Διαβάζω -στον ΧΑΜαιλέοντα- πως το σίριαλ με τα μέτρα στήριξης για το βιομηχανικό ρεύμα βαίνει προς τους τίτλους τέλους του.
Δεν θα τα αποτιμήσω τώρα, ας ανακοινωθούν πρώτα, να πάρουν θέση οι άμεσα ενδιαφερόμενοι και εδώ είμαστε.
Ωστόσο, θα σταθώ σε μία παράμετρο ενδεικτική του πώς μέτρα -που έχουν ήδη εξαγγελθεί/υλοποιούνται- «καίγονται» ως συνέπεια του πολέμου στον Περσικό.
Δεν έχει περάσει πολύς χρόνος από τις αγροτικές κινητοποιήσεις, με την κυβέρνηση να ικανοποιεί (και σωστά) σειρά αιτημάτων τους.
Ενα από αυτά -το κυριότερο-, η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης. Ποιο ήταν το καθαρό όφελος για τον αγρότη; 42 λεπτά/λίτρο, μόνο που πλέον με την αύξηση/επιβάρυνση η λιανική ανεβαίνει κατά 30 λεπτά, στο 1,87/λίτρο (μέση τιμή πανελλαδικά).
Πρακτικά, το μεγαλύτερο μέρος του οφέλους από τον μηδενισμό του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο... εξατμίζεται ήδη.
Το χειρότερο; Ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ σημαίνει ότι το 30% των εμπορευμάτων που διακινούνται διεθνώς θα επιβαρυνθεί έτι περισσότερο, μεταξύ αυτών και των λιπασμάτων.
Αύξηση στην τιμή του λιπάσματος, των ζωοτροφών με μείωση του καθαρού οφέλους (ΕΦΚ) σε περίοδο καλλιεργειών (οπότε οι ανάγκες για λιπάσματα είναι υψηλές) κατά πάσα βεβαιότητα θα καταλήξουν στο ράφι.
Στο 2,9% ο πληθωρισμός τον Φεβρουάριο (από 2,7% τον Ιανουάριο), με τα τρόφιμα κατά 5,2%, με αυξητική τάση πριν καν τις εξελίξεις στον Περσικό.
Να δούμε, λοιπόν, την αποτελεσματικότητα και των τελευταίων παρεμβάσεων/μέτρων, πέρα από την επικοινωνιακή διαχείρισή τους που επιχειρεί η κυβέρνηση.
Στο ράφι, στην αντλία και όπου αλλού στην καθημερινότητά μας.
...