Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι η Λαγκάρντ ενστερνίσθηκε την δέσμευση του Ντράγκι για το ευρώ και την υπηρέτησε υπό διαφορετικές συνθήκες. Οδήγησε την ΕΚΤ μέσα από τις συμπληγάδες της πανδημίας, της μεγαλύτερης ανόδου του πληθωρισμού των τελευταίων δεκαετιών και της δύσκολης μετάβασης από τα μηδενικά και αρνητικά επιτόκια στην ομαλοποίησή τους.
Οι πολιτικές δεξιότητες της Λαγκάρντ φάνηκαν επίσης χρήσιμες στην επίτευξη συμβιβασμών μεταξύ διαφορετικών απόψεων στο Γενικό Συμβούλιο της ΕΚΤ. Ειδικά, στη περίπτωση της Ελλάδας, η παρέμβασή της για τη συμμετοχή τη χώρας μας στο πρόγραμμα της ΕΚΤ για την καταπολέμηση των συνεπειών της πανδημίας τον Μάρτιο του 2020, παρά τις αντιρρήσεις άλλων, αποδείχθηκε καταλυτική.
Η ίδια έδειξε επίσης να κατανοεί την σημασία του ψηφιακού ευρώ και την ανάγκη για μεγαλύτερο ρόλο του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος διεθνώς. Υπό αυτή την έννοια, η Λαγκάρντ αφήνει το αποτύπωμά της για το μέλλον.
Η πρόωρη παραίτησή της από επικεφαλής της ΕΚΤ δημιουργεί απορίες και ερωτήματα. Μήπως φιλοδοξεί να βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Γαλλίας, όπως ακουγόταν στο παρελθόν. Ή μήπως ήθελε να δώσει την ευκαιρία στον Μακρόν να επιλέξει τον διάδοχό της αντί της Μαρίν Λεπέν, η οποία προηγείται στα γκάλοπ για νέα πρόεδρος;
Το δεύτερο μοιάζει πιο πιθανό από το πρώτο, προκαλώντας αντιδράσεις από κύκλους της σκληρής γαλλικής δεξιάς που χαρακτηρίζουν την κίνησή της αντιδημοκρατική.
Η συνέχεια θα δείξει τι πραγματικά ισχύει. Η Λαγκάρντ θα μείνει πιθανόν στην ιστορία ως η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της ΕΚΤ η οποία έθεσε τις βάσεις για το ψηφιακό ευρώ την νέα εποχή της ΑΙ.