Ιστορικής σημασίας η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Αγγλίας να δικαιώσει τη μεθοδολογία αποτίμησης των GDP-linked warrants.
Δια χειρός Robert Bright το οριστικό και αμετάκλητο "κλείσιμο" της υπόθεσης The Hellenic Republic v. Wilmington Trust (London) Limited μέσω της οποίας τα τα VR Capital, η Wellington Management και η Pharo Management, επιχείρησαν να διεκδικήσουν μερικά δισ από την Ελλάδα.
Θυμίζω, συνοπτικά την υπόθεση. Μάϊος 2025 ο ΟΔΔΗΧ ανακοινώνει πρόσκληση επαναγοράς των GDP-linked warrants, των περιβόητων «γλυκαντικών» του PSI του 2012. Εξέλιξη που ενεργοποίησε τα, funds γνωστά στην δεινότητα εντοπισμού υποτιμημένων αξιών σε χώρες/οικονομίες που ανακάμπτουν.
Υποστήριξαν, στα βρετανικά δικαστήρια πως η ελληνική πλευρά επιχείρησε να τα "ρίξει" προσφέροντας 36% λιγότερα από το fair value που εκείνα εκτιμούσαν. Επί σειρά ετών τα συγκεκριμένα warrants θεωρούνταν (και ήταν) "σκουπίδια" με αξία κοντά στο μηδέν, που όμως με την εκτίναξη του ονομαστικού ΑΕΠ στα 265 δισ. και με ρυθμό ανάπτυξης 2% άρχισαν να "τιμολογούνται" πολλαπλάσια.
Στην πλατεία Συντάγματος αντελήφθησαν ότι από το 2027 η χώρα θα έπρεπε να πληρώνει fees ανάπτυξης στα funds- περί τα 380-500 εκατ. ετησίως. Στην περίπτωση ισχυρότερης ανάπτυξης της οικονομίας το "ενοίκιο" θα ήταν μεγαλύτερο και θα όφειλε να καταβάλλεται για την επόμενη 15ετία (2042). Και εδώ έγκειται η μαγκιά, ο ΟΔΔΗΧ (υπό τον Δημήτρη Τσάκωνα) άσκησε το call option στα 252,28 ευρώ ανά 1.000 τίτλους, "κλειδώνοντας" το κόστος στα 156 εκατ.
Τα funds αντέδρασαν, υποστηρίζοντας πως η τιμολόγηση μέσω ΗΔΑΤ δεν ήταν αντιπροσωπευτική και επιχείρησαν να σύρουν την χώρα σε πολυετή δικαστική διαμάχη (στο Λονδίνο) πιθανότατα προσβλέποντας σε κάποιον συμβιβασμό που θα τους απέφερε δεκάδες εκατ. παραπάνω
Για να εκδοθεί η απόφαση που έγινε γνωστή εχθές, "σφυρίζοντας την λήξη" με το σπουδαίο "διπλό" στο λονδρέζικο City, στην έδρα των funds.