Αν και τα Στενά του Ορμούζ από τα οποία διέρχονταν κάπου 20 εκατ. βαρέλια αργού και προϊόντων του πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου και τον πόλεμο στο Ιράν και τα εμπορικά και στρατηγικά αποθέματα μειώνονται διεθνώς, η τιμή του μαύρου χρυσού έχει πέσει στα 90-93 δολάρια το βαρέλι.
Οι προσδοκίες για συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν εξηγούν την πορεία της τιμής στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης (futures) όπου το ενδιαφέρον εστιάζεται αν ο αγοραστής του συμβολαίου θα λάβει παράδοση των βαρελιών σε συγκεκριμένες ημερομηνίες.
Όμως, στη φυσική αγορά πετρελαίου, οι προσδοκίες δεν έχουν το ίδιο βάρος. Μάλιστα, υψηλόβαθμα στελέχη της Exxon, Chevron και της Vitol, της μεγαλύτερης ανεξάρτητης εταιρείας εμπορίας στον κόσμο, προειδοποίησαν πρόσφατα ότι οι τιμές μπορούν να ανέβουν πολύ-ο αξιωματούχος της Exxon μίλησε για 150-160 δολάρια το βαρέλι- εντός του Ιουνίου.
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που εξεπλάγησαν από την υποχώρηση της τιμής πιο κοντά στα 90 δολάρια το βαρέλι παρά να ανέβει στα 160 δολάρια.
Όμως, πλέον υπάρχει εξήγηση και είναι η Κίνα, η μεγαλύτερη εισαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο. Σύμφωνα με την Vortexa, η Κίνα εισήγαγε μόλις 6,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως έναντι 10,7 εκατ. κατά μέσο όρο το 2025, δηλ. πτώση 38% περίπου.
Επιπλέον, κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες ξαναπουλούσαν φορτία αργού στην Ευρώπη και την Ασία.
Η Κίνα έκανε χρήση των τεράστιων στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου της. Τα τελευταία έχουν μειωθεί μόλις 20 εκατ. βαρέλια τις τελευταίες εβδομάδες με αποτέλεσμα να ανέρχονται σε 1,23 δισ. βαρέλια σύμφωνα με τον Global Markets Investor.
Εκ των πραγμάτων προκύπτει ότι η Κίνα έχει συμβάλει με ουσιαστικό τρόπο, περιορίζοντας τις εισαγωγές της, να μην αυξηθούν κατακόρυφα οι τιμές του αργού. Αντίθετα, τα δυο προηγούμενα χρόνια, η Κίνα ήταν αγοραστής της πλεονάζουσας ποσότητας πετρελαίου για τα στρατηγικά της αποθέματα, εμποδίζοντας τις διεθνείς τιμές να υποχωρήσουν αισθητά.
Όλα αυτά ίσως λένε κάτι ακόμη. Με δεδομένη την προνομιακή σχέση που έχει με την Τεχεράνη, η Κίνα έχει πιθανόν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι θα υπάρξει συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν οπότε δεν χρειάζεται να ανησυχεί για μεγάλη μείωση των στρατηγικών της αποθεμάτων.