Ψίχουλα θα πείτε, ίσως, μπροστά στο άλμα που έχει κάνει η τιμή της βενζίνης, όμως ακόμη κι έτσι, γιατί να πάνε χαμένα; Είναι η βενζίνη του «πήγαινε» (αν είναι κοντινός ο προορισμός) ή του «έλα» και στις ημέρες μας, της γενικευμένης ακρίβειας, κάθε δεκάρα μετράει.
Όμως, όταν τα βοηθήματα και οι ενισχύσεις κάθε λογής παίρνουν τη μορφή προεκλογικών παροχών, μήπως και βελτιωθούν οι δημοσκοπήσεις για το κυβερνών κόμμα, τότε γίνονται και λάθη. Διότι εκ του αποτελέσματος και μόνον, είναι σαφές ότι η ιστορία του Fuel Pass στήθηκε βιαστικά και με λάθος τρόπο, καταλήγοντας σε φιάσκο, καθώς όποιος βιάζεται… σκοντάφτει, που λέει και ο Χαμαιλέων.
Όταν ανακοινώνεις ότι από τη Μ. Δευτέρα ανοίγει η πλατφόρμα για όλους, ώστε να πάρουν τα χρήματα εντός 48 ωρών, δηλαδή έως τη Μ. Τετάρτη, και δεν έχεις διασφαλίσει ότι το πληροφοριακό σου σύστημα μπορεί να αντέξει την… πίεση, τότε προφανώς κάτι δεν έχεις υπολογίσει καλά.
Ως αποτέλεσμα, η πλατφόρμα άνοιξε… και έπεσε τη Μ. Δευτέρα ενώ και στα ΚΕΠ, όπως καταγγέλλει η αξιωματική αντιπολίτευση έγινε της… Αγίας Ταλαιπωρίας, για πολίτες και υπαλλήλους από τον φόρτο εργασίας και τις αιτήσεις που έπεφταν βροχή.
Τι να το κάνουμε που είδαν οι «αρμόδιοι» το τερατώδες πρόβλημα που δημιούργησαν και έσπευσαν την ίδια ημέρα να ανακοινώσουν αλλαγές της τελευταίας στιγμής, ορίζοντας ότι οι δικαιούχοι θα μπορούν να έχουν πρόσβαση στην εφαρμογή με βάση τον λήγοντα αριθμό του ΑΦΜ τους; Το κακό είχε γίνει. Οι προσδοκίες του κοινού είχαν καλλιεργηθεί και μάλιστα με τρόπο έντονο, δεδομένης της πρωθυπουργικής εξαγγελίας, όχι άπαξ αλλά δις και -όπως ήταν φυσικό και επόμενο- η απογοήτευση και ο εκνευρισμός έφτασαν σε αποκορύφωμα.
Φταίει τώρα το ΠΑΣΟΚ που κάνει λόγο για «Fuel Pass της ταλαιπωρίας»; Όταν τα λεφτά μέσω ΟΠΕΚΕΠΕ δίνονταν τόσο αποτελεσματικά, φταίει να μιλά για «το δήθεν επιτελικό κράτος της ΝΔ (που) ενδιαφέρεται μόνο για τη διανομή του δημοσίου χρήματος σε ημέτερους»; Αν και προφανώς δεν πρόκειται περί αυτού. Περί ανεπάρκειας και πιθανώς έπαρσης, πρόκειται.
Διότι στην περίπτωση του Fuel Pass ταιριάζει γάντι το «δεν ήξερες, δεν ρώταγες;». Όταν είναι γνωστό εκ των προτέρων και βέβαιο από οποιαδήποτε άποψη, πως ο κάθε δικαιούχος (με εισόδημα έως 25.000 ο άγαμος, έως 30.000 ο έγγαμος και έως 45.000 βάσει τέκνων), δηλαδή εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, θα σπεύσει να εκμεταλλευτεί τη ευκαιρία, φροντίζεις, αν μη τι άλλο, ότι το πληροφοριακό σου σύστημα μπορεί να αντέξει τον φόρτο.
Αν δεν μπορεί, κάτι που οφείλεις να γνωρίζεις εκ των προτέρων, ορίζεις σταδιακή πρόσβαση σε αυτό, όπως τελικά έγινε, και δεν επιτρέπεις να φτάσει η κατάσταση στο… αμήν, ώστε να κάνεις διορθωτικές κινήσεις.
Έτσι που ήρθαν τα πράγματα, από εκεί που πήγαινες να αποκομίσεις εκλογικό όφελος, τελικά αποκόμισες εκλογική ζημία από μία σημαντική μερίδα πολιτών…
Έτσι λοιπόν, δεν ήξερες, δεν ρώταγες;