Επί πολλές δεκαετίες, το χαρτοφυλάκιο το οποίο αποτελείτο κατά 60% από μετοχές και 40% από κρατικά ομόλογα, θεωρείτο το χαρτοφυλάκιο πρώτης επιλογής για εκατομμύρια επενδυτές παγκοσμίως.
Η λογική πίσω από την ανωτέρω κατανομή ήταν απλή. Οταν υπάρχει οικονομική ανάπτυξη, οι μετοχές επωφελούνται και τα επιτόκια αυξάνονται, μειώνοντας τις τιμές των ομολόγων. Οταν η οικονομία υποφέρει, οι μετοχές χάνουν έδαφος, τα επιτόκια υποχωρούν και τα ομόλογα κερδίζουν. Με άλλα λόγια, τα ομόλογα μειώνουν το ρίσκο του χαρτοφυλακίου.
Ομως, αυτό ισχύει όταν ο πληθωρισμός είναι υπό έλεγχο. Οταν ο πληθωρισμός αυξηθεί, όπως συνέβη από το 2021 και μετά, τα ομόλογα δεν διαφοροποιούν το ρίσκο του χαρτοφυλακίου. Σ’ αυτή την περίπτωση, τα επιτόκια ανεβαίνουν για να καταπολεμηθεί ο πληθωρισμός, η οικονομική δραστηριότητα εμφανίζει στασιμότητα ή ύφεση και οι μετοχές υποχωρούν μαζί με τα ομόλογα.
Το παρακάτω διάγραμμα, το οποίο δημοσιεύθηκε στους FT στις 29 Αυγούστου στο πλαίσιο ενός άρθρου με τίτλο «Είναι το χαρτοφυλάκιο 60-40 νεκρό;», είναι αποκαλυπτικό. Δείχνει ότι η αύξηση της απόδοσης του χαρτοφυλακίου 60-40 συνοδευόταν από μεγαλύτερη αύξηση του ρίσκου την περίοδο 2021-2025 σε σύγκριση με την περίοδο 1986-2020.