Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο του στους FT, ο Bhanu Baweja, ο επικεφαλής στρατηγικός αναλυτής της UBS επισήμανε κάτι που είχε διαφύγει της προσοχής πολλών. Η σχέση του χρυσού με τα αμερικανικά πραγματικά επιτόκια έχει αλλάξει από το 2022.
H ετησιοποιημένη άνοδος του χρυσού την περίοδο 1971-1980 ήταν 46% έναντι 18% περίπου την περίοδο 1999-2011 και 19% από το 2018.
Για κάπου 20 χρόνια, η άνοδος των αμερικανικών πραγματικών αποδόσεων κατά 1% οδηγούσε σε πτώση της τιμής του χρυσού κατά 14%. Ομως, η σχέση άλλαξε μετά τον Φεβρουάριο του 2022 όταν η Δύση “πάγωσε” ρωσικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 630 δισ. δολαρίων και οι κεντρικές τράπεζες αναδυομένων αγορών και εθνικά επενδυτικά ταμεία αύξησαν τις αγορές τους στο 11% των αποθεμάτων τους έναντι 5%-7% προηγουμένως. Οι ανεπτυγμένες αγορές συνεχίζουν να κατέχουν το 26% περίπου.
Από τον Μάρτιο του 2022 μέχρι τον Οκτώβριο του 2023, οι αμερικανικές πραγματικές αποδόσεις στη 5ετία αυξήθηκαν πάνω από 4 ποσοστιαίες μονάδες. Με βάση το ιστορικό υπόδειγμα, ο χρυσός θα έπρεπε να πέσει 55%. Ομως, κέρδισε 7%.
Τα επόμενα δύο χρόνια, οι πραγματικές αποδόσεις υποχώρησαν λιγότερο από μια μονάδα αλλά η τιμή του χρυσού κέρδισε 110%.
Παρ’ όλα αυτά, οι ιδιώτες και οι θεσμικοί επενδυτές κατανέμουν μόλις το 3% των χρηματοοικονομικών τους περιουσιακών στοιχείων στο χρυσό. Αυτό το ποσοστό θεωρείται πολύ χαμηλό με δεδομένο ότι η σχέση μετοχών-ομολόγων είναι θετική (η διαφοροποίηση του χαρτοφυλακίου είναι χαμηλή) την περίοδο του σχετικά υψηλού πληθωρισμού που διανύουμε.
Είναι ο χρυσός ακριβός όπως τον βγάζουν τα μοντέλα ή απλώς έχει αλλάξει το νομισματικό καθεστώς όπως ισχυρίζονται άλλοι;
Οι ένορκοι δεν έχουν αποφανθεί ακόμη.