Το πιο βάρβαρο και διεφθαρμένο καθεστώς στον κόσμο, αυτό του Ιράν, μετά από 47 χρόνια ισλαμικής θεοκρατίας δύσκολα θα καταρρεύσει… αν ποτέ θα μπορούσε να συμβεί αυτό.
Και από την άποψη αυτή, οι ευθύνες της Γαλλίας και των ΗΠΑ στη συνέχεια είναι τεράστιες. Αυτό είναι όμως μια άλλη πονεμένη ιστορία, με σημαντικό κόστος για τον δυτικό κόσμο, στη διάλυση του οποίου η σημερινή Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ είναι το κερασάκι στην τούρτα.
Στο πλαίσιο αυτό, δεν προκαλεί καμιά έκπληξη το γεγονός ότι ενώ το Ιράν συγκλονίζεται από χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια πεινασμένους ανθρώπους, απόλυτη σιωπή επικρατεί σχετικά με την εξέγερση των Κούρδων του Ιράν.
Αν όμως δει κανείς από πιο κοντά τα γεγονότα, θα διαπιστώσει ότι από τον περασμένο Σεπτέμβριο το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ιράν βρίσκεται στις επάλξεις.
«Ιδιαίτερα από τα τέλη του Δεκεμβρίου, τόνισε στο γαλλικό “Le Point” ο Kani Jihangery, εκπρόσωπος του KDRI στη Γαλλία, ολόκληρο το Κουρδιστάν έχει ξεσηκωθεί. Βλέπουμε τις συνεχείς διαδηλώσεις στην πρωτεύουσα, οι οποίες ξεκίνησαν με οικονομικά αιτήματα και στη συνέχεια διευρύνθηκαν. Αλλά στο Κουρδιστάν, στις δυτικές επαρχίες του Ιράν, η εξέγερση ήταν πολιτική από την αρχή.
Πολλοί Κούρδοι φοιτητές συμμετέχουν στις διαδηλώσεις. Έχουμε χάσει περισσότερους από 50 νέους στις πόλεις Κermanshah, Urmia, Ilam, τουλάχιστον είκοσι άλλους στην Τεχεράνη... Μόλις έμαθα για τον θάνατο μιας 24χρονης γυναίκας, πυροβολημένης στο κεφάλι, στην πόλη Μarevan.
Υπάρχει πολύ σοβαρή καταστολή, πληρώνουμε πολύ βαρύ τίμημα από τον θάνατο της Τζίνα Αμινί (σ.σ. το κουρδικό όνομα της Μαχσά Αμινί),η οποία δολοφονήθηκε βάρβαρα τον Σεπτέμβριο 2022. Σήμερα η κατάσταση είναι πιο δραματική και ίσως τελικά εμείς οι Κούρδοι πληρώσουμε βαρύτατο τίμημα».
Ο εκπρόσωπος του KDPI, μέρος της οικογένειας του οποίου εξακολουθεί να βρίσκεται στο Ιράν, ελπίζει στην πτώση του καθεστώτος σύντομα·
Ποια μπορεί όμως να είναι η πολιτική εναλλακτική; Ο γιος του πρώην Σάχη, Ρεζά Παχλαβί; «Τον βλέπουμε ως μια πολιτική προσωπικότητα όπως κάθε άλλη. Είμαστε έτοιμοι να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι με όλα τα άλλα κινήματα, υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζουν την ύπαρξη των λαών που απαρτίζουν το Ιράν. Ωστόσο, προς το παρόν ο Ρεζά Παχλαβί δεν έχει αντιδράσει ακόμα, δεν ξέρουμε ποιο είναι το σχέδιο του. Οι συγγενείς του εκφράζουν την υποστήριξη τους, πολύ καλά, αλλά αυτό θέλει ο ιρανικός λαός; Ο λαός θέλει ένα δημοκρατικό Ιράν».
Οι μειονότητες του πληθυσμού που κατοικούν στις παρυφές του Ιράν - Αζέροι (στα βορειοδυτικά), Μπαλούτσι (στα νοτιοανατολικά), Άραβες και Κούρδοι - ενώνονται με την πλειοψηφία στην απέχθειά τους για το καθεστώς των μουλάδων. Αλλά είναι επιφυλακτικοί για ένα κύμα εθνικισμού και αυτοκρατορικής νοσταλγίας.
Οι Κούρδοι, από τη βραχύβια δημοκρατία του Μαχαμπάντ που ιδρύθηκε το 1946 από τον Καζί Μοχάμεντ και τον Μουσταφά Μπαρζανί και συνετρίβη από τον ιρανικό στρατό με αμερικανική υποστήριξη, είναι οι πιο οργανωμένοι.
Τα κύρια ιρανικά κουρδικά κόμματα - KDPI, Komala, ΡΑΚ και PJAK - έχουν όλα μια στρατιωτική πτέρυγα που θεωρείται «τρομοκρατική» από την Τεχεράνη, αντάρτες και στρατόπεδα εκπαίδευσης που έχουν εδραιωθεί ως επί το πλείστον στο γειτονικό ιρακινό Κουρδιστάν.
Το καθεστώς των μουλάδων τους κατηγορεί ότι έστειλαν φάλαγγες μαχητών μέσω αυτών των ορεινών συνόρων τις τελευταίες ημέρες. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, το οποίο επικαλείται ανώνυμους αξιωματούχους του Συμβουλίου των Φρουρών της Επανάστασης του Ιράν, οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών τους προειδοποίησαν για την παρουσία Κούρδων μαχητών και στις δύο πλευρές των συνόρων.
Η Τουρκία φοβάται μια γενικότερη αναταραχή στις περιοχές των Κούρδων και σε γεωπολιτικό επίπεδο προσπαθεί να πείσει τον Τραμπ να … είναι «προσεκτικός». Η λαϊκή εξέγερση στο Ιράν, ας μη γελιόμαστε, στη Δύση, χαλάει τη σούπα των «όμορφων ψυχών» για τις οποίες στη Μέση Ανατολή υπάρχουν μόνο οι Παλαιστίνιοι της Χαμάς και της Χεζμπολάχ και οι «γενοκτόνοι» της ισραηλινής Μοσάντ.
Κατά τα λοιπά η ραγδαία ισλαμοποίηση της Γαλλίας, του Λονδίνου, του Βελγίου και της Ολλανδίας, είναι «ακροδεξιές» και «ισλαμοφοβικές» τάσεις που …. διακυβεύουν τη Δημοκρατία!