Τα παγκόσμια αποθέματα χαλκού όπως τα μετράει το LME (London Metal Exchange) ανέβηκαν στο υψηλότερο επίπεδο των δυο τελευταίων δεκαετιών και πλέον.
Όμως, αυτό δεν έχει αποθαρρύνει τους οπαδούς του κόκκινου μετάλλου που βλέπουν μεγάλη άνοδο της τιμής του τα επόμενα χρόνια. Γιατί; Η απάντηση βρίσκεται στην εκτιμώμενη ανισορροπία ζήτησης και προσφοράς παγκοσμίως. «Χωρίς χαλκό δεν υπάρχει ούτε ΑΙ, ούτε ηλεκτρισμός», λένε.
Μετά την Glencore ήταν η σειρά της αυστραλιανής BHP να προβλέψει αύξηση της ζήτησης κατά 70% περίπου μεταξύ 2021 και 2050 λόγω της παραδοσιακής οικονομικής ανάπτυξης, της ενεργειακής μετάβασης και της ανάγκης για περισσότερα data centers που υποστηρίζουν την τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ). Για την ακρίβεια, η BHP διαβλέπει ότι η ζήτηση για χαλκό από τα data centers θα εξαπλασιασθεί μέχρι το 2050.
Η Glencore εκτιμά ότι λείπουν 27 εκατ. μετρ. τόνοι χαλκού μέχρι το 2050 για να ικανοποιηθεί η ζήτηση από νέα μεταλλεία και σκραπ χαλκού. Όμως, η ιστορία της τελευταίας δεκαετίας δείχνει ότι κάθε νέο πρότζεκτ δεν ήταν ποτέ έτοιμο στην ώρα του και συνήθως το μέγεθός τους μειώθηκε.
Από την άλλη πλευρά, θα ήταν μη σώφρων να μην λάβει κάποιος υπόψη τα ρίσκα. Η Κίνα αντιπροσωπεύει πάνω από το 50% της ετήσιας παγκόσμιας ζήτησης. Αν κάτι εκεί δεν πάει καλά, η ζήτηση θα πληγεί. Επιπλέον, υπάρχουν γεωπολιτικοί κίνδυνοι που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανατροπές στην αλυσίδα προσφοράς. Ακόμη δεν μπορεί να υποτιμηθεί η πιθανότητα στροφής σε εναλλακτικά υλικά αν η τιμή του χαλκού ανέβει πολύ.