Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Η παρούσα κυβέρνηση μπορεί να επαίρεται ότι με την διάχυση του ψηφιακού τρόπου εξυπηρέτησης των αιτημάτων των πολιτών έχει μειωθεί η ταλαιπωρία που αυτοί υφίστανται εξαιτίας της γραφειοκρατίας, όμως φαίνεται ότι δίνει μάχη με μία σύγχρονη Λερναία Ύδρα και δεν είναι καν… Ηρακλής.
Ο λόγος για τους διαβόητους δασικούς χάρτες και τα πρόδηλα λάθη που τους συνοδεύουν για σειρά περιοχών και ιδίως για την Ανατολική Αττική. Λάθη τα οποία στερούν τους πολίτες από την νόμιμη ακίνητη περιουσία τους, καθώς αν και έχουν απολύτως νόμιμους τίτλους και βεβαιώσεις από την Δασική Υπηρεσία ότι τα οικόπεδά τους δεν είναι δασικά, εν τούτοις, εκ παραδρομής και βεβαίως υπαιτιότητας του ελληνικού Δημοσίου, αυτές οι περιουσίες παραμένουν υπό ομηρεία και δεν μπορούν να μεταβιβαστούν, καθώς τμήματά τους χαρακτηρίζονται δασικά και … αναδασωτέα.
Πολίτης τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στην διάθεση της στήλης (αλλά και οποιουδήποτε αρμοδίου θελήσει να τα αναζητήσει) μας παρέθεσε την εξής ιστορία γραφειοκρατικής τρέλας, την οποία σας μεταφέρουμε σε σύνοψη, για προφανείς λόγους: Μολονότι κατέχει ακίνητο στο διάσημο Καπανδρίτι Αττικής, από 25ετίας και πλέον, με κάθε νόμιμο τίτλο, με οικοδομική άδεια και με βεβαιώσεις της δασικής υπηρεσίας ότι η έκταση δεν είναι δασική αλλά καλλιεργήσιμη (πρώην χωράφι, με άλλα λόγια), όταν αναρτήθηκαν οι δασικοί χάρτες για την περιοχή, περίπου προ τετραετίας, ένα τμήμα του εμφανιζόταν ως δασικό.
Ανεξαρτήτως εάν το συγκεκριμένο οικόπεδο δεν έχει ή δεν είχε εδώ και δεκαετίες ούτε ένα δέντρο, ανεξαρτήτως εάν η Δασική Υπηρεσία έκρινε βάσει των επισήμων χαρτών και αεροφωτογραφιών ότι δεν είναι δασικό, πλέον με τους νέους δασικούς χάρτες, είχε γίνει δασικό και αναδασωτέο…
Εν συντομία, ο πολίτης έκανε αίτηση άρσης προδήλου λάθους, καθώς ως τέτοιο λογίζεται αφού έχει εκδοθεί η σχετική οικοδομική άδεια για το ακίνητο που ανέγειρε ενώ υφίσταται και αμετάκλητη απόφαση από εποχής… Τζουμάκα, ότι δεν είναι δασικό, ώστε το κράτος να διορθώσει τους χάρτες του. Διότι, έως ότου τους διορθώσει, η ακίνητη περιουσία του θα είναι δεσμευμένη και δεν θα μπορεί να μεταβιβαστεί. Κάτι που ο ίδιος επιθυμεί άμεσα, στο πλαίσιο των οικονομικών του αναγκών.
Περνούσαν όμως οι μήνες και τα χρόνια και η περίφημη Επιτροπή Εξέτασης Αντιρρήσεων (ΕΠΕΑ) για την συγκεκριμένη περιοχή δεν αποφαινόταν. Και δεν αποφαινόταν διότι δεν συνεδρίαζε.
Με τα πολλά -και ανεκδιήγητα, που είναι όμως σε γνώση της στήλης- μπόρεσε να συνεδριάσει πέρυσι τον Σεπτέμβριο, οπότε και ενέκρινε το αίτημα του δύσμοιρου αυτού πολίτη, μετά από τρία χρόνια ταλαιπωρίας.
Περιχαρής ο ίδιος, έσπευσε μετά από μικρό χρονικό διάστημα και στο τοπικό Δασαρχείο, όπου υπέβαλε, υπόψη όντως ευγενέστατων υπαλλήλων της υπηρεσίας, αίτηση άρσης του χαρακτηρισμού της έκτασής του ως αναδασωτέας. Μέχρις εδώ, καλά. Διότι στην ερώτησή του, πότε θα γίνει αυτό, η απάντηση που έλαβε ήταν… περίπου σε έξη μήνες. Διότι το Δασαρχείο Καπανδριτίου πρέπει να συντάξει το σχετικό αίτημα προς την Διεύθυνση Δασών Ανατολικής Αττικής και αφού εγκριθεί, να δημοσιευτεί και σε ΦΕΚ.
Καλά και άγια όλα αυτά φίλτατοι, αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας ότι νικήσαμε το τέρας της γραφειοκρατίας. Η περιουσία όχι ενός αλλά χιλιάδων Ελλήνων είναι σήμερα δέσμια λαθών και γραφειοκρατικών αγκυλώσεων του ίδιου του κράτους, σε μία περιπέτεια δίχως τελειωμό και με προφανή οικονομική ζημία των πολιτών.
Ουδείς ενδιαφέρεται σε αυτόν τον τόπο;