Οι αμερικανικές δηλώσεις για αυξημένη διάρκεια της σύρραξης, με ανοικτό το ενδεχόμενο εμπλοκής χερσαίων στρατευμάτων, αλλά και η επέκταση του πολέμου από Ιράν και Ισραήλ σε τρίτες χώρες της περιοχής, δίνουν υπόσταση στο κακό σενάριο. Αυτό της παρατεταμένης σύγκρουσης.
Μέσα στις τελευταίες ώρες, είχαμε τρεις εξελίξεις που ανεβάζουν το θερμόμετρο:
- Ο επικεφαλής των «Φρουρών της Επανάστασης» δήλωσε επίσημα ότι το Ιράν κλείνει τα Στενά του Ορμούζ, με αποτέλεσμα περαιτέρω άνοδο στις τιμές πετρελαίου και ιδίως φυσικού αερίου.
- Χτυπήθηκε με drone από το Ιράν στόχος με σημαντική συμβολική σημασία, η αμερικανική πρεσβεία στη Σαουδική Αραβία, δημιουργώντας αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της αντιαεροπορικής κάλυψης.
- Διακόπηκαν οι υπηρεσίες της Amazon Web Services στην περιοχή, μετά από επίθεση με drones σε τρία διαφορετικά data centers, δείχνοντας ότι οι Ιρανοί χτυπούν στοχευμένα τα πάσης φύσεως ευαίσθητα κέντρα οικονομικής δραστηριότητας.
- Ιρανικά drones χτύπησαν και τον τερματικό σταθμό της Fujairah, τον μόνο ο οποίος δεν περνάει από τα Στενά του Ορμούζ.
Έτσι, η αίσθηση ότι ο πόλεμος θα μπορούσε να τελειώσει ταχύτατα με ένα σκληρό χτύπημα αποκεφαλισμού και αποδυνάμωσης αντικαθίσταται από φόβους ότι το Ιράν έχει θέσει σε εφαρμογή ολοκληρωμένο σχεδιασμό ασύμμετρης αντίστασης, με πλήρη αποκέντρωση και αυτονομία των μονάδων κρούσης.
Στόχος των οποίων είναι να αυξηθεί δραματικά το οικονομικό κόστος για τις τρίτες χώρες του Περσικού αλλά και για τη διεθνή οικονομία, προκειμένου να πιεστούν οι ΗΠΑ να διακόψουν τις επιχειρήσεις τους.
Καθώς τα χτυπήματα αποκεφαλισμού δεν φαίνεται να επέφεραν στρατηγικό αποτέλεσμα (δηλαδή τη συνθηκολόγηση του Ιράν), οι ελπίδες επικράτησης HΠΑ-Ισραήλ μετατοπίζονται προς άλλες κατευθύνσεις.
Προς την πλήρη αποσάθρωση των συμβατικών επιθετικών δυνατοτήτων του αντιπάλου (πύραυλοι και drones) και την προσπάθεια εσωτερικής ανατροπής του καθεστώτος. Ωστόσο, πληθώρα δυτικών ειδικών εκτιμά ότι αμφότερα απαιτούν αρκετό χρόνο και δεν είναι καθόλου εύκολο να έχουν επιτυχή κατάληξη.
Επιπλέον, σοβαρά ερωτήματα, χωρίς εύκολες απαντήσεις, αποτελούν η επάρκεια αντιαεροπορικών πυρομαχικών για τις δυτικές δυνάμεις, ενώ για την πλευρά του Ιράν, η δυνατότητά του να προστατεύσει τους εκτοξευτήρες πυραύλων από τα αδυσώπητα πλήγματα της αεροπορίας ΗΠΑ και Ισραήλ.
Το βέβαιο είναι ότι υπάρχει τεράστια διαφορά παραγωγικού κόστους για τις δύο πλευρές καθώς η αναχαίτιση των φτηνών μαζικών drones και των πυραύλων του Ιράν απαιτεί τη χρήση πολλαπλάσιων σε αριθμό αντιαεροπορικών πυραύλων υψηλού κόστους, καθημερινά, με αποτέλεσμα οι γραμμές παραγωγής να μην μπορούν να καλύψουν τα κενά και τα «στοκ» να εξαντλούνται.
Δεν είναι τυχαίο ότι μόλις χθες ο πρόεδρος Τραμπ έσπευσε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που έχουν προκαλέσει οι πληροφορίες ότι τόσο οι ΗΠΑ όσο και το Ισραήλ μπορεί να «ξεμείνουν» από πυρομαχικά, στην περίπτωση που δεν ανακόψουν έγκαιρα τις επιθετικές δυνατότητες του Ιράν.
Ήδη άλλωστε υπήρξαν πληροφορίες και σε αμερικανικά ΜΜΕ ότι οι ΗΠΑ καθυστερούν να ανταποκριθούν στα επείγοντα αιτήματα χωρών του Κόλπου για ανεφοδιασμό των αντιαεροπορικών τους μέσων.
Εν ολίγοις, όσο μειώνονται οι πιθανότητες να συνθηκολογήσει σχεδόν άνευ όρων η νέα ηγεσία του Ιράν, όπως φαίνεται ότι προεξοφλούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, τόσο αυξάνεται το δυνητικό κόστος του πολέμου, επηρεάζοντας σφόδρα τις οικονομικές προοπτικές διεθνώς.
Οι αγορές φαίνεται να προεξοφλούν τώρα μια σύρραξη που θα κρατήσει εβδομάδας, και όχι μέρες, ενώ ορατό είναι το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να υποχρεωθούν να επανεξετάσουν τους στόχους τους, με το βλέμμα του Τραμπ στις οικονομικές συνέπειες, ενόψει και των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Για το καθεστώς του Ιράν, όμως, ο πόλεμος αυτός είναι υπαρξιακός. Φαίνεται ότι θα παλέψει με νύχια και με δόντια για να αποφύγει την υποταγή -και τη διάλυσή του, αδιαφορώντας για το οικονομικό και το ανθρώπινο κόστος. Οπως έχει συμβεί αρκετές φορές στο πρόσφατο παρελθόν, η Δύση έχει την υπεροπλία, η άλλη πλευρά όμως έχει τον χρόνο με το μέρος της.
Κι αυτό δεν πρέπει να υποτιμηθεί.