Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!
Ένας 18χρονος φοιτητής τυλίχθηκε στις φλόγες από μολότοφ και οι συμφοιτητές του έσπευσαν, σύμφωνα με μαρτυρίες, να τον σώσουν με πυροσβεστήρα. Άλλος φέρεται να δέχθηκε χτύπημα με τσεκούρι. Συνολικά, τρεις τραυματίες.
Όχι σε κάποια συμπλοκή στον δρόμο. Μέσα σε πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια γενικής συνέλευσης φοιτητών. Δεκάδες κουκουλοφόροι εισέβαλαν χθες στο Μαθηματικό της Πανεπιστημιούπολης Ζωγράφου και επιτέθηκαν με μολότοφ, ρόπαλα και, σύμφωνα με μαρτυρίες, τσεκούρια.
Και τι έκανε η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας; Έστειλε επιστολή.
Τέσσερα ερωτήματα προς την Πρυτανεία του ΕΚΠΑ. Εάν υπάρχουν τραυματίες και πόσοι. Εάν τους παρασχέθηκαν πρώτες βοήθειες. Πότε ειδοποιήθηκε η φύλαξη και τι έκανε. Και ποια μέτρα θα ληφθούν για την ασφαλή πρόσβαση των φοιτητών. Κατόπιν, δημοσιοποίησε την παρέμβασή της.
Ασφαλώς, το υπουργείο δικαιούται και οφείλει να ζητεί ενημέρωση. Μόνον που εδώ δεν πρόκειται για μια... διοικητική “εκκρεμότητα” αλλά για μια οργανωμένη επίθεση εναντίον φοιτητών που ασκούσαν το δημοκρατικό τους δικαίωμα να συνεδριάζουν.
Από την πολιτική ηγεσία ουδείς θεώρησε σκόπιμο να σπεύσει επιτόπου; Να συνομιλήσει με τους τραυματίες, τις πρυτανικές αρχές και την Αστυνομία και -επιτέλους, τουλάχιστον σε δεύτερο χρόνο - να παρουσιάσει συγκεκριμένο σχέδιο αποτροπής νέων επεισοδίων; Η πρώτη παρέμβαση που επέλεξε να δημοσιοποιήσει ήταν μια... επιστολή.
Η Πρυτανεία, από την πλευρά της, καταδίκασε τη «δολοφονική εισβολή», υπενθύμισε ότι έχουν ήδη εκκενωθεί δεκάδες κατειλημμένοι πανεπιστημιακοί χώροι και ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να οδηγήσουν τους δράστες στη Δικαιοσύνη.
Με άλλα λόγια, υπενθύμισε τι έχει κάνει και ζήτησε από την Πολιτεία να κάνει τη δική της δουλειά.
Μόνον που δεν πρέπει να ξεχνάμε: Η σημερινή κυβέρνηση δεν ανέλαβε χθες την εξουσία. Κυβερνά από το 2019 και έχει αναγάγει την αποκατάσταση της νομιμότητας στα πανεπιστήμια σε εμβληματική της δέσμευση.
Θυμάστε την Πανεπιστημιακή Αστυνομία; Εξαγγέλθηκε ως η απάντηση στην ανομία, θεσμοθετήθηκε με τυμπανοκρουσίες, στελεχώθηκε και τελικά το αρχικό σχέδιο εγκαταλείφθηκε στην πράξη. Το πρόβλημα, όμως, παρέμεινε. Με άλλα λόγια, η εξαγγελία έγινε αλλά... ουδέν εξασφαλίστηκε.
Ποιος ανέλαβε την πολιτική ευθύνη; Και, κυρίως, τι το αποτελεσματικό πήρε τη θέση της;
Η Πρυτανεία οφείλει εξηγήσεις για όσα έγιναν μέσα στο πανεπιστήμιο. Η κυβέρνηση, όμως, οφείλει εξηγήσεις για όσα δεν έγιναν επί επτά χρόνια ώστε να αποτρέπονται τέτοια περιστατικά.
Διότι η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στην καταδίκη της βίας, ούτε μεταβιβάζεται με μια επιστολή. Κρίνεται από την αποτελεσματικότητα των πολιτικών που εφαρμόζονται.
Ας τελειώνουμε, επιτέλους, με τις υπεκφυγές.
Τα πανεπιστήμια δεν είναι άβατα όταν διαπράττονται εγκλήματα. Η ακαδημαϊκή ελευθερία δεν αποτελεί ασυλία για τη βία. Και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών δεν μπορεί να εξαρτάται από την ανοχή εκείνων που κρατούν ρόπαλα.
Εάν απαιτείται μόνιμη αστυνομική παρουσία σε χώρους υψηλού κινδύνου, ας υπάρξει. Εάν απαιτούνται ειδικές αστυνομικές δυνάμεις, ας αναπτυχθούν με σαφείς κανόνες και επιχειρησιακό σχεδιασμό. Και εάν μεταξύ των δραστών βρίσκονται φοιτητές, να κινηθούν οι νόμιμες πειθαρχικές διαδικασίες, με κυρώσεις που μπορούν να φθάνουν, όπου προβλέπεται, έως την οριστική διαγραφή.
Η βία δεν είναι φοιτητική δραστηριότητα. Είναι βία.
Ασφαλώς, ευθύνες έχουν και οι πανεπιστημιακές αρχές. Η αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ συνοδεύεται από υποχρεώσεις. Δεν αποτελεί άλλοθι αδράνειας. Αλλά η επίθεση στο Μαθηματικό δεν στράφηκε μόνον εναντίον τριών φοιτητών. Στράφηκε εναντίον του δικαιώματος όλων των φοιτητών να συνεδριάζουν ελεύθερα, χωρίς να φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Η προστασία αυτής της ελευθερίας είναι ευθύνη και του πανεπιστημίου και της Πολιτείας. Η ασφάλεια δεν βρίσκεται απέναντι στην ακαδημαϊκή ελευθερία. Είναι προϋπόθεσή της.
Η κυβέρνηση, που επί επτά χρόνια υπόσχεται ασφαλή πανεπιστήμια, δεν μπορεί κάθε φορά που συμβαίνει το κάθε επεισόδιο να εμφανίζεται ως εξωτερικός παρατηρητής που ζητεί εξηγήσεις.
Διότι οι κουκουλοφόροι κρύβουν τα πρόσωπά τους για να αποφύγουν τις ευθύνες τους. Η πολιτική εξουσία δεν χρειάζεται κουκούλα για να κάνει το ίδιο.
Της αρκεί μια επιστολή.