Τα δημοσιεύματα για κρατούμενους οι οποίοι αντιστάθηκαν σε φρουρούς με σκουπόξυλα, για τη χρήση δακρυγόνων για την αποκατάσταση της τάξης και τη συνεχιζόμενη απεργία πείνας των φυλακισμένων θύμισαν στους Αμερικανούς ένα θέμα που είχε πάψει να απασχολεί τον Τύπο το τελευταίο διάστημα: τη φυλακή του αμερικανικού στρατού στον Κόλπο Γκουαντάναμο στην Κούβα.

Ο Λευκός Οίκος αντέδρασε στα γεγονότα του Σαββάτου απλά με μια λιτή ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι παρακολουθεί τις εξελίξεις. Η λακωνική αυτή δήλωση δεν ήταν τόσο μια ένδειξη αδιαφορίας, όσο αδυναμίας.

Ύποπτοι ως μέλη της αλ Κάιντα και κατηγορούμενοι για τρομοκρατία κρατούνται στις φυλακές από το 2002, όταν δημιουργήθηκε. Σήμερα σε αυτήν παραμένουν 166 κρατούμενοι και αρκετοί εξ αυτών πραγματοποιούν απεργία πείνας μετά τις «επιθετικές», σύμφωνα με τους ίδιους, έρευνες στα κελιά τους την 6η Φεβρουαρίου.

Η φυλακή σπάνια αναφέρεται από τα ΜΜΕ τώρα πια, αλλά όταν ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα αναλάμβανε τα καθήκοντά του πριν από τέσσερα χρόνια, δεσμεύτηκε ότι θα την έκλεινε μέσα σε ένα χρόνο. Σύντομα όμως ο Ομπάμα ανακάλυψε ότι είχε υποτιμήσει τις αντιδράσεις του Κογκρέσου στην μεταφορά υπόπτων για τρομοκρατία στο έδαφος των ΗΠΑ και την καταβολή σημαντικών κονδυλίων για εναλλακτικές εγκαταστάσεις κράτησής τους στο αμερικάνικο έδαφος.

Η αποτυχία της κυβέρνησής του να κλείσει τη φυλακή και ο λάθος υπολογισμός που έκανε ο Ομπάμα αποτελεί ένα από τα «αγκάθια» της προεδρίας του. Αυτό γίνεται ακόμα πιο εμφανές από το γεγονός ότι ο πρόεδρος απέφυγε να χρησιμοποιήσει τη λέξη Γκουαντάναμο όταν ερωτήθηκε σχετικά με τη φυλακή.

Αλλά το κύμα των απεργιών πείνας και τα γεγονότα που σημειώθηκαν το Σάββατο έφεραν ξανά το ζήτημα της φυλακής στο Γκουαντάναμο στην επικαιρότητα. Οι κρατούμενοι κατήγγειλαν ότι σε έρευνες την 6η Φεβρουαρίου οι φύλακες χειρίστηκαν με ασεβή τρόπο τα αντίτυπα του Κορανίου που είχαν και αυτό φέρεται ότι πυροδότησε τις διαμαρτυρίες τους και την απεργία πείνας. Συνήγοροι υπεράσπισης των κρατουμένων επισημαίνουν ότι ο λόγος των απεργιών πείνας και των διαμαρτυριών τους είναι βαθύτερος.

Όπως λένε, η απόγνωσή τους έχει γίνει ακόμα πιο έντονη, έπειτα από 10 χρόνια στη φυλακή, χωρίς να τους έχουν ακόμα απαγγελθεί ούτε καν κατηγορίες, πόσο μάλλον να έχουν προσαχθεί σε δίκη.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ