Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Η Temu δεν νίκησε την Ευρώπη επειδή είναι καλύτερη. Η Temu και οι λοιπές κινεζικές πλατφόρμες ηλεκτρονικών πωλήσεων, όπως η Shein, η AliExpress, κ.α., νίκησαν την Ευρώπη επειδή αυτή έγινε ακριβότερη, βραδύτερη και λιγότερο ανταγωνιστική.
Αυτό το γεγονός «κρύβεται» πίσω από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιβάλει από την 1η Ιουλίου τέλος 3 ευρώ στα προϊόντα χαμηλής αξίας που εισάγονται μέσω ηλεκτρονικών πλατφορμών από τρίτες χώρες. Στην πράξη, κάθε αγορά από πλατφόρμες όπως η Temu, η Shein ή η AliExpress θα επιβαρύνεται με ένα πρόσθετο κόστος που μπορεί να μετατρέψει μία φθηνή παραγγελία σε μία καθόλου φθηνή υπόθεση.
Η Ευρώπη υποστηρίζει ότι πρόκειται για μέτρο αποκατάστασης του υγιούς ανταγωνισμού. Ότι οι κινεζικές πλατφόρμες αξιοποιούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, χαμηλό κόστος παραγωγής, κρατικές ενισχύσεις και πρακτικές που συχνά προσεγγίζουν το dumping. Είναι μια συζήτηση που έχει βάση.
Εάν οι κινεζικές επιχειρήσεις, ωστόσο, μπορούν να πουλήσουν φθηνότερα από τις ευρωπαϊκές, ποιο είναι το πραγματικό πρόβλημα; Οι χαμηλές τιμές των Κινέζων ή η αδυναμία των Ευρωπαίων να τις ανταγωνιστούν;
Η απάντηση που δίνει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποκαλυπτική. Αντί να αντιμετωπίσει τις αιτίες, επιλέγει να περιορίσει τις συνέπειες. Αντί να μειώσει το κόστος παραγωγής, αυξάνει το κόστος εισαγωγής. Αντί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων, καθιστά ακριβότερο τον ανταγωνιστή τους.
Για δεκαετίες η Ευρωπαϊκή Ένωση δίδασκε στον υπόλοιπο κόσμο ότι ο ανταγωνισμός κάνει τις οικονομίες ισχυρότερες. Ότι η ελεύθερη αγορά επιβραβεύει την καινοτομία, την αποτελεσματικότητα και την παραγωγικότητα. Ότι οι εμπορικοί φραγμοί τελικά ζημιώνουν τον καταναλωτή.
Σήμερα, που ο ανταγωνισμός έρχεται από την Κίνα, η ίδια η Ευρώπη αναζητά προστασία πίσω από τελωνειακά τείχη. Πρόκειται για μία κραυγαλέα ομολογία ήττας.
Το οξύμωρο αυτής της υπόθεσης γίνεται ακόμη μεγαλύτερο εάν αναλογιστεί κανείς ότι η Ευρώπη υιοθετεί πλέον τη μέθοδο που επέλεξε και η Ουάσιγκτον. Δασμοί, τέλη, περιορισμοί και εμπορικά εμπόδια. Ακριβώς τα εργαλεία που επί χρόνια οι Βρυξέλλες κατέκριναν ως ένδειξη οικονομικής αδυναμίας και πολιτικού προστατευτισμού.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Temu δεν αποτελεί το πρόβλημα της Ευρώπης. Αποτελεί το σύμπτωμά του.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος, η υπερβολική γραφειοκρατία, η πολυπλοκότητα των κανονισμών, η αργή λήψη αποφάσεων, η χαμηλή παραγωγικότητα και η σταδιακή αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης συνθέτουν ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο η Ευρώπη δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να ανταγωνιστεί τις μεγάλες οικονομίες του πλανήτη.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες μεγάλες ψηφιακές πλατφόρμες δημιουργούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στην Ασία. Δεν είναι τυχαίο ότι η βιομηχανική παραγωγή μετακινείται εκτός ευρωπαϊκών συνόρων. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα περισσότεροι Ευρωπαίοι καταναλωτές αναζητούν φθηνότερες επιλογές σε κινεζικές πλατφόρμες.
Η Temu και οι λοιπές πλατφόρμες δεν εκμεταλλεύονται μόνον το χαμηλό κόστος της Κίνας. Εκμεταλλεύονται, κυριότερα, τα λάθη της Ευρώπης.
Και υπάρχει ακόμη μια διάσταση που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί. Η απόφαση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η ακρίβεια εξακολουθεί να πιέζει εκατομμύρια ευρωπαϊκά νοικοκυριά. Για πολλούς καταναλωτές, οι πλατφόρμες αυτές δεν αποτελούν πολυτέλεια. Αποτελούν έναν τρόπο να περιορίσουν το κόστος της καθημερινότητάς τους.
Η Ευρώπη επιδιώκει να προστατεύσει τις επιχειρήσεις της. Απολύτως θεμιτό. Όμως η προστασία δεν είναι το ίδιο πράγμα με την ανταγωνιστικότητα. Οι δασμοί μπορούν να κάνουν ακριβότερη την Temu. Δεν μπορούν όμως να κάνουν ισχυρότερη την Ευρώπη. Και όταν μια οικονομία χρειάζεται προστασία για να αντιμετωπίσει τον ανταγωνισμό, το πρόβλημα δεν βρίσκεται μόνο έξω από τα σύνορά της. Βρίσκεται κυρίως μέσα σε αυτά.
Η Temu δεν είναι η ευρωπαϊκή αποτυχία. Είναι ο καθρέφτης της.