ, κάτι που δίνει περισσότερο νόημα και στη ζωή. Είναι όμως κάτι που δεν μπορούμε να διδάξουμε. Η περιέργεια καλλιεργείται και αυτό θα πρέπει να ξεκινά από νωρίς».
«Αυτό συμβαίνει μέσα από το περιβάλλον που δημιουργούμε, τις συμπεριφορές που ενθαρρύνουμε και τις προσωπικότητες των ηγετών της ομάδας μας. Εάν δίνουμε το παράδειγμα (ως ηγέτες) αμφιβάλλοντας για τις μέχρι σήμερα εφαρμόσιμες πρακτικές και αναζητώντας νέες καινοτόμες ιδέες, δίνουμε στους υπόλοιπους την ελευθερία να ακολουθήσουν».