Όπως φαίνεται, η σχέση του χρυσού προς το ασήμι εμφανίζει σχετική σταθερότητα διαμέσου των αιώνων παρ’ ότι μεσολάβησαν πόλεμοι, καταστροφές αλλά και καλές εποχές. Η μέση τιμή κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα ήταν 47. Όμως, υπήρξαν περιπτώσεις που έφθασε σε ακραίες τιμές όπως 98 προς 1 ουγκιά χρυσού το 1939 και 97,5 προς 1 ουγκιά το 1991 όταν η ουγκιά του αργύρου έπεσε κάτω από τα 4 δολάρια σύμφωνα με την Investopedia.
Τον 21ο αιώνα, η υψηλότερη τιμή καταγράφτηκε τον Απρίλιο του 2020 όταν μια ουγκιά χρυσού έφθασε να αγοράζει 105 ουγκιές αργυρού περίπου.
Από το 1970 μέχρι σήμερα, μια ουγκιά χρυσού αγοράζει κατά μέσο όρο 65 ουγκιές αργύρου. Ιστορικά, η μέση τιμή διαμορφώνεται κοντά στο 15. Χθες το βράδυ με τον χρυσό στα 4700 δολάρια η ουγκιά και το ασήμι στα 80 δολάρια, ο λόγος διαμορφωνόταν κοντά στο 59.
Η μέση τιμή χρησιμοποιείται ως μπούσουλας για να δείξει αν ο χρυσός ή το ασήμι είναι υπερτιμημένο ή μη έναντι του άλλου μετάλλου. Όμως, υπάρχει κάτι ακόμη.
Η υπεραπόδοση του χρυσού έναντι του αργύρου το 2025 ερμηνεύθηκε από πολλούς ως επικράτηση της επιθυμίας για την ασφάλεια που θεωρητικά προσφέρει ο χρυσός από την οικονομική αστάθεια, τον ανοδικό πληθωρισμό και τους αυξημένους γεωπολιτικούς κινδύνους.
Όμως, το στόρι είναι η αντιστροφή της ανοδικής τάσης του λόγου χρυσός προς ασήμι καθώς η τιμή του τελευταίου έχει ανέβει ταχύτερα από την τιμή του χρυσού από τα τέλη Φεβρουαρίου όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ιράν.
Θα πρέπει να το αγνοήσουμε ή μήπως σηματοδοτεί κάτι άλλο όπως πιστεύουν μερικοί στην αγορά. Τι άλλο; Αλλαγή του επενδυτικού περιβάλλοντος σε σχέση με εκείνο που επικρατούσε μετά το 2008 καθώς οι υποθέσεις του χαμηλού πληθωρισμού και της παγκοσμιοποίησης δεν ισχύουν πλέον.