Ιστορικό βήμα προς την παραγωγή και εξαγωγή φυσικού αερίου έκανε η Κύπρος με την υπογραφή των συμβάσεων για την κατασκευή των υποδομών του κοιτάσματος «Κρόνος», σε τελετή παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη, εκπροσώπων των κυβερνήσεων Κύπρου, Αιγύπτου, Ιταλίας και Γαλλίας, καθώς και των εταιρειών που συμμετέχουν στο έργο.
Το έργο της κοινοπραξίας Eni–TotalEnergies αφορά το οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, με στόχο την έναρξη παραγωγής το 2028.
Οι συμβάσεις καλύπτουν τις υποθαλάσσιες εγκαταστάσεις και τους αγωγούς που απαιτούνται για την εξόρυξη, επεξεργασία και μεταφορά του αερίου στην Αίγυπτο. Η αξία τους εκτιμάται μεταξύ 1,3 και 1,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Υλοποίηση σχεδίου και υποδομές
Πρόκειται για την υλοποίηση ενός σχεδίου που ανοίγει τον δρόμο ώστε η Κυπριακή Δημοκρατία να καταστεί παραγωγός και εξαγωγέας φυσικού αερίου. Η τελική επενδυτική απόφαση ανακοινώθηκε τον περασμένο Ιούλιο, με το κυπριακό υπουργείο Ενέργειας να χαρακτηρίζει τότε την εξέλιξη ιστορικό ορόσημο για τη χώρα.
Το αέριο του «Κρόνου» θα διοχετεύεται στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις του αιγυπτιακού κοιτάσματος «Ζορ» για επεξεργασία και στη συνέχεια στον τερματικό σταθμό της Νταμιέτας για υγροποίηση. Από εκεί θα εξάγεται με πλοία, κυρίως προς τις ευρωπαϊκές αγορές.
Η αξιοποίηση των αιγυπτιακών υποδομών περιορίζει το κόστος και επιταχύνει την ανάπτυξη, καθώς αποφεύγεται η κατασκευή νέας μονάδας υγροποίησης στην Κύπρο. Παράλληλα, ενισχύει την ενεργειακή συνεργασία Λευκωσίας και Καΐρου και τη θέση της Ανατολικής Μεσογείου στον εφοδιασμό της Ευρώπης.
Ποσότητες και ευρωπαϊκός εφοδιασμός
Σύμφωνα με την Eni, οι ποσότητες φυσικού αερίου που βρίσκονται στο κοίτασμα ξεπερνούν τα 3 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια. Η παραγωγή προβλέπεται να φθάσει, όταν σταθεροποιηθεί, τα 500 εκατομμύρια κυβικά πόδια ημερησίως. Η ιταλική εταιρεία είναι διαχειρίστρια του έργου και συμμετέχει με ποσοστό 50%, ενώ το υπόλοιπο ανήκει στη γαλλική TotalEnergies.
Για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η ανάπτυξη του «Κρόνου» προσθέτει μια μελλοντική πηγή προμήθειας στη Μεσόγειο, στο πλαίσιο της προσπάθειας διαφοροποίησης του ενεργειακού εφοδιασμού. Για τη Λευκωσία, σηματοδοτεί τη μετάβαση από τις ανακαλύψεις κοιτασμάτων στην κατασκευή των εγκαταστάσεων που απαιτούνται για την εμπορική αξιοποίησή τους.