Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Όσο κι αν σε πρώτη ανάγνωση οι θέσεις της κας Μ. Καρυστιανού, πρώην προέδρου του Συλλόγου των συγγενών των θυμάτων στα Τέμπη, προκαλούν αντιδράσεις, όπως αυτή που εξέφρασε χθες περί επανεξέτασης του ζητήματος των αμβλώσεων στο πλαίσιο «δημόσιας διαβούλευσης», το γεγονός ότι τις εκθέτει δημόσια είναι προδήλως θετικό.
Κάθε πολίτης αυτής της χώρας και μέλος του εκλογικού σώματος θα είναι σε θέση να κρίνει αυτές τις πολιτικές θέσεις, οι οποίες, αν μη τι άλλο, εκπροσωπούν το πλαίσιο ιδεών που πρεσβεύει η ίδια και, προφανώς, επιθυμεί να προάγει μέσω της πρόθεσής της να ιδρύσει πολιτικό φορέα/κόμμα.
Έως τώρα, η κα Καρυστιανού έγινε ευρύτερα γνωστή, υπό τραγικές περιστάσεις, δεδομένης της απώλειας της θυγατέρας της στη διάρκεια του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος των Τεμπών και στη συνέχεια από το πλαίσιο πρωτοβουλιών που ανέλαβε από τη θέση της προέδρου του Συλλόγου συγγενών των θυμάτων αυτού του τραγικού δυστυχήματος.
Πλέον, ως πρόσωπο που έχει εκφράσει την επιθυμία να κατέλθει στον πολιτικό και εκλογικό στίβο, κρίνεται υπ’ αυτήν την ιδιότητα. Όπως κρίνονται και οι θέσεις της, στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου. Εν προκειμένω, οι θέσεις της περί των αμβλώσεων. Μίας ιατρικής διαδικασίας η οποία είναι ήδη κατοχυρωμένη δια νόμου στην πατρίδα μας, εδώ και 4 δεκαετίες, από την τότε νομίμως εκλεγμένη κυβέρνηση του τόπου, η οποία προφανώς απολάμβανε τη στήριξη της πλειοψηφίας του ελληνικού Κοινοβουλίου και του τότε εκλογικού σώματος. Του ιδίου σώματος τη θύρα του οποίου επιθυμεί πλέον να κρούσει και η ίδια.
Τούτων, όλων δοθέντων, ίσως θα ήταν χρήσιμο να υπάρξει μία υπόμνηση στην κα Καρυστιανού, ότι αν και οι νόμοι αλλάζουν με νόμους, η υπόθεση των αμβλώσεων και της δυνατότητας της κάθε γυναίκας να κρίνει η ίδια την υπόθεση της τεκνοποίησης έχει ήδη κριθεί στην πατρίδα μας. Δια νόμου και όχι δια «δημόσιας διαβούλευσης», όπως λέγει ότι πρέπει να κριθεί η κα Καρυστιανού, επιλέγοντας να ξεχνά ότι η διαδικασία της δημόσιας διαβούλευσης επί ενός νομοθετήματος προηγείται της νομοθέτησης και δεν έπεται αυτής.
Αυτό που δεν έχει κριθεί, ωστόσο, είναι οι απόψεις της ιδίας, οι οποίες, σε πρώτη ανάγνωση και πάλι, θυμίζουν ρητορική που αναπτύσσουν οι υπέρμαχοι Τραμπ στις ΗΠΑ και ο φίλτατος κ. Ορμπαν στην Ουγγαρία, περί του ιδίου θέματος. Το λοιπό πλαίσιο ιδεών, άραγε, της κας Καρυστιανού θα φέρει αντίστοιχη ομοιότητα με τις θέσεις αυτών των δύο ηγετών; Μέλλει να αποδειχθεί.
Όπως αντίστοιχα, μέλλει να καταδειχθεί ο κύκλος των προσώπων που θα περιβάλλουν εφεξής την κα Καρυστιανού στις πολιτικές της αναζητήσεις. Πρόκειται για δύο στοιχεία, θέσεις και πρόσωπα, τα οποία θα χαρακτηρίσουν την πολιτική πορεία της ιδίας και θα βοηθήσουν το εκλογικό σώμα να καταλήξει σε συμπεράσματα σχετικά με την πολιτική της ταυτότητα και τις πολιτικές της προθέσεις.
Στοιχεία κρίσιμα για τον προσδιορισμό της στάσης του κάθε μέλους αυτού του σώματος ενώπιον της κάλπης, στον βαθμό που όντως υλοποιηθούν οι πολιτικές εξαγγελίες της κας Καρυστιανού, περί ιδρύσεως κόμματος το οποίο «είναι σίγουρο» ότι θα κατέλθει στις επόμενες εκλογές, όπως λέγει.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση, από τις χθεσινές τοποθετήσεις της κας Καρυστιανού και τις αντιδράσεις που τις συνόδευσαν, οφείλουμε να κρατήσουμε εκείνην του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Π. Μαρινάκη, ο οποίος αναφερόμενος στο θέμα των αμβλώσεων, τόνισε: «… Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Δεν πρόκειται να γυρίσουμε πίσω ή τουλάχιστον όσο είμαστε εμείς στα πράγματα, σε συζητήσεις οι οποίες είναι λυμένες και κάθε γυναίκα, κάθε άνθρωπος είναι υπεύθυνος να ορίζει το σώμα του. Τελεία και παύλα».