Μερικές ώρες μετά τις ανακοινώσεις, πέπλο μυστηρίου εξακολουθεί να καλύπτει τα κοινά σημεία που βρέθηκαν μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.
Ο πρόεδρος Τραμπ ανακοίνωσε ότι η βάση της συμφωνίας για 15ήμερη εκεχειρία είναι το σχέδιο 10 σημείων του Ιράν, το οποίο είχε απορρίψει λίγες ώρες νωρίτερα. Την ίδια στιγμή, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι το καθεστώς σκοπεύει να επιβάλει «διόδια» στο Ορμούζ, από κοινού με το Ομάν.
Για το ουράνιο, που σύμφωνα με τους Αμερικανούς αποτέλεσε βασική αιτία του πολέμου, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καμία σαφής ένδειξη συμφωνίας. Το ίδιο ισχύει και για το μείζον, από ιρανικής πλευράς, ζήτημα των εγγυήσεων απέναντι στο ενδεχόμενο νέων αμερικανικών επιθέσεων.
Το Ισραήλ, παρότι αποδέχθηκε την ανάπαυλα στις εχθροπραξίες, δεν δείχνει ικανοποιημένο από τις εξελίξεις. Ήδη η αντιπολίτευση άρχισε να επιτίθεται στην κυβέρνηση Νετανιάχου, κατηγορώντας την ότι δεν πέτυχε κανέναν στρατηγικό στόχο.
Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, προκύπτει ότι οι δύο βασικές αντίπαλες πλευρές υποχώρησαν την τελευταία στιγμή, πιεζόμενες από το μέγεθος της καταστροφής που θα προκαλούσε μια περαιτέρω κλιμάκωση. Σε αυτό το φόντο, η Κίνα φαίνεται να έχει διαδραματίσει σοβαρό παρασκηνιακό ρόλο, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το Ιράν.
Πρόκειται, αναμφισβήτητα, για θετική εξέλιξη, όχι μόνο για την περιοχή αλλά και για την παγκόσμια οικονομία, η οποία βρέθηκε στα πρόθυρα ενός πρωτοφανούς σοκ. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο κίνδυνος έχει περάσει οριστικά ή ότι οι δυσμενείς συνέπειες των 40 ημερών πολέμου θα τελειώσουν μαζί του.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι τα στρατηγικά διακυβεύματα των δύο πλευρών παραμένουν ασύμβατα. Η Ουάσιγκτον θα επιδιώξει σκληρές εγγυήσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Η Τεχεράνη, από την πλευρά της, θα ζητήσει εγγυήσεις ασφαλείας, πιθανότατα με εμπλοκή και τρίτων μεγάλων δυνάμεων. Αυτό το χάσμα γεννά σοβαρές αμφιβολίες για το αν η σημερινή ανάπαυλα μπορεί να μετατραπεί σε σταθερή εκεχειρία ή, πολύ περισσότερο, σε πραγματική συμφωνία ειρήνευσης.
Πολλοί σπεύδουν ήδη να ανακηρύξουν «νικητές» και «ηττημένους», τη στιγμή που ακόμη δεν γνωρίζουμε αν η κατάπαυση του πυρός θα αντέξει. Υπάρχουν ορισμένα κομβικά σημεία -όπως εκείνα που έχουμε αναφέρει παραπάνω- που θα κρίνουν την τελική έκβαση στα μάτια όσων παρακολουθούν προσεκτικά τις εξελίξεις.
Υπάρχει, ωστόσο, και κάτι που είναι ήδη σαφές.
Όταν η μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη του κόσμου φτάνει να διαπραγματεύεται σε ανώτατο επίπεδο με το καθεστώς που ήθελε να ανατρέψει «μέσα σε λίγες ημέρες», τότε τα περιθώριά της για στρατηγική νίκη έχουν στενέψει απελπιστικά.