Όμως, το στόρι δεν αλλάζει όπως παρατηρεί ο Πήτερ Μαλουκ. Ο βαθμός συσχέτισης των τιμών των μετοχών και των εταιρικών κερδών του δείκτη S&P 500 είναι πολύ υψηλός και φθάνει το 98%. Για όσους έχουν μακροπρόθεσμο ορίζοντα, δηλ. τους επενδυτές, αυτό που μετράει είναι τα κέρδη. Οι σπεκουλαδόροι προτιμούν τον βραχυπρόθεσμο «θόρυβο» όπως λέει.
Το διάγραμμα που παρατίθεται παρακάτω τον επιβεβαιώνει.
Όμως, υπάρχουν περίοδοι και περίοδοι.
Κάποιος θα μπορούσε να παρατηρήσει ότι ο δείκτης S&P 500 έχει ανέβει πιο γρήγορα από τα εταιρικά κέρδη εδώ και χρόνια. Για την ακρίβεια, θα πρέπει να πάμε πίσω στη δεκαετία του 1990 για να βρούμε την τελευταία φορά που η αύξηση των κερδών υπερτερούσε της αύξησης των τιμών.
Είναι κάτι που προβληματίζει αρκετούς καθώς ο πολλαπλασιαστής κερδών (P/E) βρίσκεται ήδη σε ιστορικά υψηλά επίπεδα. Κι αυτό είναι πιο πιθανόν να διορθώσει ο S&P 500 παρά να αυξηθούν ακόμη περισσότερα τα κέρδη ανα μετοχή.
Όμως, υπάρχει κάτι ακόμη. Τα κέρδη είναι λογιστικά. Αν μιλάγαμε για τις ελεύθερες ταμειακές ροές-τι μένει μετά τις λειτουργικές και κεφαλαιουχικές δαπάνες- το επιχείρημα θα ήταν πιο ισχυρό.