Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Το «όχι» σειράς ευρωπαϊκών και άλλων κρατών στην έκκληση Τραμπ να συμμετάσχουν στις ναυτικές επιχειρήσεις ώστε να κρατηθούν ανοικτά τα Στενά του Ορμούζ -παρά τις απειλές που ο ίδιος διετύπωσε σχετικά με το μέλλον της συμμαχίας του ΝΑΤΟ σε περίπτωση άρνησής τους- συνιστά, επί της ουσίας, επιστροφή στην κανονικότητα και τη διεθνή νομιμότητα ή… εντέλει, ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Σειρά κορυφαίων δυτικών κρατών αψηφούν «εν χορώ» και εμπράκτως την ηγέτιδα δύναμη της Δύσης και τον επικεφαλής της, καταδεικνύοντας την αντίθεσή τους τόσο στις πολεμικές επιχειρήσεις που έχει εξαπολύσει κατά του Ιράν όσο και στην καταπάτηση της διεθνούς νομιμότητας που έχει συντελεστεί μέσω αυτών των επιχειρήσεων.
«Αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας. Εσείς τον αρχίσατε και εσείς να τον τελειώσετε», ήταν το άτυπο μήνυμα που εστάλη χθες στον Αμερικανό πρόεδρο Ντ. Τράμπ, τόσο από την ΕΕ, οι υπουργοί Εξωτερικών της οποίας συνεδρίασαν για αυτό το ζήτημα, όσο και από σειρά άλλων κρατών, συμπεριλαμβανομένων του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιαπωνίας.
Ο Βρετανός πρωθυπουργός σερ Κιρ Στάρμερ άφησε να εννοηθεί ότι δεν σχεδιάζει να στείλει βρετανικά πολεμικά πλοία στον Κόλπο, προειδοποιώντας ότι «δεν θα εμπλακούμε στον ευρύτερο πόλεμο».
Πλέον χαρακτηριστική και… βρετανικά φλεγματική, όλων, όμως, υπήρξε η τοποθέτηση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Γιόχαν Βάντεφουλ, ο οποίος δήλωσε ότι «δεν βλέπω ότι το ΝΑΤΟ έχει λάβει κάποια απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση».
Σε ακριβώς το ίδιο μήκος κύματος ήταν δε και η τοποθέτηση επίσης του Γερμανού υπουργού Άμυνας Μπόρις Πιστόριους, ο οποίος αμφισβήτησε τα κίνητρα του Τραμπ πίσω από το αίτημά του προς τους Ευρωπαίους συμμάχους να βοηθήσουν στην ασφάλεια των Στενών του Ορμούζ, επιμένοντας ότι η ευθύνη της Γερμανίας είναι να επιτηρεί το έδαφος του ΝΑΤΟ.
«Τι ακριβώς περιμένει ο Τραμπ από, ας πούμε, μια χούφτα ή δύο ευρωπαϊκών φρεγατών στα Στενά του Ορμούζ; Τις χρειάζεται για να πετύχει αυτό που το ισχυρό αμερικανικό ναυτικό δεν μπορεί να καταφέρει μόνο του εκεί; Αυτό είναι το ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου», διερωτήθηκε ο Πιστόριους, στο πλαίσιο εύλογων ανησυχιών του σχετικά με τους κινδύνους που ενδεχομένως θα προκύψουν από την εμπλοκή ευρωπαϊκών πολεμικών πλοίων στη συγκεκριμένη περιοχή αλλά και αμφισβητώντας τη σκοπιμότητα της έκκλησης Τραμπ.
Αν και σειρά κρατών-μελών της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της χώρας μας, της Ιταλίας και της Γαλλίας, τάχθηκαν υπέρ της συνέχισης της ναυτικής επιχείρησης Aspides στην Ερυθρά Θάλασσα, τόνισαν ότι στόχος της είναι η αντιμετώπιση της πειρατείας και όχι η εμπλοκή της σε μία εμπόλεμη σύρραξη μεταξύ κυρίαρχων κρατών, τασσόμενες, άρα, αντίθετες στην αποστολή δικών τους ναυτικών δυνάμεων στα Στενά του Ορμούζ.
Εν πολλοίς, η Δύση χθες εμφανίστηκε να απαντά «εν χορώ» αρνητικά στις εκκλήσεις του «ηγέτη» της, Ντόναλντ Τραμπ, πρώτον, παρά τις απειλές που αυτός διετύπωσε κατά του μέλλοντος της Ευρω-ατλαντικής Συμμαχίας, λέγοντας ότι το ΝΑΤΟ αντιμετωπίζει ένα «πολύ κακό» μέλλον εάν οι σύμμαχοι δεν βοηθήσουν τις ΗΠΑ να ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ, και δεύτερον, παρά το προφανές ενδιαφέρον και συμφέρον της να αποκατασταθεί η ομαλότητα στη ναυσιπλοΐα στην ευρύτερη περιοχή.
Θύμισαν με τη στάση τους, δε -χωρίς να το εκφράσουν ευθέως- ότι υπάρχει και κάτι που λέγεται διεθνής νομιμοποίηση. Είτε δια του γράμματος του νόμου είτε διαμέσου ενός διεθνούς νομιμοποιητικού φορέα όπως ο ΟΗΕ ή το ΝΑΤΟ.
Δεν είναι και λίγο, όταν απευθύνεσαι στον πάλαι ποτέ «πλανητάρχη», για ένα ζήτημα αυτής της βαρύτητας.