Στην επίτευξη πολιτικής συμφωνίας έως τον Οκτώβριο για το πακέτο ενοποίησης και εποπτείας των ευρωπαϊκών αγορών (Market Integration and Supervision Package - MISP) τάχθηκε η Ελλάδα, με τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρο του Eurogroup, Κυριάκο Πιερρακάκη, να υπογραμμίζει ότι η σημερινή συζήτηση δεν αφορά μια ακόμη τεχνική διαπραγμάτευση, αλλά μια πολιτική δέσμευση που θα δημιουργήσει την αναγκαία βεβαιότητα για την ολοκλήρωση των τεχνικών εργασιών.
Παρεμβαίνοντας στην ανοικτή συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της ΕΕ, ο κ. Πιερρακάκης εξέφρασε τη στήριξη της Ελλάδας στη φιλοδοξία της ιρλανδικής προεδρίας, επισημαίνοντας ότι η έγκαιρη συμφωνία στην πολιτική κατεύθυνση αποτελεί προϋπόθεση για την επιτυχή εφαρμογή της μεταρρύθμισης.
Όπως ανέφερε, η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union - SIU) συνιστά μία από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις που μπορεί να υλοποιήσει η σημερινή γενιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ συνέδεσε την προσπάθεια με τη «μέθοδο Monnet», σύμφωνα με την οποία οι μεγάλες ευρωπαϊκές αλλαγές οικοδομούνται μέσα από διαδοχικές πρακτικές και τεχνικές συμφωνίες με βαθύ πολιτικό αποτύπωμα.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, επανέλαβε ότι η Ελλάδα υποστηρίζει πλήρως την προτεινόμενη πολιτική προσέγγιση και δήλωσε ότι προσβλέπει στη συνεργασία με τους ομολόγους του, ώστε η σημερινή δέσμευση να μετατραπεί σε συμφωνία έως τον Οκτώβριο.
Ακολουθεί ολόκληρη η τοποθέτηση του Έλληνα υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών:
«Ευχαριστώ πολύ, Simon. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω εκφράζοντας τα συγχαρητήριά μου προς την Ιρλανδική Προεδρία, και σε εσένα ιδιαίτερα, για τη φιλοδοξία που αντικατοπτρίζεται στη σημερινή πρόταση.
Πιστεύω ότι αυτή είναι ακριβώς η σωστή πολιτική προσέγγιση, γιατί αυτό που έχουμε σήμερα ενώπιόν μας δεν είναι μια ακόμη τεχνική συζήτηση. Είναι μια πολιτική δέσμευση.
Με το να συμφωνήσουμε σήμερα σε έναν κοινό προορισμό, και θέτοντας ως σαφή στόχο την επίτευξη συμφωνίας έως τον Οκτώβριο, δημιουργούμε την πολιτική βεβαιότητα που επιτρέπει στις τεχνικές εργασίες να ολοκληρωθούν με επιτυχία. Κάποιες φορές η πολιτική ακολουθεί την τεχνική προετοιμασία. Άλλες φορές, όμως, η τεχνική εφαρμογή επιτυγχάνει μόνο επειδή προηγείται η πολιτική.
Καθώς προετοιμαζόμουν για τη σημερινή συζήτηση, σκεφτόμουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία που διάβασα πρόσφατα, ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της γενιάς μας, του Giuliano da Empoli.
Ήταν μια εξαιρετική διάλεξη που εκφώνησε στο Πάνθεον προς τιμήν του Jean Monnet. Ο da Empoli υπενθύμισε ότι ο Monnet δεν ξεκινούσε ποτέ με μεγάλες διακηρύξεις.
Ξεκινούσε με φαινομενικά τεχνικά ζητήματα: τον άνθρακα και τον χάλυβα, τους κοινούς κανόνες, τις πρακτικές διευθετήσεις. Για πολλούς ανθρώπους εκείνη την εποχή, αυτά έμοιαζαν με πολύ περιορισμένες, σχεδόν γραφειοκρατικές αποφάσεις. Στην πραγματικότητα, όμως, κάθε άλλο παρά αυτό ήταν.
Κάθε τεχνική συμφωνία είχε βαθιές πολιτικές συνέπειες. Καθεμία δημιουργούσε τη δική της εσωτερική δυναμική. Και κάθε επιτυχία καθιστούσε δυνατή την επόμενη.
Με την πάροδο του χρόνου, αυτές οι επιμέρους αποφάσεις μετατράπηκαν σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών τους. Αυτό είναι που ο ίδιος αποκαλεί "τη μέθοδο Monnet". Η Ευρώπη οικοδομήθηκε όχι μόνο μέσα από το όραμα, αλλά και μέσα από πρακτικές αποφάσεις που, αθόρυβα, άλλαξαν την ιστορία.
Πιστεύω ότι η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU) - που πιθανότατα αποτελεί τη σημαντικότερη μεταρρύθμιση που μπορεί να υλοποιήσει η γενιά μας - καθώς και η σημερινή συζήτηση και η πολιτική δέσμευση, εντάσσονται ακριβώς σε αυτή την παράδοση.
Αυτό που σήμερα μπορεί να φαίνεται διαδικαστικό, αύριο μπορεί να αποδειχθεί θεμελιώδες. Συμφωνώντας από τώρα στην πολιτική κατεύθυνση, δίνουμε στους εαυτούς μας τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις για να καταλήξουμε σε μια ουσιαστική συμφωνία έως τον Οκτώβριο.
Και μια τελευταία σκέψη.
Ο da Empoli έκλεισε τη διάλεξή του με μια ιδέα που πραγματικά μου έχει μείνει. Είπε ότι η γενιά μας πρέπει να σταματήσει να περιμένει την εμφάνιση ενός ακόμη Jean Monnet. Αντί γι' αυτό, θα πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουμε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί "ένας συλλογικός Monnet".
Νομίζω ότι αυτή είναι ακριβώς η πρόκληση που έχουμε μπροστά μας. Διότι οι προκλήσεις της Ευρώπης είναι υπερβολικά μεγάλες για να τις αντιμετωπίσει ένας και μόνο οραματιστής. Απαιτούν από όλους μας, συλλογικά, να συνδυάσουμε την πολιτική φιλοδοξία με την τεχνική αρτιότητα, το όραμα με την υλοποίηση, την εθνική ευθύνη με μια πραγματικά ευρωπαϊκή οπτική, όπως πολύ εύστοχα περιέγραψαν πριν από εμένα η Maria-Louise και η Christine.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο χαιρετίζω τόσο θερμά τη φιλοδοξία της ιρλανδικής Προεδρίας.
Η Ελλάδα στηρίζει πλήρως αυτή την πολιτική προσέγγιση. Προσβλέπω στη συνεργασία με όλους τους συναδέλφους, ώστε να μετατρέψουμε τη σημερινή δέσμευση σε μια συμφωνία που θα έχουμε επιτύχει έως τον Οκτώβριο.
Σας ευχαριστώ».