Τα χρόνια περνάνε και μυαλό δεν βάζουμε. Παρά το κόστος που έχει πληρώσει αυτή η χώρα σε ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και φυσικό περιβάλλον, μόλις μία εβδομάδα πριν την εκπνοή της διορίας της 15ης Ιουνίου για τον καθαρισμό οικοπεδικών και άλλων εκτάσεων από νεκρή καύσιμη ύλη, στην Αττική επικρατεί… ζούγκλα.
Μία απλή βόλτα αν κάνει κανείς στα βόρεια ή στα νότια προάστια του νομού θα διαπιστώσει του λόγου το αληθές. Δεν είναι μόνον ότι χιλιάδες ιδιωτικά οικόπεδα παραμένουν ακαθάριστα αλλά ούτε καν οι εκτάσεις που είναι αρμοδιότητας της τοπικής αυτοδιοίκησης φέρουν έστω και ένα ίχνος καθαρισμού από νεκρή καύσιμη ύλη. Πλην σπανίων περιπτώσεων, που επιβεβαιώνουν τον… κανόνα.
Πέρυσι ήταν μία «βαριά» χρονιά, από πλευράς πυρκαγιών. Σχεδόν μισό εκατομμύριο στρέμματα δάσους και αγροτοδασικών εκτάσεων έγιναν στάχτη. Όχι όσο το 2023, οπότε κάηκαν 1,36 εκατ. στρέμματα, όμως και πάλι το κόστος για το φυσικό περιβάλλον, τις περιουσίες και τις ζωές των κατοίκων αυτού του τόπου, ήταν βαρύ.
Δεν φαίνεται, όμως, ότι βάζουμε μυαλό. Παρά αυτά τα -τραγικά για τη χώρα μας- στοιχεία και παρά τα βαριά πρόστιμα που προβλέπει ο νέος νόμος 5182/2026 σε περιπτώσεις μη καθαρισμού ή ακόμη και μη υποβολής δήλωσης καθαρισμού οικοπέδων στην πλατφόρμα akatharista.apps.gov.gr oυδενός το αυτί φαίνεται να ιδρώνει.
Θα καθαριστούν όλες αυτές οι εκτάσεις μέσα σε μία εβδομάδα; Προφανώς όχι στο σύνολό τους. Από παραμέτρους όπως αυτή, όμως, κρίνεται εάν θα ζήσουμε ακόμη ένα δραματικό καλοκαίρι. Όποια προετοιμασία σε εξοπλισμό ή προσωπικό κι αν υπάρξει από πλευράς της πολιτείας και των εθελοντικών οργανώσεων, εάν η εικόνα παραμείνει όπως έχει σήμερα, με χιλιάδες στρέμματα ακαθάριστης γης, ας ετοιμαστούμε για τα χειρότερα. Ουδείς, δε, μπορεί να επικαλεστεί άγνοια.
Ούτε οι νεκροί των παρελθόντων ετών, ούτε οι καμένες εκτάσεις, ούτε οι χαμένες περιουσίες, μας το επιτρέπουν. Όπως αντίστοιχα, ουδείς μπορεί να επικαλεστεί άγνοια των προβλέψεων του νόμου. Συμπεριλαμβανομένης, ευλόγως, της ίδιας της πολιτείας, τμήμα της οποίας εμφανίζεται να τον αγνοεί εντελώς.
Διαφορετικά δεν εξηγείται ότι οι φορείς τοπικής αυτοδιοίκησης, σε σειρά περιοχών, δεν φροντίζουν για τους καθαρισμούς ούτε καν των πλευρών του δρόμου από ξηρή βλάστηση, με αποτέλεσμα να τίθεται εν κινδύνω ακόμη και η… οδική ασφάλεια, αφού σε πολλές περιπτώσεις εμποδίζεται και η ορατότητα των οδηγών από το ύψος της βλάστησης.
Αν και είναι αλήθεια ότι οι καιρικές συνθήκες δεν ήσαν ευνοϊκές για καθαρισμούς οικοπέδων ή άλλων εκτάσεων εφέτος, εξαιτίας των συχνών βροχοπτώσεων, οι οποίες δεν επέτρεπαν την αποξήρανση χόρτων ή άλλης βλάστησης, μάλλον διάγουμε περίοδο … άγνοιας κινδύνου. Μίας άγνοιας η οποία ενδέχεται να έχει βαρύ κόστος, όσο κι αν το απευχόμαστε.
Μετά από σειρά νομοθετημάτων, στην πλειονότητά τους άστοχων, όπως ο διαβόητος “Κανονισμός Πυροπροστασίας” που αποσύρθηκε κακήν – κακώς, εξαιτίας των αστοχιών που περιελάμβανε, εφέτος η πολιτεία έκρινε σκόπιμο -σε αντίθεση με προηγούμενα χρόνια – να ορίσει τα μέσα Ιουνίου ως διορία καθαρισμού των οικοπέδων από νεκρή καύσιμη ύλη. Ως συνήθως, δε, στη χώρα μας κατά κανόνα αφήνουμε τα πάντα για την … τελευταία στιγμή. Όπως φαίνεται να συνέβη χθες στο Λουτράκι, με την πυρκαγιά που ξέσπασε εκεί κατά τον καθαρισμό οικοπέδου από αλλοδαπό, με χορτοκοπτικό μηχάνημα.
Όταν όμως τα αφήνεις όλα για την τελευταία στιγμή και αυτή η στιγμή είναι μετά την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, (1η Μαΐου), τότε πολλά μπορούν να πάνε λάθος…