Αρκετοί αποδίδουν αυτή την εξέλιξη στην απώλεια εμπιστοσύνης της επενδυτικής κοινότητας απέναντι στις κυβερνήσεις και στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών που έχει οδηγήσει σε σημαντική αύξηση του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ.
Είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι η γεωπολιτική, το αυξανόμενο χρέος και οι χαμηλές πραγματικές αποδόσεις ωθούν σταδιακά περισσότερους μακριά από τα χαρτονομίσματα και άλλο «χάρτινο» ενεργητικό προς το «σκληρό» όπως ο χρυσός.
Στο γράφημα, τα αμερικανικά μακροπρόθεσμα ομόλογα εμφανίζονται να έχουν χάσει πάνω από 70% της αξίας τους έναντι του χρυσού τα τελευταία 12 χρόνια. Κάτι που αρκετοί συνδέουν με τις πωλήσεις αμερικανικών ομολόγων από την Κίνα, τη Ρωσία κ.λπ. και τις αγορές χρυσού. Όμως, μειώσεις θέσεων κατέγραψαν επίσης αμερικανικές ασφαλιστικές εταιρείες και συνταξιοδοτικά ταμεία ενώ άλλες ξένες χώρες, όπως η Ιαπωνία, αύξησαν τις θέσεις τους.
Φυσικά, δεν συμβαίνει το ίδιο με τα ελληνικά ομόλογα. Οι απώλειές τους από το 2021 και μετά συνδέονται κυρίως με τη μεγάλη άνοδο της τιμής του χρυσού.
Παρ' όλα αυτά το ερώτημα παραμένει. Μήπως τα μακροπρόθεσμα κρατικά ομόλογα πάρουν το αίμα τους πίσω, αν οι προβλέψεις για τις θετικές επιπτώσεις της ΑΙ στον πληθωρισμό και στην ανάπτυξη αποδειχθούν ορθές;