«Αν η Ελλάδα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την ευρωζώνη, θα υπάρξουν συνέπειες ακόμη και για τις χώρες που δεν είναι μέλη της ευρωζώνης, διότι οι τράπεζες έχουν μεταφέρει τον κίνδυνο και οι παρενέργειες θα είναι σφαιρικές», δηλώνει ο ευρωβουλευτής του βρετανικού Εργατικού Κόμματος και αντιπρόεδρος της Σοσιαλιστικής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Στίβεν Χιούζ, σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Ο κ. Χιούζ υποστηρίζει ότι αυτό έχει γίνει αντιληπτό από τους ηγέτες που προσπαθούν να χειριστούν τα εκλογικά τους σώματα και παρατηρεί ότι η κρίση «οφείλεται στα διαρθρωτικά προβλήματα της ΕΕ και ιδιαίτερα στις μακροοικονομικές ανισορροπίες εντός της Ένωσης».
Επισημαίνει, ακόμα, ότι η έμφαση στην «αυστηρότητα» καθυστερεί την ανάπτυξη και οι περισσότερες χώρες δεν θα προσεγγίσουν τον στόχο για έλλειμμα 3% ως τα τέλη του 2013 και τότε "θα προκληθεί νέα αναταραχή στις αγορές».
«Νομίζω ότι η ΕΕ θα περνούσε την κρίση της έτσι κι αλλιώς. Υπάρχει η κρίση της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Ιταλίας - με άλλα λόγια υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα στην ΕΕ. Δεν αναπτύξαμε την κατάλληλη οικονομική ένωση παράλληλα με την νομισματική ένωση. Το πιο θεμελιώδες πρόβλημα είναι οι βαθιές μακροοικονομικές ανισορροπίες εντός της Ένωσης. Τα τεράστια πλεονάσματα στη Γερμανία αντικαθρεφτίζουν τα μεγάλα ελλείμματα στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Και μέχρι να μπορέσουμε να χειριστούμε τις μακροοικονομικές ανισορροπίες, θα ζούμε εν κινδύνω στην Ευρωπαϊκή Ένωση», τόνισε.
«Στο σενάριο αποπομπής της Ελλάδας από την ευρωζώνη, μόνο παρενέργειες θα υπάρξουν και μόνον αρνητικές συνέπειες θα προκληθούν. Και νομίζω πως ακόμη κι ο Σαρκοζί και η Μέρκελ έχουν συνείδηση αυτής της διαπίστωσης. Η Μέρκελ βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση - κατανοεί την πραγματικότητα, αντιμετωπίζει όμως τεράστια προβλήματα με το εκλογικό της σώμα. Οι Γερμανοί είναι πολύ απρόθυμοι στη συνέχιση της μεταφοράς των δικών τους χρημάτων στη νοτιο-ανατολική Ευρώπη -έτσι αντιλαμβάνονται τα πράγματα. Είναι μια απολύτως εσφαλμένη άποψη. Είμαστε όλοι μαζί στο ίδιο καράβι και αν η Ελλάδα υποχρεωθεί να εγκαταλείψει το πλοίο, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες. Όχι μόνο για τις χώρες της ευρωζώνης, αλλά και για όσες βρίσκονται εκτός της ευρωζώνης, όπως είναι η Βρετανία.
Ο Ντέιβιντ Κάμερον για παράδειγμα, όταν γίνονταν οι διαπραγματεύσεις για την περαιτέρω βοήθεια στην Ελλάδα, είχε πει ότι δεν θέλουμε να εμπλακεί η Βρετανία, γιατί οι βρετανικές τράπεζες έχουν εκτεθεί κατά 14% ή 15% σε δάνεια προς την Ελλάδα. Όμως, είχε αποκρύψει το γεγονός πως ο κίνδυνος είχε ήδη μεταφερθεί στις βρετανικές τράπεζες μέσω της συνεργασίας τους με πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες, κυρίως γαλλικές αλλά και αμερικανικές. Οι συνέπειες επομένως είναι σφαιρικές και οι ηγέτες το έχουν αντιληφθεί. Βλέπουμε έκτακτες συνόδους και μια διάχυτη ανησυχία. Η Γερμανία ειδικά θα πρέπει να αντιληφθεί ότι το δικό της συμφέρον βρίσκεται στη διασφάλιση πως η Ελλάδα δεν θα αποκοπεί απ΄την ευρωζώνη», πρόσθεσε ο ίδιος.
«Είναι πολύ δύσκολο να πει κάποιος, ποιό θα είναι το σημείο-καμπή αυτής της κρίσης. Τώρα βρισκόμαστε σε ένα σημείο, απ΄όπου θα πρέπει να οικοδομήσουμε μια μεγαλύτερη συλλογική δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το πρόβλημα είναι, ότι η συνθήκη προσφέρει περιορισμένες δυνατότητες να το κάνουμε αυτό και έχουμε μια μαζική αρνητική αντίδραση απ' όλη σχεδόν την ευρωπαϊκή κοινωνία, ως προς τη μεταφορά περισσότερης εξουσίας στην ΕΕ και ως προς τη θέσπιση μιας στενότερης συνεργασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το πρόβλημα είναι πολύ δύσκολο και οι απαιτήσεις από την Επιτροπή, τον Σαρκοζί και τη Μέρκελ είναι μεγάλες, γιατί πρέπει να πάρουν αυτές τις αποφάσεις. Θα πρέπει να αντιληφθούν, επίσης, ότι αυτή η μεγάλη έμφαση στην αυστηρότητα είναι μια τρέλα, οδηγεί σε μεγάλες δυσκολίες την Ελλάδα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τις άλλες χώρες που ακολουθούν.
Τα στοιχεία που θα παρουσιάσει η Επιτροπή θα δείχνουν πως το επίπεδο της ανάπτυξης είναι τόσο χαμηλό εξαιτίας της αυστηρότητας και των περικοπών. Οι περισσότερες χώρες-μέλη δεν θα μπορούν να ρίξουν τα ελλείμματά τους στο 3% μέχρι το τέλος του 2013, παρά την επιμονή πως αυτό πρέπει να συμβεί. Θα έπρεπε να δοθεί μια περίοδος ανάσας ως το 2015 για να γίνει η μείωση των ελλειμμάτων πιο ήρεμα. Τώρα, θα υπάρξει νέος πανικός στις αγορές, καθώς όλοι θα αντιληφθούν ότι οι στόχοι δεν μπορούν να εκπληρωθούν ως το τέλος του 2013. Η Επιτροπή επομένως πρέπει να βρεί κάποιες προσεγγίσεις πιο ρεαλιστικές», δηλώνει ο κ. Χιούζ και συμπληρώνει:
«Ίσως είμαι ονειροπόλος, αλλά πιστεύω ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά αν στην ευρωπαϊκή ηγεσία ήταν ο Ντελόρ ή ο Μιτεράν. Ήμουν εδώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όταν ο Μιτεράν έκανε την τελευταία του ομιλία. Αυτοί οι πολιτικοί ήταν γίγαντες, σε σύγκριση με τη σημερινή ευρωπαϊκή ηγεσία. Νομίζω πως αν ήταν σήμερα στην ευρωπαϊκή ηγεσία, θα είχαν θέσει νέες διαδικασίες, θα είχαν ανιχνεύσει νέες προσεγγίσεις και θα αντιμετωπίζαμε με ταχύτερο τρόπο την κρίση. Δείτε τι συμβαίνει τώρα - εδώ κι ένα χρόνο συζητούμε για τη φορολόγηση των τραπεζικών συναλλαγών και τα ευρω-ομόλογα, και τίποτα δεν έχει γίνει! Είναι γελοίο να χρειαζόμαστε τόσο χρόνο, όταν πρέπει να αντιδράσουμε τόσο γρήγορα».
«Το πρόβλημα είναι πως ορισμένες ριζικές προτάσεις που έχουν γίνει, χρειάζονται ίσως τη μεταρρύθμιση της συνθήκης Λισαβόνας. Ο Ντέιβιντ Κάμερον πολύ καθαρά είπε, ότι σε αυτή την περίπτωση θα θέσει το ζήτημα στην κρίση του δημοψηφίσματος. Και θα μπορούσα να προβλέψω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος… Ο Κάμερον είπε επίσης, ότι αν ανοίξει η συζήτηση για την αναθεώρηση της συνθήκης, ο ίδιος θα θέσει ορισμένα ζητήματα - θα ζητήσει για παράδειγμα να ανανεωθεί το θέμα της βρετανικής αυτό-εξαίρεσης από την κοινωνική χάρτα.
Πρόκειται για έναν πολύ δύσκολο δρόμο. Η θεσμική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ζητά να εξεταστούν τα περιθώρια που υπάρχουν στην ισχύουσα συνθήκη, όσα δεν έχουν αξιοποιηθεί στην κατεύθυνση ενίσχυσης της κοινοτικής μεθόδου. Νομίζω πως αυτό πρέπει να είναι το πρώτο βήμα. Ν' αναπτύξουμε όλες τις δυνατότητες που μας προσφέρει η συνθήκη. Φυσικά η Μέρκελ αντιδρά, αντιδρά σε οτιδήποτε οδηγεί στην περαιτέρω ενοποίηση. Θα πρέπει όμως να κατανοήσει ότι όλα αυτά πάνε μαζί και ότι αυτό είναι τελικά προς το συμφέρον της Γερμανίας και αν δεν το συνειδητοποιήσει σύντομα, θα υποφέρουν και οι Γερμανοί».