Η ακρίβεια στη χώρα μας είναι βασικά κρατικοδίαιτη, υπογράμμμισε ο κ. Δασκαλόπουλος διότι όπως εκτιμά, το κράτος άμεσα ή έμμεσα ορίζει το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών του καταναλωτή.

Ο πρόεδρος του ΣΕΒ κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου τόνισε ότι η λειτουργία του παμφάγου Κράτους αποτυπώνεται ανάγλυφα στον ΟΣΕ, στον ΗΣΑΠ, στον ΟΑΣΑ, στα Ταχυδρομεία, στην Ολυμπιακή, στη ΔΕΗ, στο σύνολο σχεδόν των 50 μεγάλων δημοσίων επιχειρήσεων, των 10.000 διοικητικών συμβουλίων, επιτροπών και ΝΠΔΔ, που διοικούνται κατά κανόνα από κομματικά διορισμένα στελέχη, συμπεριφέρονται ως ανεξέλεγκτα μονοπώλια σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας και, με το κόστος της αναποτελεσματικότητας και της σπατάλης τους, επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό με τεράστιες δαπάνες.

Σε ό,τι αφορά το ασφαλιστικό ο κ. Δασκαλόπουλος υπογράμμισε πως τα μέτρα που έχει προαναγγείλει η κυβέρνηση είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, αρκεί βεβαίως να εφαρμοστούν σωστά.

Είναι πάντως προφανές ότι για μια ακόμα φορά, η ουσιαστική λύση του ασφαλιστικού μας προβλήματος μετακυλύεται στο μέλλον τόνισε ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Τα μέτρα εστιάζονται σε τρεις άξονες: τη συγχώνευση των ασφαλιστικών ταμείων, τις αλλαγές στα όρια ηλικίας και τη δημιουργία ειδικού αποθεματικού για το μέλλον.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό, έχουμε τις εξής παρατηρήσεις:

• Ως προς τις συγχωνεύσεις, αυτές έχουν νόημα όταν γίνονται με στόχο τη δημιουργία συνεργιών. Από τις μέχρι σήμερα εμπειρίες και τις ανακοινώσεις που έχουν γίνει αυτό δεν εμφανίζεται ως προοπτική.

• Ως προς τη χρηματοδότηση, αυτή επαφίεται στην αξιοπιστία και συνέπεια του Κράτους. Η εμπειρία μέχρι σήμερα δεν προσφέρει ιδιαίτερα εχέγγυα για την επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων.

• Ως προς τα έσοδα από το ΦΠΑ, εύλογο είναι το ερώτημα αν, με βάση τις δημοσιονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα μας, ο στόχος της διάθεσης του 4% των ετήσιων εσόδων από το ΦΠΑ δεν συνεπάγεται υποχρεωτικά την αύξηση των συντελεστών;

Αναφορικά με τις απεργίες υπογράμμισε πως όταν συνοδεύονται από ακραίες συμπεριφορές και πρακτικές, δεν αποτελούν λύση. Ωστόσο πρόσθεσε ότι αντανακλούν υπαρκτά κοινωνικά αδιέξοδα, στα οποία το πολιτικό σύστημα, η πολιτική εξουσία καλείται να δώσει διέξοδο.